Πρώτο μου live για φέτος. Η χρονιά ξεκινάει δυναμικά στο Αn Club με μια εμφάνιση των Tourlou The Band, που όπως φαίνεται θα είναι η τελευταία τους για αρκετό καιρό. Το υπόγειο είναι υπερπλήρες από τον κόσμο που βρίσκεται εδώ για να γλεντήσει με αυτή τη μη παραδοσιακή, ροκ εκδοχή του ρεμπέτικου.
Ανταπόκριση: Βασίλης Ευριπιώτης
Πρώτος από τα support της βραδιάς είναι ο Tom Yosi με μόνη σύντροφο την κιθάρα του. Μας τραγουδάει bluegrass blues και μας λέει ιστορίες για τα κομμάτια του και για τις φορές που έχει υπάρξει στο Αn χωρίς να έχει το ρόλο του performer. Με τη σκληράδα της φωνής του και την αμερικάνικη αύρα του μας προετοιμάζει για το χαμό που πρόκειται να ακολουθήσει.
Δεύτεροι στη σκηνή βρίσκονται οι Loud Silence. Οι οπαδοί τους τους υποδέχονται με ένα μεγάλο ξέσπασμα. Έχουν αρχίσει να χτίζουν το fanbase τους και φαίνεται πως το απολαμβάνουν. Είναι πιτσιρικάδες – σχετικά πρόσφατη η παρουσία τους στο Schoolwave. Η φάση τους είναι heavy rock και Stoner. Πρωταγωνιστής και οδηγός σε όλες τις συνθέσεις τους φαίνεται να είναι τα drums. Ο κόσμος «χτυπιέται» ακατάπαυστα για το επόμενο μισάωρο. Μας ενημερώνουν ότι το Μάρτιο πρόκειται να κυκλοφορήσει το πρώτο τους EP και συνεχίζουν παίζοντας το “Flow Within”. Και μόνο για αυτό το οχτάλεπτο μικρό έπος, αξίζει να τους ακούσεις.
Στη σκηνή ανεβαίνουν τελικά οι Tourlou The Band και ξεκινούν το πρόγραμμά τους με την εθιστική “Κραυγή” που όμορφα μας οδηγεί σε ρυθμούς Χιώτη με το “Εσύ είσαι η αιτία που υποφέρω”. Συνεχίζουν με το “Δε μ’ αγαπάς” και σε αυτό το σημείο αρχίζουν να φαίνονται τα πρώτα θέματα με τα φωνητικά, τα οποία συνεχίζονται για ένα ικανό μέρος του προγράμματος, αν και λύνονται όσο πλησιάζουμε προς το τέλος. Μάλλον δεν είναι η μέρα τους, ως προς το τραγουδιστικό κομμάτι. Αντιθέτως, όλα τα υπόλοιπα όργανα είναι άψογα. Γι’ αυτό και το κοινό τους αγκαλιάζει και χορεύει μαζί τους.
Επόμενο στη σειρά είναι το “Τούτοι οι μπάτσοι”. Νομίζω δεν υπήρχε ψυχή μέσα στο Αn που δεν τραγουδούσε μαζί με τη μπάντα τους στίχους αυτού του κομματιού. (Παρεμπιπτόντως, ταυτόχρονα έπεφταν δακρυγόνα λίγο παραπέρα, στο Πολυτεχνείο). Σβήνουν οι τελευταίες νότες αυτού του τραγουδιού και στη σκηνή ανεβαίνει ο Tom Yosi για να «μας πει ένα τραγουδάκι για τις κυρίες», τουτέστιν το “Που να βρω γυναίκα να σου μοιάζει”. Ενθουσιασμένος, μένει και για το “Τα παιδιά της γειτονιάς σου”, στο οποίο παίζει και κιθάρα. Το να ακούς μια ξεκάθαρα blues φωνή να τραγουδάει μια rock διασκευή ενός παραδοσιακού, μικρασιάτικου κομματιού ενώ ταυτόχρονα δημιουργείται pit στο κέντρο του ΑΝ, νομίζω ότι είναι η πεμπτουσία της έννοιας «Τουρλού».
Η συνέχεια της λίστας περιλαμβάνει το “Μαύρο” και την “Παξιμαδοκλέφτρα”, που τιμούνται δεόντως με μπόλικους χορούς, και κλείνει θριαμβευτικά με το ηπειρώτικο “Ξενιτεμένα μου πουλιά”. Ας ελπίσουμε ότι η αποχή της μπάντας από τα lives δεν θα διαρκέσει πολύ και ότι σύντομα θα επιστρέψουν με το νέο υλικό που μας υποσχέθηκαν.
