Για τον υπόλοιπο κόσμο, “anything that’s “mythic”, derives from / resembles a traditional story or legend”. Για τους Void Droid, “Mythic” είναι ο τρίτος δίσκος τους που κυκλοφόρησε στις 5 Δεκεμβρίου από την One Little Victory, με τον οποίο μας καλωσορίζουν στη νέα εποχή τους. O Άρης Ζαρκαδάκης συνομίλησε με το συγκρότημα για τη νέα τους δισκογραφική προσπάθεια.
Το Mythic είναι ένας δίσκος με έντονη εννοιολογική συνοχή και αφηγηματικό χαρακτήρα. Πότε γεννήθηκε η ιδέα να προσεγγίσετε τις συνθέσεις μέσα από πραγματικά φυσικά φαινόμενα και να τα μετατρέψετε σε σύγχρονους μύθους;
Σε αρχική φάση υπήρχαν δύο τίτλοι: το Lahaina Noon και το Mariana Trench. Αυτοί οι δύο ήταν αρκετοί για να καταλάβουμε ότι το concept του δίσκου περιστρέφεται γύρω από πραγματικά μέρη και φυσικά φαινόμενα του κόσμου. Στη συνέχεια, πέσαμε πάνω σε ένα άρθρο που συνοδευόταν από τη φωτογραφία που τελικά έγινε και το εξώφυλλο του δίσκου. Το άρθρο αναφερόταν σε ένα φαινόμενο με την ονομασία “whisper of stars”, όπου, σε ακραίες συνθήκες ψύχους, η ανάσα των ανθρώπων παγώνει τόσο γρήγορα που δημιουργεί έναν σφυριχτό, κρυστάλλινο ήχο. Ωστόσο, δεν υπήρχε καμία εξήγηση για το γιατί οι ντόπιοι χρησιμοποίησαν τη λέξη «αστέρια» για να το περιγράψουν. Αυτό το κενό λειτούργησε σαν σπινθήρας. Υπήρχε μια εικόνα και ένα όνομα, αλλά όχι ο μύθος πίσω από αυτά. Εκεί γεννήθηκε ο πρώτος μύθος και μαζί του η ανάγκη να δοθεί μια μυθολογική διάσταση σε αυτά τα φαινόμενα. Έτσι, άρχισε να ξεδιπλώνεται σιγά σιγά το concept και στα υπόλοιπα κομμάτια.
Σε σύγκριση με τα Terrestrial και Bipolar, ο νέος δίσκος ακούγεται πιο «ανοιχτός» δομικά, με συνθέσεις που εξελίσσονται σταδιακά και αποφεύγουν τις κλασικές φόρμες. Ήταν μια συνειδητή απομάκρυνση από το παρελθόν ή προέκυψε οργανικά μέσα από τη διαδικασία σύνθεσης;
Ναι, ήταν εντελώς οργανικό και φυσικό. Ουσιαστικά προέκυψε από την απόφαση να παίξουμε αυτό που πραγματικά θέλουμε, πάντα μέσα στο πλαίσιο των Void Droid, αλλά με λιγότερους περιορισμούς από ποτέ. Ο γνώμονας δεν ήταν αν ένα κομμάτι ακολουθεί μια κλασική φόρμα ή αν «ταιριάζει» σε κάποιο συγκεκριμένο καλούπι, αλλά αν εξυπηρετεί τη ροή, την ατμόσφαιρα και την αφήγηση που θέλαμε να μεταφέρουμε. Με αυτή την έννοια, δεν πρόκειται για μια συνειδητή απομάκρυνση από το παρελθόν, αλλά για μια φυσική εξέλιξη της μπάντας, όπου αφήσαμε τους εαυτούς μας ελευθέρους να ακολουθήσουν όπου τα κομμάτι ήθελαν να πάνε.
