Συχνά μιλάμε, γράφουμε και αναλύουμε την κατάσταση της εγχώριας metal σκηνής, τη δύναμή της, τις δυνατότητές της και τις μπάντες-πρεσβευτές της. Είναι, όμως, βραδιές σαν το Σάββατο που μας πέρασε στο Piraeus Club Academy, που μετατρέπουν όλη αυτή τη θεωρητική συζήτηση σε απτή, ηχηρή
πραγματικότητα. Δεν είχαμε απλά μια συναυλία. Είχαμε ένα «πακέτο»- εγγύηση, μια τριπλή απόδειξη του γιατί το ελληνικό metal στέκεται περήφανα εντός και (κυρίως) εκτός συνόρων. Το Piraeus Club Academy φιλοξένησε ένα line-up που δεν ήταν απλά μια αλληλουχία από support και headliners, αλλά μια δήλωση. Οι «μικροί»- γίγαντες Eternal, η «εξαγώγιμη» δύναμη κρούσης ονόματι Bio-Cancer και οι headliners Typhus, με τον αέρα της νέας τους δουλειάς, συνέθεσαν μια βραδιά που υποσχόταν τα πάντα: νιάτα, διεθνή εμπειρία, τεχνική, ασταμάτητη ενέργεια και, πάνω απ’ όλα, σπουδαία μουσική. Και παρέδωσαν ακριβώς αυτό.
Ανταπόκριση: Κυριάκος Κωνσταντίνου / Φωτογραφίες: Cristina Alossi
Eternal: Το μέλλον είναι εδώ και είναι οργισμένο. Την αρχή έκαναν οι “πιτσιρικάδες” Eternal. Και λέμε “πιτσιρικάδες” μόνο λόγω ηλικίας, γιατί αυτό που είδαμε στη σκηνή ήταν μια μπάντα με ωριμότητα που θα ζήλευαν πολύ πιο έμπειρα σχήματα. Με άρτια τεχνική κατάρτιση και μια εξαιρετικά δεμένη σκηνική παρουσία, οι Eternal μας παρέδωσαν κλασικό, ορμητικό thrash metal, φιλτραρισμένο όμως μέσα από φρέσκες ιδέες. Η παρουσία που κυριολεκτικά “έκλεβε” το βλέμμα (και το αυτί) ήταν αυτή του ντράμερ, του οποίου το στιβαρό και ταυτόχρονα τεχνικό παίξιμο έφερνε ευχάριστα στον νου τον αέρα του αείμνηστου Nick Menza. Προς το τέλος του σετ τους, η διασκευή στο “Postmortem” των Slayer ήρθε για να επισφραγίσει τις προθέσεις τους και να αποσπάσει το απόλυτο χειροκρότημα. Αν οι Eternal κάνουν τις σωστές κινήσεις, το μέλλον τους ανήκει. Ένα μεγάλο μπράβο στα παιδιά.
Bio-Cancer: Το “asset” που λέγεται διεθνής εμπειρία. Λίγο μετά τις εννέα, τη σκυτάλη πήραν οι Bio-Cancer. Εδώ τα πράγματα είναι απλά: μιλάμε για μια μπάντα με αμέτρητα χιλιόμετρα στο εξωτερικό, και αυτό φάνηκε από τα πρώτα δευτερόλεπτα. Η σκηνική τους παρουσία ήταν καταιγιστική, αποδεικνύοντας μια άνεση και έναν επαγγελματισμό που αποκτάς μόνο παίζοντας σε διεθνή φεστιβάλ δίπλα σε τεράστια ονόματα. Αυτό που προσωπικά ξεχώρισα και με εντυπωσίασε ήταν το μπάσο. Σε ένα είδος που συχνά “θάβει” τις χαμηλές συχνότητες, οι Bio-Cancer είχαν ένα καταπληκτικό tone, με τις μπασογραμμές να ξεχωρίζουν πεντακάθαρα μέσα στη μίξη, κάνοντας τον συνολικό ήχο πολύ πιο γεμάτο, “όμορφο” και ογκώδη. Οι Bio-Cancer δεν είναι απλά μια καλή μπάντα· είναι ένα τεράστιο “asset” για την ελληνική σκηνή, από εκείνες που χρειαζόμαστε απεγνωσμένα για να χτίσουν μια βιώσιμη καριέρα εκτός συνόρων.
Typhus: Πολεμική αύρα και ηγετική παρουσίαση. Στις 22:30, ήρθε η ώρα των headliners. Οι Typhus ανέβηκαν στη σκηνή και η ατμόσφαιρα άλλαξε αμέσως, αποκτώντας μια “πολεμική” αύρα που ταίριαζε απόλυτα με τη θεματολογία τους. Με σαφείς μουσικές (και κυρίως φωνητικές) επιρροές από τους “θεούς” Judas Priest, οι Typhus απέδειξαν γιατί θεωρούνται κι αυτοί ένα από τα μεγάλα κεφάλαια της εγχώριας σκηνής που διαπρέπει στην Ευρώπη. Ένα από τα στοιχεία που έκαναν την εμφάνισή τους να ξεχωρίζει ήταν η πολύ έξυπνη χρήση προηχογραφημένων στοιχείων (synths, εφέ), τα οποία γέμιζαν
τον ήχο και του έδιναν την επική διάσταση που απαιτεί η μουσική τους, χωρίς ποτέ να ακούγονται παράταιρα.
Κατά τα άλλα, η μπάντα ήταν απίστευτα “δεμένη”, με τις κιθάρες να είναι εξαιρετικές καθ’ όλη τη διάρκεια του live, παραδίδοντας μαθήματα με τις δισολίες και τις αρμονίες τους. Η σκηνική τους παρουσία αποπνέει ωριμότητα και την εμπειρία των αμέτρητων gigs. Με αφορμή την κυκλοφορία του νέου τους δίσκου, “Fate Weaver”, σχεδόν ένα μήνα πριν, οι Typhus έκαναν μια πολύ όμορφη παρουσίασή του, εντάσσοντάς τον αρμονικά δίπλα σε κομμάτια από προηγούμενες δουλειές τους. Είναι, τελικά, από εκείνες τις περιπτώσεις που μια μπάντα (πάντα θετικά μιλώντας) είναι ακόμα καλύτερη live απ’ ό,τι στο studio, αποδίδοντας στο 100% την ενέργειά της.
Η βραδιά στο Piraeus Club Academy έκλεισε αφήνοντας την πιο αισιόδοξη γεύση. Φεύγοντας από τον χώρο, η αίσθηση δεν ήταν απλά ότι είδαμε τρεις καλές μπάντες. Η αίσθηση ήταν ότι παρακολουθήσαμε μια ζωντανή επίδειξη της υγείας, της συνέχειας και του βάθους της εγχώριας σκηνής. Από το εντυπωσιακό, γεμάτο αυτοπεποίθηση μέλλον που πρεσβεύουν οι Eternal, μέχρι τον απόλυτο επαγγελματισμό και τη διεθνή στόφα των Bio- Cancer και την ηγετική, «επική» παρουσίαση των Typhus, αυτό το Σάββατο ήταν μια γιορτή. Ήταν η απόδειξη πως η σκηνή μας όχι απλά υπάρχει και αντέχει, αλλά διαθέτει μονάδες έτοιμες για όλα, ικανές να σταθούν οπουδήποτε στον πλανήτη και να κάνουν τη διαφορά. Και αυτό, τελικά, είναι το μεγαλύτερο κέρδος για όλους.
