Ομολογώ ότι η Αμερικάνικη Country σκηνή δεν είναι μία από αυτές που παρακολουθώ. Για αυτό ίσως και η περίπτωση του Jeremy Ivey πέρασε από τα ηχεία μου εντελώς τυχαία. Πρόκειται για το πρώτο άλμπουμ του 40χρονου Ivey, ο οποίος συνδέεται με τη συγκεκριμένη σκηνή όχι μόνο μέσω της συζύγου του Margo Price αλλά και ως επαγγελματίας του χώρου. Η πιο διάσημη από τον ίδιο σύζυγός του εδώ παίρνει τη θέση του παραγωγού του album.
Το “The Dream and the Dreamer” λοιπόν υπέπεσε της προσοχής μου εντελώς τυχαία πριν από μερικές ημέρες και, αντί ανάθεσης από τη διεύθυνση, πήρα την πρωτοβουλία να μοιραστώ την εμπειρία ακρόασης ενός, κατ’εμέ, εξαιρετικού δίσκου που καταφέρνει να ασκήσει κριτική στην αμερικάνικη ψυχοσύνθεση του 2019. Μια πιο προσεκτική ματιά στο video του εναρκτήριου “Turning Diamonds Back to Coal” και μια πιο προσεκτική ανάγνωση των στίχων του Ivey στο εν λόγω κομμάτι δίνει τον τόνο του δίσκου. Ο Ivey είναι ένας εξαιρετικός στιχουργός με την μουσική να κινείται μεταξύ country/Americana, rock μπαλάντας με ολίγο από ψυχεδέλεια. Το εναρκτήριο κομμάτι αποτελεί, κατά τον ίδιο, το ισοδύναμο του γνωστού συνθήματος “Make America Great Again”.
Παρ’όλα αυτά το -εξαιρετικό- εναρκτήριο κομμάτι δίνει τη θέση του σε πιο mid-tempo εκτελέσεις με τα διαμάντια του δίσκου (no pun intended) να ξεπηδάνε εδώ και εκεί. Προσωπικά ξεχωρίζω τα “Story of a Fish”, “Laughing Willy” και το “Gina the Tramp” ως στιγμές που σε προσκαλούν να πατήσεις το repeat. Ο Ivey αποδεικνύεται εξαιρετικός στο να εξιστορεί με λόγια απλά και θελκτικά που όμως πιάνουν το mood, ίσως όχι μόνο του σύγχρονου Αμερικανού αλλά και του Δυτικού ανθρώπου εν γένει. Ένας κόσμος που δείχνει να σαπίζει, ένα κομβικό χρονικό σημείο όπου η ηγεμονία μας αμφισβητείται όσο ποτέ άλλοτε και που η καλύτερη ανάγνωση των γεγονότων του παρελθόντος μας δίνει συμπεράσματα έτοιμα να βάλλουν μία βόμβα στα θεμέλια του κόσμου στον οποίο ζούμε. Και παρά ταύτα, ο σύγχρονος άνθρωπος περπατάει αδιάφορος, προσπερνώντας πράγματα που θα έπρεπε να προσέχει, κάτι σαν τον ίδιο τον Ivey στο εξαιρετικό video clip του “Turning Diamonds Back to Coal”.
Συμπέρασμα: Τα μόλις 30κάτι λεπτά του “The Dream and the Dreamer” θα σε κάνουν να σκεφτείς, να τραγουδήσεις και, ίσως αν απολαμβάνεις μία κρύα μπύρα στο τέλος της ημέρας, να χορέψεις λίγο και να σκεφτείς ίσως πιο σοβαρά τι γίνεται γύρω σου. Μία επιτυχημένη μουσική δουλειά, με τα δικά μου μάτια και αυτιά, δεν χρειάζεται να έχει την καλύτερη παραγωγή ή τις πιο πολύπλοκες και καλομελετημένες συνθέσεις. Χρειάζεται να συνδέσει τον καλλιτέχνη με τον ακροατή και να του ταρακουνήσει τον κοιμισμένο του εγκέφαλο έστω και δύο μοίρες πιο πέρα. Και ο Jeremy Ivey το καταφέρνει και με το παραπάνω. Σας το προτείνω ανεπιφύλακτα.