Μεσολάβησαν αρκετά χρόνια από τον προηγούμενο δίσκο μέχρι το Mythic. Πώς επηρέασε αυτή η χρονική απόσταση τον τρόπο που γράφετε μουσική σήμερα; Νιώθετε ότι άλλαξε και η μεταξύ σας δυναμική ως μπάντα;
Η χρονική απόσταση έπαιξε καθοριστικό ρόλο. Τα χρόνια που μεσολάβησαν μας έδωσαν τον χώρο να ωριμάσουμε τόσο ως μουσικοί όσο και ως άνθρωποι, χωρίς την πίεση της άμεσης συνέχειας. Αφήσαμε τις ιδέες να κατασταλάξουν φυσικά, μέχρι να αποκτήσουν λόγο ύπαρξης. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα η διαδικασία σύνθεσης να γίνει πιο συνειδητή, πιο ουσιαστική και λιγότερο βιαστική. Παράλληλα, άλλαξε και η μεταξύ μας δυναμική. Υπάρχει πλέον μεγαλύτερη εμπιστοσύνη, καλύτερη επικοινωνία μεταξύ μας. Με αυτή την έννοια, το Mythic δεν θα μπορούσε να είχε γραφτεί νωρίτερα, είναι το αποτέλεσμα αυτής ακριβώς της χρονικής απόστασης και της εξέλιξης της μπάντας.
Το Mythic δίνει την αίσθηση ενός άλμπουμ που έχει σχεδιαστεί να ακούγεται ως σύνολο και όχι αποσπασματικά. Πόσο σημαντικό ήταν για εσάς να διατηρηθεί αυτή η ενιαία ροή και υπήρξαν κομμάτια που γράφτηκαν ειδικά για να λειτουργήσουν ως «γέφυρες» μέσα στον δίσκο;
Δεν θα λέγαμε ότι σχεδιάστηκε εξαρχής με αυτόν τον τρόπο. Η συνοχή του Mythic προέκυψε σχεδόν οργανικά, ως φυσική συνέπεια του ίδιου του concept. Το όραμα ήταν τόσο ξεκάθαρο, ώστε κάθε μελωδία, ριφ, στίχος ή ιστορία που γεννιόταν, έβρισκε «μαγικά» τη θέση της μέσα στο σύνολο, ακόμη κι αν εκ πρώτης όψεως έμοιαζε ετερόκλητη. Δεν υπήρξαν κομμάτια γραμμένα αυστηρά ως «γέφυρες». Κάθε κομμάτι αποτελεί κεντρικό πυλώνα του άλμπουμ και όλα τους καταφέρνουν να μεταφέρουν με ακρίβεια την ατμόσφαιρα και την εικόνα του τόπου, του φυσικού φαινομένου ή στοιχείου στο οποίο αναφέρονται.
Στο ηχητικό κομμάτι, συνδυάζετε βαριές, γήινες κιθάρες με πιο ατμοσφαιρικά και προοδευτικά στοιχεία. Πώς βρίσκετε την ισορροπία ανάμεσα στη δύναμη και στη λεπτομέρεια χωρίς να χάνεται η ταυτότητά σας;
Η ισορροπία αυτή προκύπτει κυρίως από το ότι η δύναμη και η λεπτομέρεια δεν αντιμετωπίζονται ως αντίθετες έννοιες. Οι βαριές κιθάρες παραμένουν ο βασικός κορμός του ήχου μας, όμως γύρω τους χτίζονται υφές που υπηρετούν τις εικόνες του κάθε κομματιού. Τίποτα δεν προστίθεται απλώς για εντύπωση, κάθε λεπτομέρεια έχει λόγο ύπαρξης. Αυτό που μας κρατά εντός της ταυτότητάς μας είναι ότι, όσο κι αν ανοίγουμε τον ήχο προς πιο προοδευτικές ή ατμοσφαιρικές κατευθύνσεις, η αφετηρία παραμένει πάντα η συναισθηματική ένταση που ήταν ανέκαθεν σήμα κατατεθέν της μουσικής μας.
