Το εναλλακτικό τοπίο της ελληνικής ροκ σκηνής εκπέμπει σε νέα συχνότητα με τους ΧΟΑΝ. Με βάση τους τα Εξάρχεια και τη φήμη τους να φουντώνει μετά το “Greenhorn”, η μπάντα επιστρέφει με το “Tensions”, ένα δίσκο ανεπιτήδευτα πειραματικό. Slacker rock, grunge κιθάρες, post-punk σκοτεινιά και εναλλαγές που σε πάνε από τα mosh pits στην εσωτερική ενδοσκόπηση μέσα σε ένα κομμάτι. Η παραγωγή, με την καθοριστική συμβολή του Μάριου Αδαμόπουλου, φέρνει έναν πολυδιάστατο ήχο, ενώ το συγκρότημα για πρώτη φορά αφήνει τα αγγλικά για να κυκλοφορήσει και ελληνόφωνο single το ακατέργαστο, σχεδόν εξομολογητικό “Ξύδι”. Με αφορμή την παρουσίαση του δίσκου στο AUX Club στις 19 Σεπτεμβρίου, η Χαρά Ευδαίμων μίλησε με τους ΧΟΑΝ για το RockinAthens, την εξέλιξη της μπάντας, την ανάγκη για απελευθέρωση, και γιατί τίποτα δεν ανήκει σε κανέναν όταν μιλάμε για ήχο.
***
Καλώς ήρθατε στο RockinAthens παιδιά! Το Tensions βγαίνει στις 19 Σεπτεμβρίου και θα το γιορτάσετε ζωντανά στο AUX Club. Τι σημαίνει για εσάς να μετατρέπετε αυτόν τον δίσκο σε εμπειρία live;
Καλώς σας βρήκαμε! Είμαστε πολύ χαρούμενοι που επιτέλους θα κυκλοφορήσει ο δεύτερος δίσκος μας. Δουλεύουμε ασταμάτητα για την παρουσίαση και ανυπομονούμε για εκείνη τη βραδιά. Στη σκηνή θα είναι μαζί μας κι ένας κορυφαίος guest μουσικός, ο Μάριος Ψαρομήλιγκος, και μετά την παρουσίαση ακολουθεί ένα δυνατό δεύτερο μέρος με τραγούδια από το Greenhorn και καινούργιο υλικό. Ελπίζουμε να σας δούμε εκεί!
Με slacker rock, punk BPM, φωτεινά ρεφρέν και ατμοσφαιρικές εκρήξεις, το Tensions πειραματίζεται παντού. Ποιο ήταν το μεγαλύτερο ρίσκο στη σύνθεση αυτής της ηχητικής πολυμορφίας;
Στην πραγματικότητα, δεν υπήρχε κάποιο ρίσκο. Πάντα μας άρεσε να συνδυάζουμε διαφορετικά στοιχεία και στοχεύαμε σε έναν δίσκο χωρίς ομοιογένεια. Τα κομμάτια είναι συνειδητά διαφορετικά μεταξύ τους, αλλά παράλληλα μπορείς να καταλάβεις ότι ανήκουν στο ίδιο σύνολο. Θέλουμε να πιστεύουμε ότι το πείραμα πέτυχε.
Από το Greenhorn μέχρι το Tensions, πώς εξελίχθηκε η αισθητική και η μουσική σας άποψη;
Μεσολάβησε πολύς καιρός και ακούσαμε πολλά νέα πράγματα κατά τη δημιουργία του Tensions, κάτι που σίγουρα αποτυπώθηκε στην παραγωγή. Η βάση παραμένει κοντά στο Greenhorn, αλλά η ενορχήστρωση, τα φωνητικά και η προσέγγιση σε κάθε όργανο έγιναν με εντελώς διαφορετικό τρόπο και αυτό φαίνεται στο τελικό αποτέλεσμα.
Το High Underwater συνδυάζει grunge κιθάρες με subtle autotune. Είναι μια προσπάθεια να μιλήσετε στη σύγχρονη ψηφιακή εποχή ή απλώς πειραματισμός;
Είναι και τα δύο. Τα τελευταία χρόνια ακούμε καλλιτέχνες που χρησιμοποιούν το autotune σαν μουσικό εργαλείο, όχι απλώς σαν φίλτρο για χιτάκια με σεξιστικές ή ομοφοβικές ρίμες. Καταλαβαίνουμε ότι πολλοί το συνδέουν με την trap σκηνή και μπορεί να ξενίσει, αλλά τίποτα δεν ανήκει σε κανέναν όλα εξαρτώνται από το context. Θεματικά, μας ενδιέφερε ιδιαίτερα να μπει αυτό το εφέ σε ένα κομμάτι που μιλά για καταχρήσεις.
