Η επιστροφή τους στη δισκογραφία μετά από 18 ολόκληρα χρόνια, βρίσκει τους Lower Definition να προσπαθούν να καβαλήσουν το πρόσφατο νοσταλγικό κύμα ντεμοντέ μουσικών genres, κυκλοφορώντας μια νέα –λίγο πιο μοντέρνα– version του hardcore/emo ήχου που τους χάρισε μια σχετική δημοφιλία στα μέσα των 00’s, ακολουθώντας παράλληλα πιστά τις τάσεις και τα μουσικά καλούπια της εποχής τους.
Με λίγα λόγια, οι Αμερικανοί Lower Definition είναι από τα group που γέννησε η σκηνή του San Diego (Pierce The Veil, Blink-182, Heroin κ.ά.), η γενιά του MySpace και της πατημένης φράντζας. Αν και το συμπαθητικό The Greatest Of All Lost Arts (2008) που ήρθε στην εκπνοή της emo φρενίτιδας τους έδωσε χώρο –και ένα ισχυρό fanbase– για το επόμενο μεγάλο βήμα, πέρα από μερικά singles, ανακατατάξεις στα μέλη του group και κάποια σκόρπια EP που κυκλοφόρησαν, τα ίχνη τους χάθηκαν.
Το πρόσφατο The Purpose of the Moon, αν και στην πραγματικότητα εξυπηρετεί μονάχα το κοινό του, βρίσκει τους Lower Definition σε μια καλή φάση, καθώς οι συνθέσεις τους –αν και όχι αξιομνημόνευτες– πληρούν όλες τις προδιαγραφές του genre που υπηρετούν και σε σημεία έχεις κάπου να πιαστείς και να κουνήσεις ζωηρά το κεφάλι. Το The Purpose Of The Moon έχει αρκετά heavy σημεία, κοφτά riffs με φουλ ρυθμό, πολλά τεχνικά parts στα τύμπανα (κατά τόπους metalcore), μελωδικά vocals που δεν διστάζουν να γκαρίξουν με νόημα στις σωστές στιγμές, και γενικά όλο το πακέτο –και το feeling– που χρειάζεται μια κυκλοφορία του είδους για να ελπίζει σε ένα θαύμα (και views σε TikToks).
Ναι, φυσικά και θυμίζουν Deftones και φυσικά όλα αυτά τα έχεις κάπου ξανακούσει σε αμέτρητα copy/paste εκεί έξω. Οι Lower-D δεν έχουν να προσθέσουν απολύτως τίποτα νέο στο genre, μα αυτό που κάνουν δεν μπορεί να τους χρεώσει κανείς πως δεν το κάνουν σωστά. Το παλεύουν, και στο The Purpose of the Moon το έχουν δουλέψει πολύ.
