Η δεκαετία του ’80 υπήρξε περίοδος ορίων και αντιπαραθέσεων για το heavy metal. Νέες σκηνές γεννιούνταν, παλιές σχολές αμφισβητούνταν και ο Τύπος αναζητούσε αφηγήματα σύγκρουσης. Σε αυτό το πλαίσιο, η υποτιθέμενη κόντρα ανάμεσα στους Metallica και τους Iron Maiden εξελίχθηκε σε έναν από τους πιο ανθεκτικούς μύθους της μεταλλικής ιστορίας.
Οι Iron Maiden είχαν ήδη εδραιωθεί ως η αιχμή του δόρατος του New Wave of British Heavy Metal. Με δίσκους όπως The Number of the Beast (1982) και Piece of Mind (1983), εκπροσωπούσαν ένα μεγαλόπνοο, μελωδικό και θεατρικό metal, βαθιά ευρωπαϊκό στη σύλληψή του. Οι Metallica, αντίθετα, αναδύθηκαν από την αμερικανική underground σκηνή, συνδυάζοντας punk ωμότητα και ταχύτητα με ένα σχεδόν εχθρικό προς το κατεστημένο ύφος.
Η πρώτη πραγματική τριβή ήρθε το 1984, όταν οι Metallica επιλέχθηκαν ως support στο World Slavery Tour των Iron Maiden. Παρότι επρόκειτο για τεράστια ευκαιρία, τα πράγματα δεν κύλησαν ομαλά. Τα μέλη των Metallica έχουν περιγράψει εκ των υστέρων ένα περιβάλλον αυστηρών περιορισμών, ειδικά στον ήχο και στη σκηνική παρουσία. Η ένταση κορυφώθηκε στο τέλος της περιοδείας, με το περιβόητο επεισόδιο καταστροφής εξοπλισμού των Maiden από τους Metallica — μια πράξη που σφράγισε τον μύθο της «διαμάχης».
Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι πιο σύνθετη. Οι Iron Maiden ουδέποτε απάντησαν δημόσια με επιθετικότητα, ενώ οι αιχμηρές δηλώσεις προέρχονταν κυρίως από μια νεαρή, ακόμη ανήσυχη μπάντα που προσπαθούσε να διαφοροποιηθεί από οτιδήποτε προϋπήρχε. Με το πέρασμα των χρόνων, η στάση αυτή άλλαξε αισθητά. Μέλη των Metallica έχουν αναγνωρίσει ανοιχτά τη σημασία των Iron Maiden, τόσο καλλιτεχνικά όσο και επαγγελματικά, μιλώντας με σεβασμό για την επιρροή και τη συνέπειά τους.
Στο τέλος, αυτό που παρουσιάστηκε ως «feud» ήταν περισσότερο σύγκρουση γενεών και αισθητικών, όχι πραγματική εχθρότητα. Οι Metallica και οι Iron Maiden ακολούθησαν παράλληλες αλλά διαφορετικές διαδρομές, συνδιαμορφώνοντας το heavy metal από διαφορετικά σημεία εκκίνησης. Και ίσως εκεί ακριβώς να βρίσκεται η ουσία: όχι στη σύγκρουση, αλλά στη συνύπαρξη δύο οραμάτων που καθόρισαν ολόκληρη την εποχή.
