Οι Sings of the Swarm κατάφεραν μέσα σε μία δεκαετία ύπαρξης να μεγαλώσουν το όνομά τους, κυρίως στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, και πλέον συγκαταλέγονται στην αφρόκρεμα της deathcore σκηνής. Η συχνότητα με την οποία δισκογραφούν –έξι albums σε δέκα χρόνια- μαρτυράει πόσο εργατικοί είναι και ότι με σταθερά βήματα προσπαθούν να προχωράνε μπροστά. Φέτος επιστρέφουν με νέο χτύπημα, συνεχίζοντας το εξαιρετικό τους σερί και αποδεικνύοντας πως δεν έχουν καμία διάθεση να σηκώσουν το πόδι από το γκάζι.
Το “To Rid Myself of Truth”, όπως ονομάζεται το καινούριο τους πόνημα, δεν παρεκκλίνει από αυτό που μας έχουν συνηθίσει όλα αυτά τα χρόνια. Αν τους ακολουθείς καιρό, ίσως νιώσεις σε σημεία ότι ανακυκλώνουν τον εαυτό τους και ότι η όλη φάση είναι κάπως προβλέψιμη. Ωστόσο, η κατάσταση ισορροπείται, μας και το συγκρότημα ό,τι κάνει το κάνει καλά. Ναι, ο δίσκος περιλαμβάνει όλα τα κλισέ του deathcore -μανιασμένα breakdowns, βίαια vocals, γρήγορα riffs, υπέρβαρο rhythm section- αλλά είναι δοσμένα με τέτοιο τρόπο ώστε το τελικό αποτέλεσμα να πείθει και να παρασύρει τον ακροατή.
Κυριολεκτικά από το πρώτο κιόλας δευτερόλεπτο δείχνουν τα δόντια τους. Χωρίς εισαγωγές, ξεκινάνε απευθείας και σε κολλάνε στον τοίχο. Και έτσι σε πάνε μέχρι το τέλος, χωρίς ανάσα. Σε σχέση με τις προηγούμενες δουλειές τους, εδώ εμφανίζονται περισσότερα τεχνικά στοιχεία, αλλά κατά τα άλλα το μενού μένει γνώριμο: παρέλαση από επιθετικά και αρρωστημένα riffs, ακραία και ασταμάτητα φωνητικά, κάμποσα pinch harmonics, djent περάσματα και εξουθενωτικά grooves.
Όπως και στον προηγούμενο δίσκο, έτσι και εδώ δεν λείπουν οι guest εμφανίσεις. Μάλιστα, αυτήν την φορά επιστρατεύτηκαν δύο από τα κορυφαία λαρύγγια του deathcore, ανεβάζοντας ακόμα περισσότερο την δυναμική των συνθέσεων. Ο λόγος για τον Will Ramos των Lorna Shore και τον Phil Bozeman των Whitechapel, οι οποίοι αφήνουν ανεξίτηλο το αποτύπωμά τους. Πέρα από αυτούς, συναντάμε και διπλή συμμετοχή από τα συγκροτήματα 156/Silence και Prison, προσθέτοντας διαφορετικές αποχρώσεις στο χαοτικό ηχοτοπίο. Συνολικά, το “To Rid Myself of Truth” αποτελεί μια ωμή υπενθύμιση ότι το deathcore, όταν παίζεται με πάθος και πειθαρχία, μπορεί να είναι απολαυστικό ακόμα και όταν είναι προβλέψιμο. Οι Signs of the Swarm μπορεί να μην ξαναγράφουν την ιστορία του είδους, αλλά σίγουρα τη συνεχίζουν με σθένος.
