Οι we.own.the.sky επιστρέφουν στη σκηνή μετά από δύο χρόνια απουσίας και με το ολοκαίνουργιο album τους ‘In Your Absence’ στις αποσκευές τους. Πρόκειται για την τρίτη τους full-length δουλειά, και την πρώτη που κυκλοφορεί από τη βελγική dunk! records, μια από τις σημαντικότερες δισκογραφικές στον χώρο του post-rock και post-metal ήχου παγκοσμίως. Το album, που έκανε αίσθηση στα διαδικτυακά μέσα, θα πλαισιωθεί από το πρώτο ευρωπαϊκό τουρ της μπάντας, το οποίο θα καταλήξει σε μια μεγάλη γιορτή στην Αθήνα το βράδυ της 19ης Δεκεμβρίου. Για όλα τα παραπάνω και όχι μόνο συζητούν με τον Άρη Ζαρκαδάκη και το rockinathens.gr.
Το In Your Absence μοιάζει να έχει μια πολύ συγκεκριμένη αρχιτεκτονική στον τρόπο που αναπτύσσονται οι συνθέσεις. Ποιο ήταν το αρχικό δημιουργικό σκεπτικό που καθόρισε τη δομή του δίσκου;
Συνθέτουμε μουσική με αρκετά πηγαίο τρόπο και προσπαθούμε να αφουγκραστούμε πού θέλει να μας “πάει” το εκάστοτε κομμάτι. Υποθέτω πως μοιραία και ασυναίσθητα γράφουμε με έναν συγκεκριμένο τρόπο, και ίσως είναι αυτός στον οποίο αναφέρεσαι, πάντως εμείς απλώς προσπαθούμε να δημιουργήσουμε κομμάτια που να μας καλύπτουν πρωτίστως τους ίδιους και να στέκονται επάξια τόσο ως μονάδες, όσο και ως μέρος του συνόλου του άλμπουμ.
Συχνά μιλάτε για την έννοια της “χρονικότητας” στη μουσική σας, δηλαδή για το πώς εξελίσσονται οι ιδέες μέσα στον χρόνο. Πόσο σκόπιμη ήταν η πιο υπομονετική ανάπτυξη των κομματιών στον νέο δίσκο;
Για να είμαι ειλικρινής, θεωρώ ότι ειδικά στον καινούργιο δίσκο η ανάπτυξη των ιδεών είναι αρκετά συμπυκνωμένη και στοχευμένη. Εν αντιθέσει με παλαιότερες δουλειές μας, όπου μπορεί να “τραβούσε” ένα εκάστοτε μέρος για αρκετές επαναλήψεις, πλέον οι αλλαγές έρχονται πιο γρήγορα και πιο συνειδητά. Δεν είναι τυχαίες άλλωστε και οι διάρκειες των κομματιών, που είναι αισθητά μικρότερες.
Ωστόσο, υπάρχουν κομμάτια όπως το “Swarm”, στο οποίο πράγματι ακολουθούμε πιο αργή και “υπομονετική”, όπως λες, ανάπτυξη, και αυτό επειδή αισθανθήκαμε κάπως ότι στο εν λόγω κομμάτι ήταν κάτι που χρειαζόταν. Επομένως πράττουμε αναλόγως.
Παρατηρείται μια πιο συγκρατημένη, “ωριμότερη” προσέγγιση στην παραγωγή, με έμφαση στη λεπτομέρεια και όχι στο μέγεθος. Πώς αποφασίσατε τον συγκεκριμένο ηχητικό προσανατολισμό;
Είναι η δεύτερη συνεχόμενη φορά που την παραγωγή αναλάβαμε εξ ολοκλήρου εμείς, με τα ηνία να ανήκουν στον κιθαρίστα μας, τον Δημήτρη Ράδη, ο οποίος έκανε ξανά και τη μίξη. Μεσολάβησαν έξι χρόνια από το “Home”, την προηγούμενη δουλειά μας, και σε αυτό το χρονικό διάστημα πιστεύω ότι εξελιχθήκαμε, τόσο ως μουσικοί, όσο και ως ακροατές. Σε αυτό πρέπει να συνυπολογίσει κανείς και τη μεγαλύτερη εμπειρία και τεχνογνωσία, ειδικά του Δημήτρη. Όλα αυτά συνετέλεσαν σε μια πολύ στοχευμένη ηχητική προσέγγιση, με σκοπό ο δίσκος να ηχεί ταυτόχρονα μοντέρνος αλλά και ζεστός, όχι υπεργυαλισμένος και κλινικός.
