Καλωσορίζουμε το αγνό παραδοσιακό και ορθόδοξο black metal. Αυτό του δεύτερου κύματος των early ’90s.
Οι Old Forest μας παρουσιάζουν τον όγδοο δίσκο τους, με ένα θριαμβευτικό πισωγύρισμα. Σε αντίθεση με τον προκάτοχο του, η διάθεση για εξέλιξη έχει παντελώς εξαλειφθεί. Ένα πράγμα υπάρχει στο μυαλό του Kobold, ή κατά τα γνωστά James Fogarty, – εμβληματική παρουσία της Νορβηγικής black metal σκηνής, αν και 100% Άγγλος – . Αγνό black metal. Ο Kobold είναι και ο κύριος συνθέτης, τραγουδοποιός και τραγουδιστής του συγκροτήματος.
Άμεσα μου έρχονται στο μυαλό οι πρώτες κυκλοφορίες από Dimmu Borgir, Emperor & Enslaved.
Είναι εμφανής η διάθεση να υπάρχει μια αφέλεια στην όλη σύνθεση. Μια απλότητα στον ήχο, τα πλήκτρα παίζουν ρόλο χωρίς να ακούγεται τίποτα το βιρτουόζικο. Τα riffs, απλά, συγκροτημένα, κάνουν τη δουλειά που πρέπει. Η παραγωγή ακολουθεί το ίδιο μοτίβο, κρατώντας τον ήχο στο ύφος που του αρμόζει. Ό,τι ακούγεται εξυπηρετεί τέλεια τον σκοπό του. Οκτώ συνθέσεις συνολικής διάρκειας 43 λεπτών αρκούν για να σε βυθίσουν σε μια στιγμή σε αυτή την εποχή, 30 χρόνια πριν, που όλα αυτά τα συγκροτήματα ξεκινούσαν τα πρώτα τους βήματα. Θα ξεχωρίσω το τραγούδι “Soil of the Martyrs”, το οποίο έχει αυτό το old school feeling, με τα φωνητικά του και τον Doom ρυθμό του. Φοβερές lead κιθάρες, και μίξη καθαρών φωνητικών και black metal αισθητικής.
Στην επιστροφή τους μετά από μόλις ενάμιση χρόνο, οι Old Forest επιστρέφουν στις ρίζες του είδους. Χωρίς πολλές πολλές φανφάρες, χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια, καταφέρνουν να παρουσιάσουν μια πολύ τίμια δουλειά, που θα φέρει πολλούς λάτρεις του είδους σε μια όμορφη, μαύρη και σκοτεινή διάθεση. Δεν επαναπροσδιορίζουν το είδος, δεν θέλουν να το κάνουν αυτό. Θέλουν να γυρίσουν σε αυτά τα πρώτα χρόνια της μαύρης μεταλλικής αθωότητας, και το καταφέρνουν πάρα πολύ εύκολα.