Το Sand of the World μιλάει για απελευθέρωση. Υπάρχει προσωπική ιστορία πίσω από το “Sand of the world, can you let me go”;
Το Sand of the World είναι ένα ιδιαίτερο κομμάτι και δε θέλουμε να δώσουμε ξεκάθαρη ερμηνεία. Θα πούμε μόνο πως η κύρια έμπνευση ήρθε από την πολυμορφικότητα που βιώνουμε ως άνθρωποι στη ζωή. Κάποιοι την αγκαλιάζουν, άλλοι βασανίζονται από αυτή. Το κομμάτι μάλλον ανήκει στη δεύτερη κατηγορία.
Η συνεργασία σας με τον Μάριο Αδαμόπουλο στην παραγωγή και μίξη του Tensions τι νέο έφερε στον ήχο σας;
Ο Μάριος είναι ουσιαστικά το πέμπτο μέλος της μπάντας. Καταλαβαίνει απόλυτα το όραμά μας και ήταν η πιο σωστή επιλογή για την παραγωγή. Ο Φίλιππος πήγαινε σχολείο με τον Μάριο, οπότε υπήρχε ήδη μια ανταλλαγή επιρροών. Όταν επέστρεψε από την Αγγλία, ήμασταν στη φάση της προπαραγωγής, οπότε μπήκε από την αρχή στη διαδικασία και έδωσε νέες οπτικές σε πολλά σημεία.
Από την αρχική σύνθεση των αδελφών Λέφα μέχρι σήμερα, ποια ήταν η πιο καθοριστική αλλαγή στη δυναμική της μπάντας;
Η μπάντα έχει περάσει από διάφορα lineups και τώρα βρισκόμαστε στην πιο ενωμένη και παραγωγική μας φάση. Θέλουμε να ευχαριστήσουμε ιδιαίτερα τον Γιάννη Μιμίκο για την προηγούμενη περίοδο και του ευχόμαστε ό,τι καλύτερο. Ο Θάνος Τουμάσης μπήκε το 2022 και με αυτή την προσθήκη διαμορφώθηκε η σημερινή δυναμική μας.
Οι στίχοι του Tensions αναδεικνύουν άγχος, μοναξιά και εσωτερικές συγκρούσεις. Γράφετε για τον εαυτό σας ή για να βρουν οι ακροατές τον δικό τους αντίλαλο;
Η ίδια η πράξη του να γράψεις στίχους είναι βιωματική. Παρ’ όλα αυτά, στόχος μας είναι και τα δύο: να εκφραστούμε, αλλά και να δώσουμε χώρο στους ακροατές να βρουν κάτι δικό τους. Ευχόμαστε αυτά τα τραγούδια να είναι για κάποι@ “το σωστό τραγούδι, τη σωστή στιγμή”. Από αυτά που σε κάνουν να νιώθεις λιγότερο μόνος, απλά ακούγοντάς τα.
Το Ξύδι είναι η πρώτη ελληνόφωνη κυκλοφορία σας και το πιο πειραματικό single. Τι σας ώθησε να αλλάξετε γλώσσα τώρα;
Το Ξύδι είναι ξεχωριστό για πολλούς λόγους. Είναι από αυτά τα κομμάτια που προέκυψαν σχεδόν ολόκληρα, μελωδία και συγχορδίες και οι στίχοι βγήκαν στα ελληνικά από την πρώτη προσπάθεια. Μας έδωσε την άνεση να γράψουμε και άλλα ελληνόφωνα κομμάτια, τα οποία ελπίζουμε να κυκλοφορήσουμε σύντομα μετά το Tensions. Δεν σημαίνει όμως ότι αλλάξαμε γλώσσα, συνεχίζουμε να γράφουμε και στα αγγλικά.
Πριν κλείσουμε, θέλω να σας ευχαριστήσω για τον χρόνο και την κουβέντα. Ποιο είναι το τελευταίο μήνυμα που θέλετε να αφήσετε στους αναγνώστες μας;
Λευτεριά στην Παλαιστίνη.
