Η πρώτη σύνδεση/concept, επαναφέρει μία μνήμη, αυτή των ηχογραφημένων παραμυθιών. Πολύ ωραία θα ήταν, αν είχαν παρομοίως μελοποιηθεί, σκέφτομαι. Αν το εξετάσω λοιπόν ως ένα σύγχρονο, μελοποιημένο παρα…
Sprints – Letter to Self
Οι Δουβλινέζοι Sprints μπορεί να μην είχαν ξεκινήσει πολύ πριν το ξέσπασμα της πανδημίας, όμως παρά το γεγονός ότι μέχρι σήμερα είχαν μόνο singles και δύο EP στο ενεργητικό τους, ο βρετανικός μουσικός…
Fu Manchu – Fu30 Volume I-III
Για τους υποψιασμένους, η ιστορία είναι λίγο-πολύ γνωστή. Πριν λίγα χρόνια, οι καλιφορνέζοι heavy rockers Fu Manchu έκλεισαν τα τριάντα τους χρόνια στην πιάτσα κυκλοφορώντας διαδοχικά μια σειρά από τρ…
Ψυχοτέκ – Κοινόβιο Τέλος
Ο/το Ψυχοτέκ είναι το νέο οπτικοακουστικό project του Παναγιώτη Τομαρά, γνωστός απ’ το minimal wave ντουέτο των Ηχοτόπια, καθώς και από τη συνεργασία του με τους θρυλικούς Clock DVA. Η πρόσφατη …
Diesel Cindy – Spill the Dirt
Η εγχώρια σκηνή δεν παύει να μας εκπλήσσει θετικά τα τελευταία χρόνια με νέες μπάντες και αξιόλογες δουλειές. Άλλη μια τέτοια είναι το “Spill the Dirt” των Diesel Cindy των οποίων να μέλη …
Green Lung – This Heathen Land
Ένα ομιχλώδες doom folklore ταξίδι στην Γηραιά Αλβιώνα. Αν υπήρχε μία πρόταση , με την οποία θα μου ζητούσε κάποιος να περιγράψω την νέα δουλειά των Βρετανών Green Lung, νομίζω ότι αυτή που θα με κάλυ…
Moa Bones – Gimme a Hand
Ο Δημήτρης Αρώνης, το πρόσωπο πίσω από το όνομα Moa Bones, έχει πλέον αρκετά χρόνια εμπειρίας στην πλάτη του και αρκετές αξιόλογες δουλειές, πριν ακόμη από το project των Moa Bones, που ήδη μετρά 12 κ…
Forest Swords – Bolted
Με ένα ισχυρό βιογραφικό (2010-σήμερα), να περιλαμβάνει υλικό από μουσική για ταινίες, ντοκιμαντέρ, video games, dance performances/χορογραφίες, μέχρι remixes, co-productions κλπ κλπ, όντας ο ίδιος πα…
The Rolling Stones – Hackney Diamonds
Ζούμε σε μια εποχή όπου στη γενιά των μουσικών που έδρασαν και μεγαλούργησαν στα 60’s άλλοι αποσύρονται, άλλοι πεθαίνουν και άλλοι συνεχίζουν απτόητοι να ηχογραφούν και να περιοδεύουν έστω κι αν…
IBLISS – Bintang Fajar
Πριν δύο χρόνια, το ντεμπούτο των IBLISS με είχε συνταράξει, δεν ήταν επειδή έπαιζαν κάτι το διαφορετικό και το πρωτοπόρο, ήταν γιατί απλά αυτό που ανάβλυζε από το “Demonic -Her” παιζόταν από την ψυχή…