Το να μάθουμε περισσότερα για τους The KVB είναι αυτό που αναζητούμε και ο λόγος για τον οποίο αυτή η συνέντευξη πραγματοποιείται πριν τους δούμε στη σκηνή του Fuzz Live Music Club, στις 28 Ιανουαρίου του 2017.
Γεια και χαρά που σας γνωρίζω! Εργάζομαι για το rockinathens.gr και θα ήμουν ευγνώμων αν με (κατά κάποιο τρόπο) βοηθούσατε να δω μέσα από εσάς… έτσι παρακάτω υπάρχουν κάποιες ερωτήσεις και κενά για να καλύψετε.
Πρώτα απ’ όλα, Καλή Μουσική Χρονιά! The KVB είναι:
Kat Day & Nicholas Wood.
Δεν είναι δύσκολο να είστε μία μπάντα δύο μελών; Ποιος κουμαντάρει την πίεση όταν είστε μαζί και ποιος είναι αυτός που παίρνει τις περισσότερες αποφάσεις;
Kat: Εντελώς το αντίθετο, είναι εύκολο! Παίρνουμε αποφάσεις μαζί, κανείς μας δεν είναι επικεφαλής και η δουλειά μοιράζεται 50-50. Το να είμαστε ζεύγος σημαίνει πως μπορούμε να είμαστε ειλικρινείς μεταξύ μας και επειδή είμαστε τόσο συνδεδεμένοι, καταλαβαίνουμε τι προσπαθεί ο άλλος να πει. Είναι πιθανόν η καλύτερη δυνατή κατάσταση.
Πως θα περιγράφατε τη δουλειά σας;
Nick: Γενικά έχουμε την τάση να αφήνουμε τους άλλους να περιγράφουν τη δουλειά μας… Εμείς απλά προσπαθούμε να κάνουμε μουσική και τέχνη που μας αρέσει και μας χαροποιεί και αυτό ας μιλήσει για τον εαυτό του.
Η κίνηση για το Βερολίνο ήταν μία δίκαιη επιλογή;
Nick: Αποφασίσαμε να μεταβούμε στο Βερολίνο το 2014, μιας και θέλαμε να αποφύγουμε τα κόστη της ζωής του Λονδίνου, ώστε να μπορούμε να ξοδεύουμε περισσότερο χρόνο στη δουλειά μας. Δεν είναι μία μόνιμη μετακόμιση, αλλά υπήρξε καλή ως κίνηση για εμάς μέχρι τώρα, δημιουργικά.
Μέχρι τώρα πόσα albums και EPs? Και ένα tribute και…
Kat: Πάνε 6 χρόνια που oι Τhe KVB ξεκίνησαν, 5 αν μετρήσουμε από το πρώτο live show και σε αυτήν την περίοδο παράγαμε 5 albums, 2 EPs (το ένα a remix EP) και συμβάλλαμε σε ποικίλες συλλογές.
Και ένα νούμερο από κασέτες… “Οι καιροί πάνε και έρχονται” κάποιοι λένε. Πιστεύετε πως ο καιρός της κασέτας μπορεί να επιστρέψει;
Kat: Μπορεί, ο κόσμος ακόμη έχει σχέση με το μέσο και αυτήν την στιγμή είναι ένας καλός τρόπος να βγάζεις μουσική, αφού είναι φθηνότερος από το βινύλιο, σχετικά γρήγορος και διατηρεί μία νοσταλγική ουσία.
Υπάρχουν μεγάλες ή σπουδαίες ιδέες που βρίσκεστε και συνδέεστε;
Kat: Ενδιαφερόμαστε για την Φαινομενολογία και θεωρούμε τους εαυτούς μας περισσότερο ένα audio visual project από το μια μπάντα. Και οι δύο οπτικές είναι εξίσου σημαντικές ώστε να δημιουργείται μία καθηλωτική, υπνωτική ατμόσφαιρα κατά τα live shows μας.