Η παραγωγή του Mythic ακούγεται πραγματικά προσεγμένη. Ποια ήταν η φιλοσοφία σας στο στούντιο και τι ρόλο έπαιξε η ίδια η μπάντα στις τελικές ηχητικές αποφάσεις;
Η φιλοσοφία μας στο στούντιο ήταν να βρούμε την ισορροπία ανάμεσα στο less is more και στο more is more, και πιστεύουμε ότι τα καταφέραμε. Υπάρχουν σημεία που χρειάζονται «ανάσα» και μια πιο αφαιρετική προσέγγιση, αλλά και άλλα τα οποία είναι ξεκάθαρα χτισμένα για κάτι μεγαλειώδες. Το Whisper of Stars αποτελεί ίσως το πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της ισορροπίας, με ένα πολύ μεγάλο dynamic range. Σε ό,τι αφορά τον ρόλο της μπάντας, είχαμε ενεργή συμμετοχή σε όλες τις τελικές ηχητικές αποφάσεις. Με βάση τις συνθήκες και τις γνώσεις που διαθέταμε, είμαστε απόλυτα ικανοποιημένοι και περήφανοι για το αποτέλεσμα. Τα δώσαμε πραγματικά όλα σε αυτό το άλμπουμ και, σε αυτή τη φάση, νιώθουμε ότι δεν θα μπορούσαμε να προσφέρουμε κάτι περισσότερο.
Οι στίχοι του δίσκου λειτουργούν περισσότερο υπαινικτικά παρά περιγραφικά. Πόσο σας ενδιαφέρει ο ακροατής να «διαβάσει» τα τραγούδια με τον δικό του τρόπο, ανεξάρτητα από το αρχικό σας concept;
Κάθε κομμάτι βασίζεται σε μια συγκεκριμένη, «actual» ιστορία, γραμμένη από τον Ανδρέα Κώστα (φωνή/κιθάρα), ο οποίος έχει γράψει και τους στίχους. Ωστόσο, οι στίχοι είναι δομημένοι με τρόπο υπαινικτικό και όχι περιγραφικό. Σε αρκετά σημεία μπορεί να είναι ακόμη και δύσκολο να γίνει σαφές «τι εννοεί ο ποιητής». Αυτό δεν είναι τυχαίο. Οι στίχοι λειτουργούν ως μια γενικευμένη, περιληπτική απόδοση της ιστορίας, με αναφορές σε χαρακτήρες, έννοιες και συμβολισμούς που αποκτούν πλήρες νόημα μόνο αν κάποιος γνωρίζει το αφηγηματικό υπόβαθρο. Παρόλα αυτά, μεταφέρουν καλά τον πυρήνα της ιστορίας. Το κομμάτι της πλήρους αφήγησης αφορά εμάς και όσους επιλέξουν να εμβαθύνουν σε αυτό. Οποιοσδήποτε, όμως, είναι ελεύθερος και ευπρόσδεκτος να ερμηνεύσει τα τραγούδια με τον δικό του τρόπο. Από τη στιγμή που ο δίσκος κυκλοφορεί, παύει να ανήκει αποκλειστικά σε εμάς.
Υπάρχει κάποιο κομμάτι στο Mythic που θεωρείτε κομβικό για την κατανόηση του δίσκου συνολικά ή κάποιο που σας δυσκόλεψε ιδιαίτερα στη δημιουργία του;
Ναι, είναι το Whisper of Stars. Λόγω του πλούτου και της πολυεπίπεδης φύσης του, ήταν και το πιο δύσκολο και χρονοβόρο κομμάτι σε επίπεδο ηχογράφησης. Παραδόξως, όμως, συνθετικά ήταν το πρώτο που ολοκληρώθηκε για τον δίσκο, μέσα σε περίπου έναν μήνα κατά τη διάρκεια της 1ης καραντίνας. Πρόκειται για το κομμάτι πάνω στο οποίο βασίζεται και το εξώφυλλο του δίσκου. Το κοριτσάκι που απεικονίζεται στο artwork ονομάζεται Nenya Vanuito και τη στιγμή που τραβήχτηκε η φωτογραφία ήταν δύο ετών. Ανήκει σε μια αρκτική φυλή της Σιβηρίας και είναι ένα υπαρκτό πρόσωπο σε έναν υπαρκτό τόπο. Για εμάς, όμως, λειτουργεί συμβολικά, γιατί αναπαριστά τη Ναριγιάνα, τον κεντρικό χαρακτήρα του Whisper of Stars. Το συγκεκριμένο κομμάτι ήταν εκείνο που ουσιαστικά «έδεσε» τον δίσκο, λειτουργώντας τόσο ως κεντρικό σημείο αναφοράς όσο και ως στιγμή κορύφωσης και απογείωσης του μυθικού στοιχείου. Το Whisper of Stars, το εξώφυλλο και ο τίτλος Mythic είναι άρρηκτα συνδεδεμένα μεταξύ τους, κάτι σαν μια Αγία Τριάδα.