Υπήρξαν σημεία στη δημιουργία του άλμπουμ όπου νιώσατε ότι έπρεπε να συγκρατήσετε την παρόρμηση για κορυφώσεις και να εμπιστευτείτε περισσότερο τη σταδιακή ανάπτυξη; Πώς πάρθηκαν αυτές οι αποφάσεις;
Τουναντίον, όπως προείπα, ο τρόπος που γράφουμε μουσική τα τελευταία χρόνια είναι αρκετά αφαιρετικός και στοχευμένος, δηλαδή μας βγαίνει πηγαία να μην ακολουθήσουμε τις παραδοσιακές μανιέρες του είδους, αν θέλεις, που επιτάσσουν στη σταδιακή ανάπτυξη, και να προτιμήσουμε πιο συχνές αλλαγές. Μας αρέσει και επιδιώκουμε στα κομμάτια μας να υπάρχει κάποιο “hook”, και συνήθως χτίζουμε το κομμάτι γύρω από αυτό.
Το In Your Absence στην ολότητά του δημιουργεί μια έντονη συναισθηματική αφήγηση. Τι επιθυμείτε να “μεταφέρει” ο δίσκος σε επίπεδο ατμόσφαιρας ή θεματικής;
Παρότι είμαστε μια σχεδόν εξ ολοκλήρου instrumental μπάντα, τα κομμάτια έχουναπό πίσω μια ιστορία για τον καθένα μας, έστω σε αφαιρετικό επίπεδο – και σίγουρα δεν είναι μυστικό ότι η μουσική μας είναι συνήθως συναισθηματικά φορτισμένη. Στο “In Your Absence” η κύρια θεματική είναι η απώλεια και το ταξίδι προς την επούλωση. Πρόκειται ίσως για το πιο “σκοτεινό” μας album, από το οποίο ωστόσο δεν λείπουν και οι πιο αισιόδοξες στιγμές – το θετικό πρόσημο είναι και αυτό που θα θέλαμε να κρατήσει ο ακροατής ως απόσταγμα.
Πώς έχετε δει το κοινό να αντιδρά στο νέο υλικό κατά τη διάρκεια της τρέχουσας περιοδείας; Υπάρχει κάποια στιγμή που σας έκανε εντύπωση;
Η αλήθεια είναι ότι δεν ξέρουμε τί να περιμένουμε σε σχέση με το νέο υλικό. Όμως η ανταπόκριση του κόσμου έχει πραγματικά ξεπεράσει κάθε προσδοκία μας, και ήδη αρκετά από τα καινούργια κομμάτια έχουν γίνει από τα setlist highlights μας. Όσο για στιγμές που μας έκαναν εντύπωση, το πρώτο που μου έρχεται στο μυαλό ήταν η οριακά “γηπεδική” υποδοχή από το κοινό στη Σερβία, όπου κάποια παιδιά κρατούσαν σε όλο το live μια ελληνική σημαία και ζητωκραύγαζαν μετά από κάθε κομμάτι. Απίστευτα συναισθήματα!
Σε ένα live πλαίσιο, πώς διαχειρίζεστε τη μετάφραση των πιο λεπτοδουλεμένων, “αργών” στιγμών του δίσκου; Υπάρχει κάποια προσαρμογή που κάνετε ειδικά για τη σκηνή;
Στα shows προσπαθούμε να αποδώσουμε το υλικό όσο πιο πιστά γίνεται, χωρίς εκπτώσεις. Ευτυχώς, αν εξαιρέσεις κάποια ηλεκτρονικά στοιχεία και synths σε συγκεκριμένα σημεία, τα περισσότερα πράγματα που ακούγονται στο άλμπουμ, μπορούν να αναπαραχθούν από τους πέντε μας και στη live συνθήκη. Το μόνο “παζλ” που έχουμε να λύσουμε, είναι ποια κιθάρα θα παίξει τι σε συγκεκριμένα σημεία, προκειμένου να μπορέσει να παιχτεί άρτια το εκάστοτε part και να υπάρχει συνοχή.
