Οι The Smile είναι το πειραματικό «αδερφάκι» των Radiohead, και μέχρι στιγμής μετράνε 2 δίσκους, με τον δεύτερο τους, “Wall of Eyes”, να μην έχει συμπληρώσει καν χρόνο απο την κυκλοφορία του, και να μας έχει ενθουσιάσει αρκετά όπως μπορείτε να διαβάσετε στην αντίστοιχη κριτική. Παρ’όλα αυτά, η μπάντα κυκλοφόρησε σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα τον τρίτο της δίσκο, με τίτλο “Cutouts”, που αν κρίνουμε απο τον τίτλο μάλλον πρόκειται για μια σειρά απο ακυκλοφόρητα τραγούδια, τα οποία η μπάντα αποφάσισε να βγάλει στο φως.
Αυτό που ξεχωρίζει κανείς απο την αρχή κιόλας, είναι το εξαιρετικό artwork που έφτιαξε ο Stanley Donwood. Ο δίσκος ξεκινάει με το “πιο Brian Eno πεθαίνεις”, “Foreign Spies”, που μαρτυράει ότι κάτι εξίσου ενδιαφέρον έρχεται, μια εντύπωση που αρχικά έρχεται να διαψεύσει το μέτριο “Instant Psalm”, που απλά θα μπορούσε να λείπει. Η συνέχεια του δίσκου φανερώνει περισσότερο τις τάσεις για αυτοσχεδιασμό και τις Jazz καταβολές του project (και ιδιαίτερα του Tom Skinner) με τα “Zero Sum”, “Colours Fly”, καθώς και το “Eyes & Mouth”. Το “Don’t Get Me Started” ακούγεται σαν να βγήκε απο κάποιον δίσκο των Atoms For Peace, ενώ το “The Slip” έχει μια περισσότερο Funk απόχρωση.
Συγκριτικά με τους 2 προκατόχους του, το “Cutouts” έχει μια ακόμη μεγαλύτερη ροπή πρός τον αυτοσχεδιασμό, και δείχνει πως ο Johnny Greenwood έβαλε το χέρι του ακόμα περισσότερο, σε σημείο να νομίζει κανείς πως πρόκειται για σόλο δίσκο του. Ένα ακόμα μεγάλο ατού, είναι οι μικρές διάρκειες των συνθέσεων, που τις βοηθάει να ξεφεύγουν απο την παγίδα του «υπερφορτωμένου», ενώ αξιοσημείωτο είναι και το φινάλε του δίσκου, όπου δείχνει μια μικρή αναφορά στους Radiohead, με το “Bodies Laughing”.
Αν το “Cutouts” είναι αυτό που δηλώνει ο τίτλος του, δηλαδή τραγούδια που έμειναν εκτός των 2 προηγούμενων δίσκων της μπάντας, τότε καταλαβαίνει κανείς πως το εν λόγω project σίγουρα έχει ακόμα περισσότερα να πει στη πορεία. Αν και – εμένα προσωπικά – το “Cutouts” μου μεγάλωσε περισσότερο τη δίψα για την επιστροφή των Radiohead. Ιδιαίτερα μετά την πρόσφατη ανακοίνωση της επαναδραστηριοποίησης τους, χωρίς αυτό να είναι απαραίτητα κακό.
