Ένα από τα πιο hot ονόματα της σύγχρονης deathcore σκηνής προσγειώθηκε για πρώτη φορά στην Ελλάδα και, όπως ήταν αναμενόμενο, το Floyd γέμισε από κόσμο που περίμενε να ζήσει από κοντά την εμπειρία των Slaughter to Prevail. Μαζί τους έφεραν και δύο μπάντες που επίσης εκπροσωπούν το νέο αίμα του metal, τους Chained Saint και τις Crypta, οι οποίες φρόντισαν να ανεβάσουν από νωρίς τη θερμοκρασία και να μας προετοιμάσουν ιδανικά το έδαφος για τη σφαγή των headliners.
Ανταπόκριση: Πάνος Κουτσουράδης / Φωτογραφίες: Ιωάννα Κίτρου (full photo report)
Στις 19:20 ανέβηκαν στη σκηνή οι Chained Saint από την Φλόριντα και, παρά το νεαρό της ηλικίας τους, έπαιξαν λες και είχαν ήδη γράψει αρκετά χιλιόμετρα στο κοντέρ τους. Με το thrash meets hardcore ύφος τους κατάφεραν από τα πρώτα κιόλας λεπτά να κερδίσουν τον κόσμο, ο οποίος γέμιζε συνεχώς τον χώρο. Τα κεφάλια δεν σταμάτησαν να κουνιούνται, τα πρώτα σπρωξίματα έκαναν την εμφάνισή τους και η μπάντα, παρουσιάζοντας κομμάτια από το πρώτο και προς το παρόν μοναδικό album της, απέδειξε πως διαθέτει όλα τα φόντα για ένα ιδιαίτερα λαμπρό μέλλον.
Προσωπικά, ποτέ δεν με τράβηξε ιδιαίτερα η μουσική των Crypta, ούτε είχα ασχοληθεί ιδιαίτερα. Όμως η εμφάνισή τους με έκανε να το ξανασκεφτώ και σίγουρα όχι μόνο εμένα. Η τετράδα από τη Βραζιλία ήταν σαρωτική, με εξαιρετικό ήχο και oldschool death metal όπως ακριβώς πρέπει να ακούγεται. Όλες τους ήταν εξαιρετικές επί σκηνής, με τη frontwoman να ξεχωρίζει λίγο περισσότερο, βγάζοντας όλο το απαιτούμενο evilness τόσο μέσα από τα φωνητικά της όσο και από τις εκφράσεις της. Μέσα στη μισή ώρα που τους αναλογούσε κατάφεραν να κερδίσουν τον κόσμο, κάτι που αποτυπώθηκε στο θερμό χειροκρότημα που εισέπραξαν στο τέλος της εμφάνισής τους. Highlight της βραδιάς ήταν το “The Outsider” και το “From the Ashes”, που έριξε την αυλαία με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Μακάρι να τις ξαναδούμε σύντομα στη χώρα μας, αυτή τη φορά όμως ως headliners, ώστε να απολαύσουμε μια πιο ολοκληρωμένη δόση από την καφρίλα τους.
Η ώρα να δούμε τον Alex Terrible και την παρέα του για πρώτη φορά στην Ελλάδα είχε φτάσει. Χωρίς εισαγωγές και φανφάρες, οι Slaughter to Prevail έδειξαν από την αρχή τα δόντια τους με το “Bonebreaker”. Η αλήθεια είναι πως ο ήχος δεν ήταν με το μέρος τους, καθώς παρουσίασε αρκετά σκαμπανεβάσματα σε όλη τη διάρκεια του set. Αυτό, βέβαια, δεν φάνηκε να επηρεάζει καθόλου το κοινό, που δεν σταμάτησε στιγμή τα mosh pits, ενώ φυσικά δεν έλειψε ούτε το καθιερωμένο wall of death κατά τη διάρκεια του “Bratva”.
Η μπάντα έδειχνε ιδιαίτερα δραστήρια πάνω στη σκηνή, πυροβολώντας μας ασταμάτητα με δολοφονικά breakdowns σε κομμάτια όπως τα “Viking”, “Kid of Darkness” και “Baba Yaga”, τα οποία οριακά γκρέμισαν το Floyd. Μπορεί η εμφάνισή τους να διήρκησε σκάρτη μία ώρα, όμως κατάφεραν να ισοπεδώσουν τα πάντα στο πέρασμά τους και να δικαιολογήσουν σε μεγάλο βαθμό το hype που συνοδεύει το όνομά τους τα τελευταία χρόνια.
Όσον αφορά τον Alex Terrible, εμφανισιακά και φωνητικά είναι πραγματικό κτήνος. Τα vocals του είναι όντως τρομακτικά, με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα το “Demolisher”, όπου πραγματικά ένιωθες πως άκουγες κάποιον δαίμονα να φωνάζει μπροστά σου. Κι όμως, όσο ακραίος και τρομακτικός ακούγεται, άλλο τόσο ήρεμος και προσιτός ήταν όταν απευθυνόταν στο κοινό. Ξεχώρισε ιδιαίτερα η στιγμή που είπες πως, αν θέλουμε να αλλάξει ο κόσμος, πρέπει πρώτα να αλλάξουμε τον ίδιο μας τον εαυτό, κερδίζοντας το χειροκρότημα του κόσμου όχι για τα brutal φωνητικά του, αλλά για τα λόγια του.
Η πρώτη εμφάνιση των Slaughter to Prevail στην Ελλάδα άφησε συνολικά θετικό πρόσημο. Οι Chained Saint απέδειξαν πως έχουν όλα τα φόντα για να εξελιχθούν σε μια υπολογίσιμη δύναμη, οι Crypta έκλεψαν τις εντυπώσεις και κέρδισαν ακόμη και τους πιο επιφυλακτικούς, ενώ οι Slaughter παρέδωσαν μια εμφάνιση γεμάτη ένταση, βία και ασταμάτητη ενέργεια, παρά τα προβλήματα στον ήχο. Αν αυτή ήταν μόνο η αρχή της σχέσης τους με το ελληνικό κοινό, τότε δύσκολα θα αργήσει η επόμενη συνάντηση.