Πώς μεταφράζεται αυτός ο πιο επικός και αφηγηματικός χαρακτήρας του Mythic στο live περιβάλλον; Έχετε αλλάξει τον τρόπο που προσεγγίζετε τις ζωντανές σας εμφανίσεις;
Για πρώτη φόρα στο release show του Mythic θα χρησιμοποιηθούν προ-ηχογραφημένα μέρη τα οποία θα συνοδεύουν και θα ενισχύουν τη live εμπειρία, καθιστώντας το αποτέλεσμα πιο πιστό στον ήχο του άλμπουμ. Το Mythic, καλώς ή κακώς, δε μπορεί να αποδοθεί διαφορετικά καθώς το επιπλέον layer ενορχηστρώσεων που το χαρακτηρίζει είναι εξίσου σημαντικό με τα όργανα μας. Οπότε η χρήση τους δεν αποτελεί επιλογή, αλλά ανάγκη.
Κοιτώντας τη μέχρι τώρα πορεία των Void Droid, θεωρείτε το Mythic ως ένα σημείο καμπής ή ως μια φυσική συνέχεια όσων χτίζατε όλα αυτά τα χρόνια;
Και τα δύο. Υπήρχαν προάγγελοι αυτής της διάθεσης που πρωταγωνιστεί στο Μythic, ήδη από το Bipolar. Κομμάτια όπως τα Zarathustra, Clockface και Puer Blue είχαν έντονη prog λογική και μια τάση να υπερβούν τα τότε όρια του heavy rock/stoner που αποτελούσε τη βάση μας. Οπότε, ναι, το Mythic προέκυψε φυσικά, γιατί απαντήσαμε με ένα ξεκάθαρο «ναι» στο κάλεσμα να ξεφύγουμε από τους περιορισμούς του είδους και να είμαστε πιο ελεύθεροι και πιο αληθινοί. Ταυτόχρονα είναι και σημείο καμπής, με την έννοια ότι αυτή η επιλογή του να είμαστε αυθεντικοί ανεξαρτήτως ύφους ή είδους, αποτελεί πλέον τον βασικό άξονα πάνω στον οποίο χτίζουμε τη συνέχεια των Void Droid.
Τέλος, μετά από έναν τόσο απαιτητικό και συμπαγή δίσκο, νιώθετε την ανάγκη για περαιτέρω εξέλιξη προς αυτή την κατεύθυνση ή ήδη σκέφτεστε διαφορετικούς δρόμους για το μέλλον των Void Droid;
Το Mythic δεν σηματοδοτεί ότι από εδώ και πέρα θα γράφουμε μόνο δίσκους σαν αυτόν. Και αυτό γιατί, ακόμη και να μπορούσαμε, δεν θα το θέλαμε αλλά και να το θέλαμε, δε θα μπορούσαμε. Κάθε άλμπουμ που κυκλοφορούμε είναι αρκετά μοναδικό και αυτοτελές, παρότι φέρει ξεκάθαρα το στοιχείο των Void Droid. Το Terrestrial είναι πιο δυναμικό και άμεσο, το Bipolar πιο εσωστρεφές, ενώ το Mythic είναι επικό, με μια διάθεση που κοιτά προς τα ουράνια. Ο επόμενος δίσκος, που έχει ήδη ξεκινήσει να γράφεται, δεν έχει απολύτως καμία σχέση με το Mythic. Θα μπορούσε να είναι ακόμη και το αντίθετό του. Το Mythic είναι αρκετά φωτεινός δίσκος, ο επόμενος θα είναι μακράν ο πιο σκοτεινός που έχουμε κάνει.
