Όταν το Trainspotting βγήκε στους κινηματογράφους το 1996, δεν ήταν απλώς μια ταινία. Ήταν μια γροθιά στο στομάχι, μια ωμή ματιά στην ηδονή και την αυτοκαταστροφή της γενιάς των ’90s. Και το soundtrack της δεν ήταν απλώς συνοδευτικό. Ήταν η καρδιά που χτυπούσε πιο δυνατά κι από την εικόνα.
Από το εμβληματικό “Lust for Life” του Iggy Pop που ανοίγει την ταινία με τον Renton να τρέχει στους δρόμους του Εδιμβούργου, μέχρι το σπαρακτικό “Born Slippy .NUXX” των Underworld που σφραγίζει την τελευταία σκηνή, κάθε κομμάτι είναι από μόνο του ένα μανιφέστο. Primal Scream, Blur, Lou Reed, New Order, Leftfield, Pulp — η crème de la crème μιας εποχής που ισορροπούσε ανάμεσα στην αποξένωση την ευφορία και την εξέγερση.
Δεν ήταν μόνο το σάουντρακ ενός φιλμ. Ήταν ο ηχητικός χάρτης μιας γενιάς που ήξερε πως κάτι δεν πάει καλά, αλλά δεν ήξερε τι να κάνει με αυτό. Τα beats, οι κιθάρες και οι ψίθυροι του Trainspotting έδωσαν φωνή στον εθισμό, στην ελευθερία, στην παραίτηση — και τελικά, στην επιλογή.
Σχεδόν 30 χρόνια μετά, το soundtrack παραμένει επίκαιρο, ζωντανό, και ανατριχιαστικά όμορφο. Όχι απλώς για το πώς έντυσε μια ταινία, αλλά για το πώς κατάφερε να παγιδεύσει μια εποχή σε 14 κομμάτια.
