Το άκρον άωτον την αμετροέπειας, ο Noel Gallagher, είπε για τον Neil Young ότι “ο κόσμος χωρίζεται σε δύο μέρη: σε αυτούς που αγαπούν τον Neil Young και την μουσική του και στους ηλίθιους”. Ποιος είμαι εγώ να του φέρω αντίλογο; Και ποιος είναι σε θέση να απαριθμήσει τους τουλάχιστον 50 δίσκους του, τα πάνω από 50 έτη παρουσίας ως σόλο και με αμέτρητα σχήματα, από τους CSNY και τους Crazy Horse μέχρι τους Pearl Jam και τους περί ων ο λόγος , Chrome Hearts, χώρια τους πόσους έχει επηρεάσει από τους Nirvana, τους Pearl Jam, τους Sonic Youth μέχρι τους Smiths και τους Radiohead; Όπως και να έχει, ένα άρθρο δεν αρκεί να καλύψει μία απίστευτη καριέρα του γέροντα, πλέον, από το όμορφο Winnipeg του Καναδά.
Εξάλλου, οι Chrome Hearts μετράνε μόλις δύο χρόνια ύπαρξης ως μπάντα του Young και έχουν ήδη δύο δίσκους στον κατάλογο τους, ο πρώτος εκ των οποίων κυκλοφόρησε πέρυσι με πολύ καλές κριτικές. Αν τώρα περιμένετε να ακούσετε το “Ragged Glory” ή το “ZUMA” ατυχήσατε, καθώς η κατεύθυνση του σχήματος είναι κυρίως η country και η americana σε διάφορες εκφάνσεις τους. Ίσως το προηγούμενο πόνημα τους, “Talkin’ to the Trees”, να είχε βαθύτερες ρίζες σε πιο παραδοσιακές και uptempo φόρμες, λέγε με και bluegrass, αλλά το παρόν έχει τον χαρακτηριστικό ήχο των “Harvest” και “Harvest Moon”. Τα χρόνια έχουν περάσει και η τότε μούσα και σύζυγος του Young, η εκλιπούσα πλέον Peggy Young, έδωσε τη θέση της στην Darryl Hannah, ωστόσο τα μέσα παραμένουν ίδια, καθώς τα κομμάτια έχουν σαν βάση τις κιθάρες και το πιάνο κυρίως, καταφεύγοντας τρόπω τινά ο καλλιτέχνης σε φυσικότερα και μη ηλεκτρισμένα μέσα έκφρασης.
Και δεν είναι παράλογο για έναν άνθρωπο 81(!) ετών που συνεχίζει να είναι δραστήριος και να παράγει μουσική. Ήδη από το εναρκτήριο “Foggy Edge of Time” είναι εύκολο να μελαγχολήσει ο ακροατής ακούγοντας τον βάρδο να αναπολεί τον ταραχώδη βίο του και να ατενίζει την αιωνιότητα, αναφερόμενος στα παιδιά του και στις καταχρήσεις. Ωστόσο, στο Beatle -ικό “Earth Girl” επιστρέφει στο μυστήριο του έρωτα περιγράφοντας με μελιστάλαχτα λόγια το κορίτσι του τραγουδιού (πιθανότατα την Hannah). Παρακάτω, στο εννιάλεπτο και όμορφα ηλεκτρικό “Soon I Might Be Gone” αναφέρεται στην αλλαγή του κόσμου και στο γεγονός ότι σύντομα θα φύγει. Τέλος, στο “I’ll Love You Forever” επισκέπτεται και πάλι την ρομαντική διάθεση των “Harvest/Harvest Moon” και σε ηχητικό επίπεδο, πράγμα παραπάνω από ευπρόσδεκτο. Και όλα αυτά με μία φωνή που έχει μείνει αναλλοίωτη μετά από τόσα χρόνια σε όλη την ιδιαιτερότητα της.
Κάντε, λοιπόν, τη χάρη στον εαυτό σας και χαλαρώστε το κορμάκι σας μακρυά από τους νευρωτικούς ήχους της πόλης. Απλώστε τα πονεμένα σας ποδαράκια και αφεθείτε στα έμπειρα χέρια του σημαντικότερου βάρδου της σύγχρονης μουσικής.
