Τα τελευταία χρόνια το deathcore περνάει μια δεύτερη νιότη. Έχει εξελιχθεί και έχει γνωρίσει μια εντυπωσιακή άνοδο, σε βαθμό να μετατραπεί σε έναν από τους πιο ζωντανούς και πολυσυζητημένους χώρους του metal. Μπάντες όπως οι Lorna Shore, Slaughter to Prevail, Shadow of Intent,Brand of Sacrifice, Signs of the Swarm και Infant Annihilator είναι μόνο μερικές από τις μπάντες της “δεύτερης γενιάς” που ανέβασαν τον πήχη και επαναπροσδιόρισαν το συγκεκριμένο είδος. Μέσα σε αυτή την αναμπουμπούλα, εκεί όπου δεκάδες σχήματα προσπαθούν να ακουστούν πιο ακραία από τον διπλανό τους, ξεχωρίζουν και οι νεοσύστατοι Ov Sulfur. Μας συστήθηκαν πριν από τρία χρόνια με ένα ντεμπούτο που άφηνε πολλές υποσχέσεις και φέτος επανέρχονται με τον νέο τους δίσκο, με τίτλο “Endless”, αποδεικνύοντας πως εκείνη η πρώτη καλή εντύπωση δεν ήταν απλώς ένα πυροτέχνημα.
Στην δεύτερη δισκογραφική τους απόπειρα οι Αμερικανοί ρίχνουν συνειδητά τις ταχύτητες και επενδύουν περισσότερο στο χτίσιμο της ατμόσφαιρας και στα ορχηστρικά μέρη. Η βάση παραμένει deathcore, όμως ο ήχος έχει εμπλουτιστεί με αρκετά metalcore στοιχεία, κυρίως στα μελωδικά refrains που λειτουργούν ως ανάσες μέσα στη γενικότερη σκοτεινιά. Παράλληλα, έντονες είναι και οι αναφορές στο blackened death της σχολής των Behemoth, τόσο σε επίπεδο αισθητικής όσο και στη μεγαλοπρέπεια που διατρέχει τον δίσκο. Σε όλη τη διάρκειά του (45 λεπτά) αποπνέει ένας διαβολικός αέρας, που σε συνδυασμό με τα ακραία vocals δημιουργεί ένα αποτέλεσμα πιο βαρύ, πιο επιθετικό και ταυτόχρονα πιο επιβλητικό.
Γενικά τα φωνητικά αποτελούν ξεκάθαρα το δυνατό χαρτί του “Endless”. Ο Ricky Hoover χειρίζεται τη φωνή του σαν εργαλείο πολλαπλών χρήσεων. Κινείται με αξιοθαύμαστη άνεση ανάμεσα σε screams, καθαρά περάσματα και ωμά brutal ξεσπάσματα, ανάλογα με το τι απαιτεί η κάθε στιγμή. Στα clean vocals, μάλιστα ο κιθαρίστας Chase Wilson σιγοντάρει τον Hoover, προσθέτοντας περισσότερο βάθος και μελωδικότητα. Πέρα όμως από τα εξαιρετικά φωνητικά, την παράσταση κλέβει και το αρρωστημένο drumming του Leviathvn, ο οποίος εναλλάσσει groove και καταιγιστικά blast beats, καθοδηγώντας την κατάσταση με ακρίβεια.
Σε επίπεδο συνθέσεων, τα riffs είναι βαριά και αποτελεσματικά, χωρίς όμως να κρύβουν κάτι το ιδιαίτερο, ενώ τα ορχηστρικά μέρη λειτουργούν ενισχυτικά και όχι απλά διακοσμητικά. Για το πόσο προσθέτουν στις συνθέσεις τα ορχηστρικά στρώματα, αρκεί να πάρει κανείς για παράδειγμα το “Vast Eternal”, που μουσικά μοιάζει λες και ξεπήδησε από το “In Sorte Diaboli” των Dimmu Borgir ή το “Seed” με τον επιβλητικό και σχεδόν τελετουργικό χαρακτήρα του. Οι Ov Sulfur έχουν τα φόντα για να συνεχίσουν να ανεβαίνουν στη deathcore σκηνή και το “Endless” είναι η απόδειξη αυτού. Με σταθερά βήματα, ξεκάθαρη αισθητική και διάθεση για εξέλιξη, δείχνουν ότι μπορούν να έχουν ουσιαστικό λόγο στο μέλλον του είδους.
