Aυτή η δυτική Ευρώπη θα μας καταστρέψει! Νομίζω πλέον ανακαλύπτω τουλάχιστον μία μπάντα[ρα] το μήνα από Βέλγιο-Γερμανία-Γαλλία. Ο Ιούνιος λοιπόν γράφει “Raketkanon”.
Αυτοί οι Βέλγοι δημιουργήθηκαν το 2010, και η μουσική που τους βγήκε καλύτερα να παίξουν είναι ένα πολύ πειραματικό sludge. Δεύτερη μπάντα που αυτό το δίμηνο με οδηγεί συνειρμικά στους Melvins [για την πρώτη μην πάτε και πολύ μακριά…], αυτή τη φορά σε συνδυασμό με μια Pattonική διάθεση και φυσικά με τη μουντίλα του Βελγίου παρούσα -είπαμε, είναι το κλίμα.
Ο δίσκος με μπέρδεψε και με δίχασε. Με την πρώτη ακρόαση, δε γίνεται να μην ξεχωρίσεις 3-4 κομμάτια του, και σίγουρα θα σου αρέσει τουλάχιστον ο μισός. Τα 3 αστεράκια δηλαδή είναι κατοχυρωμένα. Από εκεί και πέρα, παίζει ρόλο η διάθεση. Για εμένα αυτό είχε ως συνέπεια αρχικά να με εκνευρίσει ο υπόλοιπος μισός δίσκος πάντως. Και μετά [κάτι άλλαξε και] είδα τα πράγματα αλλιώς.
Το “Rktkn #1” τα έχει όλα! Μπορεί να του λείπουν μερικά ονόματα ακόμα, αλλά μουσικά καλύπτει ένα τέτοιο φάσμα και με τέτοιον τρόπο που, όταν ξεπεράσεις το στάδιο του σκαλώματος, σε κερδίζει. Στο εναρκτήριο “Herman” το πρώτο πράμα που θα πεις είναι “ωπ, εδώ είμαστε!” και θα διακρίνεις μια μουσική εξυπνάδα, με catchy riffs και φωνητικά που παραπέμπουν σε κάτι πιο Weedeaterικό, ενώ στο “Anna” οι τόνοι πέφτουν, τα φωνητικά καθαρίζουν και το συναίσθημα αλλάζει [ποιος ξέρει τι τους έκανε η τύπισσα…]. Σε άλλα κομμάτια τα riffs αλλάζουν κάθε 4 μέτρα, και σε άλλα η βαλτίλα διατηρείται αργή, βαριά και σωστή για σχεδόν όλη τη διάρκειά τους. Φωνητικά υπάρχουν μόνο όπου πρέπει, κάτι σαν ένα extra feature, όπως το κάρρυ σε μερικά φαγητά [είναι που μαγείρεψα σήμερα, καλά είμαι, no worries].
Αν έχετε λιώσει Melvins και projects του Patton, οι Raketkanon θα σας αρέσουν γιατί ανακατεύουν στοιχεία αυτών, και μαζί με τις δικές τους ιδέες το αποτέλεσμα που βγαίνει είναι πολύ καλό. Αν δεν έχετε λιώσει Melvins και projects του Patton, οι Raketkanon θα σας αρέσουν γιατί πιθανόν δεν έχετε ακούσει κάτι παρόμοιο, και ακόμα κι αν είστε από τους δύσκολους [ή δεν είστε σε κατάλληλη διάθεση, καλή ώρα], αρκεί να ακούσετε το “Rktkn #1” 2-3 φορές ακόμα, όχι παραπάνω, για να γουστάρετε. Ο δίσκος πιθανόν να μην κερδίσει εσάς που θέλετε κάτι πιο ενιαίο, κάτι πιο πατενταρισμένο ίσως. Γούστα είναι αυτά, αλλά συνιστώ να του δώσετε μια ευκαιρία [μουσική είναι!].
Άντε και στον επόμενο δίσκο με το καλό περιμένω και δικό μου κομμάτι.
[stextbox id=”black”]
Συνοψίζοντας…!
The Good: Πέτρος, Χέρμαν, Άννα, Εύα, Τζούντιθ, Λένα…
The Bad: Ίσως το γεγονός οτι οι επιρροές είναι τόσο σαφείς ακόμα.
Βαθμολογία: 3,5 / 5
[/stextbox]
