Υπάρχουν συναυλίες που λειτουργούν ως διασκέδαση και υπάρχουν συναυλίες που μοιάζουν περισσότερο με εμπειρία. Η βραδιά της 22ας Ιουνίου στο Ξέφωτο του ΚΠΙΣΝ, στο πλαίσιο του Release Athens x SNF Nostos, ανήκε ξεκάθαρα στη δεύτερη κατηγορία. Με τον θρυλικό πρωτοπόρο της ηλεκτρονικής μουσικής Jean-Michel Jarre και τον ιδιοσυγκρασιακό Γάλλο dandy Sébastien Tellier να μοιράζονται το ίδιο πρόγραμμα, το κοινό βρέθηκε μπροστά σε μια γιορτή της γαλλικής ηλεκτρονικής κουλτούρας που δύσκολα θα ξεχαστεί.
Ανταπόκριση: Γιώργος Ξενικουδάκης / Φωτογραφίες: Release Athens Festival
Ο Sébastien Tellier ανέλαβε το ζέσταμα του κοινού και κατάφερε από νωρίς να επιβάλει τη δική του ατμόσφαιρα. Με την χαρακτηριστική του σκηνική παρουσία και το μείγμα electro-pop, soft disco και κινηματογραφικής μελαγχολίας που τον έχει καθιερώσει ως μία από τις πιο ξεχωριστές φιγούρες της σύγχρονης γαλλικής σκηνής, παρέδωσε ένα σετ γεμάτο κομψότητα και χαλαρή αυτοπεποίθηση. Τραγούδια όπως το “La Ritournelle” και το “L’ amour et la violence” λειτούργησαν σχεδόν υπνωτιστικά, με το αθηναϊκό κοινό να ανταποκρίνεται θερμά σε κάθε αλλαγή διάθεσης και ρυθμού.
Είχε έρθει όμως η ώρα ο Jean-Michel Jarre να αναλάβει τα ινία της συναυλίας. Στα 77 του χρόνια, ο Γάλλος δημιουργός συνεχίζει να αντιμετωπίζει τη μουσική όχι ως αναπαραγωγή του παρελθόντος αλλά ως διαρκή αναζήτηση του μέλλοντος. Από τα πρώτα λεπτά έγινε σαφές ότι δεν επρόκειτο για μια συναυλία νοσταλγίας, παρά την αναφορά στην φιλοσοφία και τη δημοκρατία που γεννήθηκαν στην Ελλάδα.
Η επιλογή των κομματιών απέφυγε τον εύκολο δρόμο ενός “greatest hits” προγράμματος. Ο Jarre άντλησε υλικό από διαφορετικές περιόδους της καριέρας του, παρουσιάζοντας μεταξύ άλλων τα “Arpégiateur”, “Exit”, “Herbalizer”, “Zero Gravity” και “Stardust”, δίπλα στα διαχρονικά θέματα των “Oxygène” και “Équinoxe”. Το αποτέλεσμα ήταν μια παράσταση που ανέδειξε όχι μόνο το παρελθόν αλλά και τη συνεχή καλλιτεχνική εξέλιξη του Γάλλου δημιουργού.
Το οπτικό κομμάτι υπήρξε εξίσου εντυπωσιακό. Laser, φωτισμοί και ψηφιακές προβολές μεταμόρφωσαν το Ξέφωτο σε ένα ανοιχτό εργαστήριο ηλεκτρονικών ονείρων. Σε μια εποχή όπου τα περισσότερα μεγάλα shows βασίζονται σε προκαθορισμένα εντυπωσιακά εφέ, ο Jarre εξακολουθεί να δίνει την αίσθηση ενός καλλιτέχνη που χρησιμοποιεί την τεχνολογία ως δημιουργικό εργαλείο και όχι ως αυτοσκοπό.
Το σημαντικότερο στοιχείο της βραδιάς, ωστόσο, ήταν η αίσθηση διαχρονικότητας. Ο Jarre παραμένει ένας καλλιτέχνης που μπορεί να ενώσει διαφορετικές γενιές θεατών. Ανάμεσα στο κοινό συνυπήρχαν άνθρωποι που είχαν γνωρίσει τη μουσική του από τη δεκαετία του ’70 και νεότεροι ακροατές που ανακάλυψαν την επιρροή του μέσα από τη σύγχρονη ηλεκτρονική σκηνή. Για δύο περίπου ώρες, όλοι βρέθηκαν στην ίδια συχνότητα.
Η βραδιά με τους Jean-Michel Jarre και Sébastien Tellier δεν ήταν απλώς μια συναυλία. Ήταν μια υπενθύμιση ότι η ηλεκτρονική μουσική, πενήντα χρόνια μετά τα πρώτα της μεγάλα βήματα, εξακολουθεί να κοιτάζει μπροστά.
