Μια αποπνικτικά ζεστή Τετάρτη βράδυ, οι The Dandy Warhols επέστρεψαν στην Αθήνα ύστερα από σχεδόν δύο δεκαετίες απουσίας, για μια συναυλία που απέδειξε πως, παρά τις μεταβολές στο μουσικό τοπίο και την ίδια τη διαδρομή τους, παραμένουν παρόντες και ζωντανοί.
Ανταπόκριση: Γιώργος Χούλλης / Φωτογραφίες: Ρωμανός Λιούτας
Το live άνοιξαν οι The Callas, παρουσιάζοντας ένα σετ που συνδύασε παλιότερες συνθέσεις με υλικό από τον νέο τους δίσκο Ανατολή. Επί σκηνής, τα κομμάτια αποκτούσαν πιο τραχιά, σχεδόν ωμή υφή, σε σχέση με τις studio εκτελέσεις. Παρά το δυναμικό παίξιμο και τις φιλότιμες προσπάθειες της μπάντας, το κοινό παρέμεινε μάλλον αμέτοχο, αφήνοντας μια αίσθηση ψυχρότητας. Το κλείσιμο ήρθε με το East Beat από το Am I Vertical? του 2013, ως μια επιστροφή στις ρίζες.
Στη συνέχεια ανέβηκαν στη σκηνή οι Sisters Of Your Sunshine Vapor από το Ντιτρόιτ, φέρνοντας μαζί τους μια πλημμυρίδα ψυχεδελικής ενέργειας βγαλμένη από τα ‘60s. Για τα περίπου 35 λεπτά του σετ τους, η μπάντα κατάφερε να δημιουργήσει έντονη ατμόσφαιρα και να ζεστάνει σταδιακά το κοινό, αποδεικνύοντας ότι διαθέτει στιβαρή καλλιτεχνική ταυτότητα. Ιδιαίτερη θερμή υποδοχή είχε το Black Mind, το οποίο περιλάμβανε ένα δυνατό απόσπασμα από το I Wanna Be Your Dog των Stooges.
Όσο για τους The Dandy Warhols, μπορεί να μην βρίσκονται πια στο επίκεντρο της mainstream προσοχής, όπως στις αρχές των 2000s με το διαβόητο Bohemian Like You, όμως δεν δείχνουν να επηρεάζονται. Αντιθέτως, συνεχίζουν ακάθεκτοι, δισκογραφικά και συναυλιακά — και αυτό φάνηκε ξεκάθαρα στη βραδιά που παρακολουθήσαμε. Το κοινό είχε γεμίσει το Universe, υποδεχόμενο θερμά τη μπάντα που ανέβηκε στη σκηνή λίγο μετά τις 22:30, ανοίγοντας με ένα shoegaze δίδυμο, Ride και Best Friend, που δημιούργησε ατμόσφαιρα και ένταση.
Η αληθινή απογείωση ήρθε με το We Used to Be Friends, ενώ η συναισθηματική κορύφωση σημειώθηκε όταν η μπάντα επιδόθηκε σε μια μίνι αναδρομή στο Thirteen Tales from Urban Bohemia με τα Godless, Get Off και φυσικά το Bohemian Like You, το οποίο τραγουδήθηκε με ενθουσιασμό απ’ όλους τους παρευρισκόμενους. Η βραδιά έκλεισε με μια ακόμα αναφορά στο μακρινό παρελθόν μέσω των Pete International Airport και Boys Better. Η μοναδική και εύλογη απογοήτευση του κοινού αφορούσε την απουσία του Good Morning, κάτι που σχολιάστηκε ευρέως μετά τη λήξη της συναυλίας.
Ερμηνευτικά, ο Courtney Taylor-Taylor εξακολουθεί να ενσαρκώνει το cool χωρίς καμία προσπάθεια, με τη χαρακτηριστική του στάση και φωνή. Στο πλάι του, ο Peter Holmström, παρά την ήρεμη σκηνική του παρουσία, ξεδίπλωσε έναν εξαιρετικό κιθαριστικό ήχο, ενώ η Zia McCabe πίσω από τα keyboards κράτησε ρυθμό και επικοινώνησε με το κοινό, κλείνοντας τη βραδιά με μια λούπα και ένα θερμό «ευχαριστώ», συνοδευόμενο από την υπόσχεση μιας σύντομης επιστροφής.
