Μία βραδιά που περίμενα αρκετό καιρό, η συγκεκριμένη καθώς το όνομα και μόνο του Michael Schenker έρχεται να θυμίσει μερικά από εκείνα τα τραγούδια-κολοσσούς, που πολλοί συνομίλικοί και μεγαλύτεροί μου σήμερα σνομπάρουν, στα οποία στηρίχθηκε εν πολλοίς το οικοδόμημα της Rock και Metal μουσικής. Το πάλαι ποτέ παιδί-θαύμα της rock μουσικής, όταν στα 17 του έγραφε τραγούδια για τους Scorpions, ήρθε στην Αθήνα, αποτοξινωμένος, επανενταγμένος και φορτσάτος να αποδείξει και στους Έλληνες φίλους της μουσικής του ότι είναι ακόμη εδώ, ζωντανός. Προσωπικά, θεωρώ ότι αδίκησε τον εαυτό του με τη ζωή που έκανε, όταν μουσικοί της δικής του γενιάς που δεν είχαν ούτε τις ικανότητες ούτε την έμπνευσή του, ακόμη και σήμερα παίζουν σε αρένες και ο ίδιος μπροστά σε περίπου 800 άτομα στο Fuzz…
Στις 21:00 ακριβώς εμφανίστηκε το πρώτο σχήμα της βραδιάς, οι Fury UK, οι οποίοι με τον καιρό, ωριμάζουν, μεγαλώνουν και το δείχνουν με τις live εμφανίσεις τους. Από τότε που τους είδα πρώτη φορά πριν 3 χρόνια ως support του Blaze Bayley, έχει κυλήσει αρκετό νερό στο αυλάκι. Πρόκειται για μία μπάντα που παίζει αγνό, παραδοσιακό heavy metal με πολλά αμερικάνικα στοιχεία της δεκαετίας του 80 και 90 και αυτή η έλλειψη έμπνευσης αντισταθμίζεται τόσο από την όρεξή τους στα live τους, τα πιασάρικα κομμάτια τους αλλά και τον Panterίζοντα drummer τους. Σιγά σιγά άρχισαν να ζεσταίνουν το κοινό ξεκινώντας με το καλύτερο ίσως κομμάτι τους “I See Red” συνεχίζοντας με δημιουργίες από όλη τους μέχρι τώρα δισκογραφία αλλά και το αφιερωμένο στην πόλη μας, “Athena” και τελείωσαν με το εξίσου πολύ καλό “Death By Lightning”. Θεωρώ ότι η προσθήκη μιας δεύτερης κιθάρας θα τους απογειώσει.
Setlist: I See Red, Fall From Grace, Alien Skies, Taste The Blood, Athena, Manslaughter, Drum Solo, Call To Arms, Death By Lightning
Ο…Μιχαλάκης όπως τον φώναζε η κεφάτη παρέα πίσω μου, στο κάγκελο πριν από τη σκηνή, βγήκε περίπου στις 22:20 στη σκηνή του, αρτιότερου ίσως χώρου στην Αθήνα μαζί με το Κύτταρο, Fuzz για να μας πάει πίσω στο χρόνο. Οι εικόνες, ωραίες, άνθρωποι όλων των ηλικιών, 50ρηδες με τα παιδιά τους και γενικά ένα κοινό που χάζευε τον Schenker και την παρέα του να βγαίνουν στο “Into The Arena” και να σκορπούν ενθουσιασμό, ο οποίος, δυστυχώς, δεν κράτησε πολύ.
Γιατί, κατάφερε να καλύψει τις αδυναμίες του ήχου (χαμηλά η κιθάρα του Schenker ακόμη και σε solo όπως και το μικρόφωνο του White) αλλά και τις αδυναμίες ενός απροβάριστου συγκροτήματος που απέδωσε καλά όμως τα “Armed and Ready”, “Lovedrive” και “Another Piece Of Meat” από MSG και Scorpions. Ωστόσο, από το “Cry For The Nations” και μετά άρχισαν να φαίνονται, σταδιακά, τα…σημάδια.
Ένας Doogie White που πέρασε περισσότερη ώρα να κοιτάει τα κορίτσια στο πλάι της σκηνής και να προσπαθεί να θυμηθεί πότε να μπει στα κομμάτια με χαρακτηριστικότερο το νόημα που του κάνει ο Wayne Findlay στο “Rock Bottom” να μην μπει ακόμη στο chorus και όταν έπρεπε ο Doogie White του κουνάει το κεφάλι επιβεβαιώνοντας ότι θα το κάνει τώρα. Ο White ήταν πραγματικά, το μοναδικό φάλτσο μιας πολύ καλής βραδιάς και μίας μπάντας που μπορεί να μην είχε τις πρόβες που χρειαζόταν, που μπορεί να ήταν η πρώτη της εμφάνιση με αυτό το line up αλλά είχε όρεξη και κέφι.
Επίσης, αρκετός κόσμος φάνηκε λιγάκι ενοχλημένος από τις πολλές επιλογές σε Scorpions κομμάτια, ειδικά τα χιλιοακουσμένα “Holiday” και “Rock You Like A Hurricane”. Βέβαια, ήταν γεγονός ότι θα επικεντρώνονταν στην περίοδο που τα 3/5 της μπάντας συνευρέθηκαν στους Scorpions και μιλάω για τους Buchholz, Rarebell και Schenker.
Εν κατακλείδι, μία χαλαρή, ωραία βραδιά, παρά τις παραφωνίες, με τον Michael Schenker να είναι χάρμα οφθαλμών και τους άλλους να τον ακολουθούν. Σίγουρα, το γεγονός ότι τον είδαμε alive and well και απέδωσε, έστω και με κάποια…”φάλτσα” μερικά από τα σημαντικότερα κομμάτια της μουσικής μας, ήταν μία όμορφη εμπειρία από μόνη της. Παρ’ όλα αυτά, θα ήθελα να είχα ακούσει περισσότερα UFO κομμάτια αλλά και από το “Temple Of Rock” αλλά δεν πειράζει. Ευτυχώς, η βραδιά έκλεισε καλά για μένα και για όλους με τα πολυαγαπημένα “Blackout” και, φυσικά, το “Doctor Doctor”.
Setlist: Into The Arena, Armed And Ready, Lovedrive, Another Piece Of Meat, Cry For The Nations, Let Sleeping Dogs Lie, Coast To Coast, Assault Attack, Before The Devil Knows Your Name, Lights Out, On And On, Let It Roll, Shoot Shoot, Rock You Like A Hurricane, Rock Bottom
Encore: Holiday, Blackout, Doctor Doctor
Κείμενο: Χρήστος Ζαρκαδάκης, Νίκος Παπανικολάου
Φωτογραφίες: Χρήστος Ζαρκαδάκης
