Το 2025 φαίνεται πως ήταν μια πολύ καλή χρονιά για τον Richard Ashcroft. Από την μία οι support εμφανίσεις του στις συναυλίες των φίλων του Oasis στην Αγγλία σε συνδυασμό με τα απανωτά sold out των headline συναυλιών του και από την άλλη το comeback του με νέο υλικό μετά από 7 χρόνια. Για να δούμε όμως, άξιζε η αναμονή;
Η αλήθεια είναι πως το “Lover”που ανοίγει τον δίσκο αρχικά ξενίζει τον ανυποψίαστο ακροατή,αλλά τον κερδίζει στη συνέχεια με τον σχεδόν soul ρυθμό του που περιλαμβάνει ένα “δάνειο” απο το “Love and Affection” της Joan Armatrading. Για τη συνέχεια ακολουθεί το “Out Of These Blues” με την ανάλαφρη ακουστική μελωδία του που φαίνεται να κλείνει το μάτι στους Verve και πιο συγκεκριμένα στο “Lucky Man” και το “Heavy News” που είναι μια απο τις πιο ανεβαστικές συνθέσεις του δίσκου καθότι έχει έναν hard rock αέρα.
Οι ρυθμοί πέφτουν και πάλι στο “Oh L’amour” με την νωχελική ατμόσφαιρα του,αντίεθετα με το πιο ανεβαστικό και χορευτικό “I’m A Rebel” όπου ο Ashcroft φλετάρει με την σύγχρονη μουσική δοκιμάζοντας ψιλές νότες στη φωνή πάνω σε ηλεκτρονικούς ρυθμούς δια χειρός Mirwais, ενώ το ομώνυμο τραγούδι του δίσκου που πατάει σε ηλεκτρονικά beats και περιλαμβάνει ένα ακόμη δάνειο, αυτή τη φορά την ακουστική μελωδία του “Classical Gas” απο τον Mason Williams δημιουργώντας ένα ακόμη δυνατό χαρτί του δίσκου.
Στα δυνατά χαρτιά έρχονται να προστεθούν τα επίσης ακουστικά “Crimson Fire” και “Fly To The Sun”. Ιδιαίτερα το δεύτερο με την ζεστή μελωδία του γίνεται το ιδανικό κλείσιμο για τον δίσκο. Το όλο αποτέλεσμα συμπληρώνει η παραγωγή που δίνει στις συνθέσεις την απαιτούμενη φρεσκάδα και που επιμελήθηκαν ο ίδιος ο Ashcroft μαζί με τους Chris Potter και Emre Ramazanoglu.
Όλα αυτά και άλλα πολλά διαμορφώνουν έναν δίσκο σαν το “Lovin’ You” όπου λέξεις όπως η “αγάπη και η “ελπίδα” μπαίνουν σε πρώτο πλάνο δίνοντας μια πιο αισιόδοξη νότα που σε μια σκοτεινή εποχή σαν τη σημερινή είναι κάτι παραπάνω απο καλοδεχούμενη. Αξιοσημείωτο είναι και το γεγονός οτι ο 54-χρονος πλέον Richard Ashcroft ξέρει να χρησιμοποιεί την εμπειρία του στο γράψιμο τραγουδιών έχοντας εναρμονιστεί επιτυχώς στην σύγχρονη μουσική. Και για ν’απαντήσω το ερώτημα που έθεσα στην αρχή. Ναι,το αποτέλεσμα άξιζε και με το παραπάνω.
