Το Hug The Sun δείχνει μια μπάντα που έχει αφήσει πίσω της την ανάγκη να αποδείξει πράγματα αι επικεντρώνεται πλέον αποκλειστικά στο songwriting. Οι Remade χτίζουν έναν δίσκο που πατά πάνω στο alternative rock και στο βρετανικό indie feeling των 90s χωρίς να καταλήγει νοσταλγική αναπαραγωγή εκείνης της εποχής. Αντίθετα, το άλμπουμ ακούγεται σύγχρονο, άμεσο και αρκετά “ζωντανό” στον τρόπο που εξελίσσεται.
Οι κιθάρες κυριαρχούν σε όλη τη διάρκεια του δίσκου, άλλοτε με καθαρές και μελωδικές γραμμές κι άλλοτε με πιο ψυχεδελικό χαρακτήρα, όμως το βασικό στοιχείο των Remade είναι η αίσθηση ροής που έχουν τα κομμάτια. Δεν υπάρχουν στιγμές που μοιάζουν τοποθετημένες απλώς για να γεμίσουν τη διάρκεια του άλμπουμ. Κάθε σύνθεση εξυπηρετεί τη συνολική εικόνα και βοηθά τον δίσκο να διατηρεί σταθερό ρυθμό από την αρχή μέχρι το τέλος.
Το δυνατό σημείο του Hug The Sun βρίσκεται στην ισορροπία ανάμεσα στη μελωδία και στην ένταση. Η μπάντα αποφεύγει τόσο την υπερβολική “γυαλάδα” όσο και την επιτηδευμένη lo-fi αισθητική που συχνά συναντάται σε αντίστοιχες κυκλοφορίες. Ο ήχος έχει καθαρότητα, αλλά παραμένει ανθρώπινος και οργανικός, με την παραγωγή να αφήνει χώρο στις κιθάρες και στα φωνητικά να αναπνεύσουν φυσικά.
Πάνω απ’ όλα όμως, το Hug The Sun δίνει την αίσθηση δίσκου που γράφτηκε χωρίς πίεση να ακολουθήσει τάσεις ή συγκεκριμένες συνταγές της alternative σκηνής. Οι Remade ακούγονται πιο σίγουροι για την ταυτότητά τους και αυτό αποτυπώνεται σε κάθε πλευρά της κυκλοφορίας.