Απογοητευτήκατε καθόλου όλα αυτά τα χρόνια;
Nick: Καθόλου, αν σκεφτώ πως το project ξεκίνησε σαν ένα υπνοδωματίου recording project χωρίς σχέδια για live shows ή κυκλοφορία δίσκων, είμαι πολύ χαρούμενος με τον τρόπο που έχουν εξελιχθεί τα πράγματα τα τελευταία 6 χρόνια και αισθάνομαι τυχερός που μπορέσαμε και ταξιδέψαμε σε τόσο πολλά διαφορετικά και γεμάτα έμπνευση μέρη όπως η Ασία, η Αυστραλία και ολόγυρα στην Ευρώπη.
Γνωρίζοντας πως έχετε συνεργαστεί με κάποιους σπουδαίους καλλιτέχνες, όπως ο Anton Newcombe / Brian Jonestown Massacre, Sonic Boom / Spaceman 3 κλπ, ποιος και με ποιον ήταν η καλύτερη;
Nick: Είναι μεγάλη τιμή να έχεις την ευκαιρία να δουλέψεις με ανθρώπους που ήταν και ακόμα είναι μία έμπνευση για εμάς! Δεν μπορέσαμε να διαλέξουμε μία καλύτερη, αφού ήταν όλες διαφορετικές εμπειρίες, μα μέσα από τις συνεργασίες μας προσπαθούσαμε πάντα να κάνουμε το δικό μας πράγμα.
Όσο αναφορά τις επιρροές σας στη ζωή; Ποια είναι η αγαπημένη σας έμπνευση;
Kat: Οι κύριες εμπνεύσεις μας έρχονται μέσα από τη μουσική, την τέχνη και το cinema. Για να ονοματίσουμε μερικές: μπάντες σαν τους Cluster, Fad Gadget και Love, σκηνοθέτες σαν τους Peter Strickland, Ben Wheatley και Dario Argento, καλλιτέχνες σαν τους Ed Atkins, Pipilotti Rist, Eva Papamargariti και πολλοί ακόμη!
Μπορείτε να περιγράψετε τη σχέση σας με την εικόνα, τα χρώματα, τα optical shows και το visual art;
Kat: Σπούδασα Τέχνη στο Goldsmiths University στο Λονδίνο και συγκεντρώθηκα στην έρευνά μου στο video art και στα αλληλεπιδραστικά installations και ήταν η τελευταία μου χρονιά όταν γνώρισα τον Nick. Η πρακτική μου πάντα ενδιαφερόταν για την επίδραση του AV στο κοινό και την σύνδεση μεταξύ του σώματος και της οθόνης καθώς επίσης πως οι Απτικές visual projections μπορούν να διερμηνευτούν σαν απτό υλικό από τον εγκέφαλο. Τα δικά μου visuals έχουν την τάση να εμπλέκουν animating αρχιτεκτονική, επανεπεξεργασία της φύσης και ανάγλυφες μικροβλάβες μέσω του software, οθονών και μηχανών.
Γνωρίζετε ότι το Νικόλας είναι ένα συνηθισμένο όνομα στην Ελλάδα; Ξέρετε κάποιους Έλληνες;
Kat: Ναι, έχουμε παίξει στην Ελλάδα κάποιες φορές στο παρελθόν, μα δεν έχουμε επιστρέψει στην Αθήνα πάνω από δύο χρόνια. Έχουμε έναν καλό φίλο τον Alex που κάνει απίθανη μουσική ως ‘In Trance 95’ και κυκλοφόρησε με τη New York label Minimal Wave Records (εμείς κυκλοφορήσαμε το ‘Immaterial Visions’ στην αδερφή label ‘Cititrax’). Και έναν ακόμη φίλο, Antonis, που μας πήγε στου πατέρα του το πανέμορφο εστιατόριο με θαλασσινά λίγο έξω από την Αθήνα, και λεγόταν επιδεξίως ‘Nikolas’.
Τα σχέδιά σας… Έχετε κάποιο tour μετά την Αθήνα, έτσι δεν είναι; Είναι ακόμα αυτό το γεγονός ένα ενθουσιώδες συναίσθημα;
Kat: Θα μείνουμε στην Αθήνα μερικές μέρες, γιατί αγαπάμε την πόλη τόσο πολύ. Την εβδομάδα μετά θα παίξουμε σε ένα show στη Γερμανία και την επόμενη μέρα θα επιβιβαστούμε για το ντεμπούτο ταξίδι μας στη Λατινική Αμερική, για το οποίο είμαστε πολύ ενθουσιασμένοι!
