Στα πλαίσια της περιοδείας Only The Hard, οι Hardcore γίγαντες Terror επέστρεψαν στη Αθήνα στη σκηνή του Arch Club, παρέα με τους Death Before Dishonor, Last Hope και Risk It! Μια βραδιά τεράστιου ειδικού βάρους μιας και η κάθε μπάντα έχει την ιστορία της και την ιδιαίτερή της πορεία στον Hardcore ήχο.
Ανταπόκριση: Ζακ Ανανιάδης / Φωτογραφίες: Αναστασία Παπαδάκη (περισσότερες εδώ)
Οι Γερμανοί Risk It! από την Δρέσδη ζέσταναν την ατμόσφαιρα εν όψει του χαμού που έμελλε να ακολουθήσει. Δυστυχώς, όπως συνήθως συμβαίνει σ’ αυτές τις περιπτώσεις με τα opening acts, δεν έπαιξαν μπροστά σε αρκετό κόσμο, ενώ το μπέρδεμα με το schedule και με τη συναυλία να ξεκινάει νωρίτερα του προγραμματισμένου, δε βοήθησε την κατάσταση. Τιμιότατοι και straightforward χαρντκοράδες οι Risk It! έδωσαν το έναυσμα για το πρώτο κλωτσομπουνίδι της βραδιάς, με το σετ τους να μη ξεπερνάει το 20λεπτο. Μπόλικες μπάντες, περιορισμένος ο χρόνος, λογικό…
Οι βετεράνοι του Βαλκανικού Hardcore και παλιοί μας γνώριμοι Last Hope πήραν τα ηνία για τη συνέχεια και ανέβασαν τους τόνους. O frontman Alex και η παρέα του, από την Σόφια της γειτονικής Βουλγαρίας, μας έδωσαν να καταλάβουμε, once again, τι εστί νεύρο και πείσμα, μιας και δραστηριοποιούνται από το 1995 και εξακολουθούν να μην το βάζουν κάτω. Παρά τους χρονικούς περιορισμούς της βραδιάς οι Last Hope κατάφεραν να ξεσηκώσουν άπαντες, παίζοντας γνώριμα “χιτάκια” από την μακριά πορεία τους ως μπάντα.
Για τους Death Before Dishonor δε χρειάζονται ειδικές συστάσεις. Το crew από την Βοστόνη ήρθε με άγριες διαθέσεις και εισέπραξε τα αναμενόμενα από τον κόσμο. Το stage diving ήταν άφθονο, ενώ το pit μπροστά από τη σκηνή είχε πάρει φωτιά. Κομμάτια όπως το ‘Curl Up And Die’ ή το μεταλλικό ‘True Defeat’ (track απόλυτης East Coast Hardcore αισθητικής) δε σ’ άφηναν να ησυχάσεις από το κοπανητό. Πάρα το μισάωρο σετ τους οι DBD κατάφεραν να συντονίσουν το κοινό στους ρυθμούς τους, υπενθυμίζοντας μας την αξία της ποιότητας έναντι της ποσότητας. Με το anthem-ικό ‘Boston Belongs To Me’ (διασκευή/προσαρμογή του ‘England Belongs To Me’ από Cock Sparrer) τα παιδιά από την Βοστόνη μας αποχαιρέτησαν, εν αναμονή του μεγάλου ονόματος της βραδιάς.
Από την στιγμή που οι Terror πάτησαν το πόδι τους στη σκηνή και για τα επόμενα 45 περίπου λεπτά, το Arch πήρε φωτιά. Φυσικό επακόλουθο όταν ξεκινάς με το ‘One With The Underdogs’, και με κομμάτια όπως το ‘Boundless Contempt’, ‘Pain Into Power’ ή το ‘Overcome’ για τη συνέχεια. Full επικοινωνιακός με τον κόσμο ο Scott Vogel, spreading the Hardcore gospel ανάμεσα στα κομμάτια, με το stage-diving να μην έχει σταματημό και το circle pit να στροφάρει. “This is your stage…” και “Positive Aggression!” να φωνάζει ο Scott από το μικρόφωνο, με το τίγκα πλέον από κόσμο Arch να ανταποκρίνεται, ένα σπάνιο στιγμιότυπο αλληλοσεβασμού μπάντας/κοινού. Πολύς κόσμος να ανεβαίνει στη σκηνή, με mic-grabbing και φτύσιμο στίχων, λίγο πριν την εναέρια επιστροφή πίσω στο pit. Ζεστή και true ατμόσφαιρα, απόδειξη πως η Hardcore σκηνή είναι ζωντανή. Χωρίς encore και φανφάρες οι Terror έπαιξαν το set τους κρατώντας το ultra-positive ‘Keepers Of The Faith’ για το τέλος.
Η περιοδεία Only The Hard έφερε κοντά βόρεια Ευρώπη, Βαλκάνια, ανατολική & δυτική ακτή ΗΠΑ, έδωσε την ευκαιρία σε 4 μπαντάρες του είδους να συνυπάρξουν για μερικές εβδομάδες, και σε μας τo προνόμιο να βιώσουμε το μοναδικό αυτό event, μετατρέποντας αυτομάτως άπαντες σε keepers of the faith…
