Το βράδυ της 9ης Μαΐου στο An Club, οι Rainyard, με έδρα τη Θεσσαλονίκη και φρέσκο αίμα στον ήχο της grunge σκηνής, παρουσίασαν τον πρώτο τους δίσκο Powerslide σε ένα live που ισορρόπησε μεταξύ ωμής νοσταλγίας και νεανικής ορμής.
Ανταπόκριση: Χαρά Ευδαίμων / Φωτογραφίες: Γιώργος Κρίκος
Η βραδιά ξεκίνησε με τους Tramuntana. Το alternative/post rock σχήμα που επανήλθε στο προσκήνιο μετά από χρόνια σιωπής, απέδειξε ότι ο χρόνος όχι μόνο δεν τους έφερε πίσω, αλλά τους δυνάμωσε. Το set τους με highlights τα “Ghosts” και “Hole” κυμάνθηκε σε ήχους που ακουμπούσαν τους Placebo και τους Smashing Pumpkins, ενώ η σκηνική τους παρουσία έδειξε συγκέντρωση και ειλικρίνεια. Οι Tramuntana έδωσαν το ρυθμό για το τί επρόκειτο να ακολουθήσει…
Ακολούθησαν οι Sneaky Mustard, σε πλήρη αντίθεση. Με έναν prog-grunge ήχο που παραπέμπει σε Karnivool, Tool και ίσως κάπου ανάμεσα στους Incubus, οι Αθηναίοι έφεραν ενέργεια επιπέδου πυρηνικής τήξης. Το “AM Calls” και το “Full Thrust” ξεχώρισαν, με το groove να κυλά αβίαστα, ενώ το “All we are / What we are after” ξεσήκωσε to κοινό και γέμισε τον χώρο με έναν ήχο σχεδόν μαθηματικά ακριβή. Το κουαρτέτο απέδειξε ότι δεν είναι απλά ένα support act, είναι μία μπάντα που κατά τη προσωπική μου άποψη, ήδη αξίζει headline εμφανίσεις.
Όταν ανέβηκαν στη σκηνή οι Rainyard, το κοινό ήταν ήδη φορτισμένο. Οι πρώτες νότες του “Hateful” λειτούργησαν σαν πυροκροτητής. Το σχήμα δεν έχει τίποτα από την επιτήδευση που συχνά συνοδεύει τα νέα συγκροτήματα, είναι εκρηκτικοί, τραχείς και κυρίως αυθεντικοί. Ο frontman, με φωνή που θα μπορούσε να σταθεί δίπλα σε εκείνη του Layne Staley έφερε στη σκηνή ένα κράμα απελπισίας και δύναμης. Ο ήχος τους θύμιζε τον βαρύ, γεμάτο λάσπη ήχο των Soundgarden, εμπλουτισμένο με hardcore στιγμές που θα ενθουσίαζαν τους fans των Turnstile, ειδικά όταν ήχησε η cover έκπληξη του “Blackout”.
Το set κύλησε σαν rollercoaster. Το “Relapse” και το “Addiction”, ήδη γνωστά από τις πρώτες κυκλοφορίες, απέδειξαν τη δυναμική τους και ζωντανά, με το κοινό να τραγουδάει και να επιδίδετέ σε ακατάπαυστο headbanging. Ιδιαίτερη στιγμή η απόδοση του “Sunshine” των Alice in Chains, βαριά και πιστή στο πνεύμα του κομματιού, χωρίς να γίνεται απομίμηση. Το “Homesick” ακούστηκε σαν ύμνος μιας γενιάς που ψάχνει ακόμα σπίτι σε έναν κόσμο που αλλάζει διαρκώς, ενώ το “Sunrain” ήταν ισορροπημένο και καταστροφικό μαζί.
Η κορύφωση ήρθε με το “Irene”, το τραγούδι ορόσημο του άλμπουμ. Εκεί, το κοινό ήταν πλέον ένα με τη μπάντα. Χέρια στον αέρα, βλέμματα καρφωμένα στη σκηνή, και ένα εκστατικό φινάλε, τόσο ώστε μέχρι και οι ενισχυτές να “ξερνούν” ενέργεια.
Οι Rainyard δεν είναι απλώς ένα ακόμα grunge revival project, είναι η απόδειξη ότι το grunge δεν πέθανε ποτέ. Απλώς περίμενε κάποιον να του ξαναδώσει φωνή. Το Powerslide είναι ένας δίσκος γεμάτος ένταση, τραύμα και ελπίδα και το live του στο An Club ήταν η ζωντανή του επιβεβαίωση. Αν αυτή είναι η αρχή, το μέλλον των Rainyard διαγράφεται δυνατό και θορυβώδες. Και, αν κρίνουμε από τη βραδιά, δεν θα τους κρατήσει για πολύ μόνο η Θεσσαλονίκη.