Ευχαριστώ για τον χρόνο σας και που μοιραστήκατε τις απόψεις σας μαζί μου.
***ENGLISH VERSION:***
Hello and nice to meet you! I’ m working for rockinathens.gr and I would appreciate it if you (kind of) helped me see through you… so here are some questions and spaces for you to fill.
First of all, a Happy Music Year! The KVB are:
Kat Day & Nicholas Wood.
Isn’ t it difficult to be a two member group? Who handles the pressure when you are together and who is the one taking the most of the decisions?
Kat: Completely the opposite, it’s easy! We take decisions together, not one of us in charge and work is split 50:50. Being a couple means we can be honest with each other and because we are so connected, we understand what the other is trying to say. It’s probably the best situation to be in.
How would you describe your work?
Nick: We generally tend to leave describing our work to other people… we just try to make music & art that we like and are happy with and let that speak for itself.
Was your movement to Berlin a fair choice?
Nick: We decided to move to Berlin in 2014, as we wanted to escape the costs of living in London, so we could spend more time on our work. It’s not a permanent move, but it’s been a good one for us so far, creatively.
So far how many albums and EPs? There is also a tribute you participated and…
Kat: It has been 6 years since the KVB started, 5 if you count from the first live show and in that time we have produced 5 albums, 2 EPs (one being a remix EP) and contributed to a variety of compilations.
And a number of cassettes… “Times come and go” some might say. Do you believe that cassette time may come back?
Kat: Maybe, people still have an affinity for the medium and at the moment it’s a good way to get music out, as it is cheaper to produce than vinyl, relatively fast and holds a nostalgic essence.
Are there any big or great ideas you find yourselves connected to?
Kat: We are interested in phenomenology and consider ourselves an Audio Visual project rather than purely a band. Both aspects are equally very important to create an immersive, hypnotic atmosphere during our live shows.
Are you any disappointed among all these years?
Nick: Not at all, considering the project started out as a bedroom recording project with no plans for live shows or releasing records, I’m very happy with how things have progressed over the last 6 years and feel lucky that we’ve been able to travel to so many different and inspiring places such as Asia, Australia and all over Europe.
Knowing that you have collaborate with some great artists like Anton Newcombe / Brian Jonestown Massacre, Sonic Boom / Spaceman 3 etc, which and with who was your best one?
Nick: It’s been a great honour to get the chance to work with people who have been and still are an inspiration to us! We couldn’t pick a best one, as they have all been different experiences, but throughout our collaborations we have always tried to do our own thing.
What about your influences in life as well? Which is your favorite inspiration?
Kat: Our main inspirations come from music, art and cinema. To name a few: bands such as, Cluster, Fad Gadget and Love, directors such as Peter Strickland, Ben Wheatley and Dario Argento, artists such as Ed Atkins, Pipilotti Rist, Eva Papamargariti and many more!
Can you describe your relationship with the image, colours, optical shows and visual art?
Kat: I studied Art at Goldsmiths University in London and focused my research into video art and interactive installations and was in my final year when I met Nick. My practice has always been concerned with the affect of AV on the audience and the connection between the body and the screen and also how the haptic visual projections can be interpreted as tactile material by the brain. My visuals tend to involve animating architecture, reprocessing nature and textured glitches via software, screens and machines.
Are you aware that Nicholas is a common name in Greece? Do you know any Greek people?
Kat: Yes, we have played Greece a few times in the past, but haven’t been back to Athens in over two years. We have a good friend Alex who makes great music as ‘In Trance 95’ and released on the New York label Minimal Wave Records (we released ‘Immaterial Visions’ on its sister label ‘Cititrax’). Also one friend, Antonis, who took us to his Dad’s beautiful seafood restaurant just outside of Athens, aptly named ‘Nikolas’.
Your plans… You are on a tour after Athens, aren’t you? Is that fact still an exciting feeling?
Kat: We are staying in Athens a few days, because we love the city so much. The week after we will play a show in Germany and then the next day we will embark on our debut tour of Latin America, which we are so excited about!
Thank you for your time and your sharing aspects with me.
