Ανταπόκριση: Χαρά Ευδαίμων / Φωτογραφίες: Αναστασία Παπαδάκη (περισσότερες εδώ)
Χωρίς support και χωρίς περιττά προλόγια, οι Φινλανδοί The Rasmus, οι οποίοι δημιουργήθηκαν το 1994, ανέβηκαν στη σκηνή του Floyd — μια μπάντα που έχει πολλά να μας θυμίσει.
Το κοινό ανταποκρίθηκε αμέσως στο άκουσμα των πρώτων riff του “Rest in Pieces”, με τον Lauri Ylönen να εμφανίζεται πηδώντας και χορεύοντας στη σκηνή, ενώ το κοινό τραγουδούσε δυνατά μαζί του. Η νοσταλγία έγινε σχεδόν απτή όταν οι πρώτες νότες των “Guilty” και “First Day” έφεραν πίσω τη μυρωδιά των ’00s — τότε που το εναλλακτικό ροκ είχε ακόμη αθωότητα και μια δόση emo, φυσικά.
Η Emilia Suhonen, πλέον ακλόνητο μέλος της μπάντας (αντικατέστησε τον κιθαρίστα Pauli Rantasalmi το 2022), έκλεψε διακριτικά την προσοχή με τα κιθαριστικά σόλο της. Τα “No Fear” και “In My Life” μπορεί να έδειξαν στιγμιαία αδυναμία στα φωνητικά, αλλά η ενέργεια του κοινού έμεινε ακλόνητη. Και όταν οι πρώτες νότες του “In The Shadows” ακούστηκαν — ενός κομματιού που έχει ξεπεράσει τα 100 εκατομμύρια streams στο Spotify και πάνω από 120 εκατομμύρια προβολές στο YouTube — μια συλλογική συγκίνηση κάλυψε τη σκηνή.
Η βραδιά έκλεισε με το “Sail Away”, σε ένα ακουστικό σετ, με τον Lauri Ylönen να τραγουδά σχεδόν ψιθυριστά. Οι The Rasmus απέδειξαν ότι, είκοσι χρόνια μετά την κορύφωσή τους, μπορούν ακόμη να δημιουργούν στιγμές που σε φέρνουν πιο κοντά στην εφηβεία σου — και τον ενθουσιασμό που τη συνόδευε.