Καθώς η Αθήνα αποτελεί τον τελευταίο σταθμό της περιοδείας στις 19 Δεκεμβρίου, ποια είναι η συναισθηματική σας κατάσταση πριν επιστρέψετε στη δική σας πόλη για την “μεγαλύτερη” εμφάνιση της καριέρας σας;
Η περιοδεία ήταν μια από τις ομορφότερες εμπειρίες για τη μπάντα, μας έφερε πολύ κοντά και μας έδεσε ακόμα περισσότερο και σε παικτικό επίπεδο. Αγαπάμε να παίζουμε στην Αθήνα, και μιας και έχει περάσει 1,5 χρόνος από την τελευταία μας εμφάνιση, η ανυπομονησία μας έχει χτυπήσει κόκκινο. Το εν λόγω show της 19ης Δεκεμβρίου στο Gazarte θα είναι και το μεγαλύτερο και πληρέστερο που έχουμε
κάνει στην καριέρα μας, οπότε σκοπεύουμε να τα δώσουμε όλα επί σκηνής. Θα χαρούμε να σας δούμε εκεί!
Τι σημαίνει για εσάς η διοργάνωση μιας μεγάλης headline βραδιάς στην Αθήνα; Τη βλέπετε ως κορύφωση μιας διαδρομής ή ως σημείο αφετηρίας για κάτι μεγαλύτερο;
Πολύ ενδιαφέρουσα ερώτηση. Για εμάς οι ζωντανές εμφανίσεις είναι η πιο σπουδαία συνθήκη για τη μπάντα, αυτή για την οποία εν τέλει παίζουμε μουσική. Επομένως αντιμετωπίζουμε κάθε show με μεγάλη προσοχή και φροντίδα. Όταν δε πρόκειται για μια τόσο ξεχωριστή βραδιά όσο η παρουσίαση καινούργιου album, θέλουμε κι εμείς να ανεβάσουμε ακόμα περισσότερο τον πήχη, οπτικά, ηχητικά, με τις επιλογές των κομματιών κλπ. Είναι ταυτόχρονα και κορύφωση της περιοδείας μας αλλά και εφαλτήριο για νέες εξορμήσεις που θα ακολουθήσουν.
Μπορείτε να μας δώσετε ορισμένες ενδείξεις για το πώς έχετε διαμορφώσει το setlist της αθηναϊκής συναυλίας; Θα υπάρξουν ειδικές επιλογές ή προσαρμογές λόγω της κλίμακας του event;
Μετρώντας πλέον συνολικά τέσσερις κυκλοφορίες, η επιλογή κομματιών για το setlist έχει αρχίσει να γίνεται δύσκολη δουλειά χαχα. Στο εν λόγω live μοιραία η βαρύτητα θα πέσει στο “In Your Absence”, το οποίο θα παιχτεί στην ολότητά του, πλαισιωμένο από κομμάτια από όλη τη δισκογραφία μας. Νομίζω θα είναι και το χορταστικότερο setlist που έχουμε παίξει ποτέ.
Με το In Your Absence να έχει πλέον μια ισχυρή παρουσία στις ζωντανές σας εμφανίσεις, ποια στοιχεία του δίσκου αισθάνεστε ότι λειτουργούν καλύτερα επί σκηνής; Υπάρχει κάποιο κομμάτι που “μεταμορφώνεται” στο live περιβάλλον;
Αυτό που έχουμε νιώσει με τα περισσότερα κομμάτια του “In Your Absence” είναι ότι live λειτουργούν ακόμα καλύτερα από ό,τι στη στούντιο εκδοχή τους. Τα riffs κομματιών όπως το “The Urge to Prey” και το “Monolith” δίνουν μεγαλύτερο παλμό και groove live πχ. Νομίζω όμως ότι αυτό που πραγματικά “απογειώνεται” στο live περιβάλλον είναι το “Liminal Space”. Ούτε εμείς οι ίδιοι δεν περιμέναμε ότι θα μεταφράζεται τόσο καλά ζωντανά.
Κλείνοντας την περιοδεία στην πόλη όπου γεννηθήκατε ως συγκρότημα, τι θα θέλατε να πάρει μαζί του το κοινό από αυτή τη συγκεκριμένη βραδιά — πέρα από τη μουσική;
Αυτό που ευχόμαστε πάντα στα live shows είναι να συνδεθεί κοινό και μπάντα με το εδώ και το τώρα. Αυτό άλλωστε είναι η ζωή.
