Την Παρασκευή το Κύτταρο μετατράπηκε σε ναό του heavy metal. Η ατμόσφαιρα ήταν ηλεκτρισμένη από νωρίς και η προσμονή μεγάλη, αφού τρεις μπάντες διαφορετικών γενεών αλλά με κοινό πάθος για το σκληρό ήχο ήταν έτοιμες να μοιραστούν τη σκηνή και να προσφέρουν μια εμπειρία που έμοιαζε με γιορτή του metal. Αυτό που ακολούθησε ήταν μια βραδιά γεμάτη riffs, τσιρίδες, headbanging και ιδρώτα, αποδεικνύοντας γιατί το κλασικό παραμένει πάντα ζωντανό, δυνατό και ανεξάντλητο.
Ανταπόκριση: Πάνος Κουτσουράδης / Φωτογραφίες: Κωνσταντίνος Κονταράκης (rocking.gr)
Οι δικοί μας Thelemite ανέβηκαν στη σκηνή στις 20:30 και άνοιξαν το live με ένα set γεμάτο πάθος και δυναμισμό. Οι Έλληνες metallers παρουσίασαν κομμάτια κυρίως από το νέο τους album “Powers of Darkness”, κάνοντας ξεκάθαρο ότι έχουν ανεβάσει αισθητά τον πήχη, τόσο στη σύνθεση όσο και στην απόδοση. Με τραγούδια όπως τα “Night of the Wolf”, “Exile”, “Eternal Evil” και “Priest of Princes”, η μπάντα κέρδισε αμέσως την προσοχή του κοινού, εντυπωσιάζοντας με τον στιβαρό της ήχο, τα εξαιρετικά φωνητικά και την αυτοπεποίθηση που ανέδιδε πάνω στο σανίδι. Το αποκορύφωμα της εμφάνισής τους ήρθε στο τέλος με την πολύ καλή διασκευή στο διαχρονικό “Children of the Grave” των Black Sabbath, αφήνοντας το Κύτταρο σε κατάσταση ενθουσιασμού.
Στη συνέχεια ήρθε η σειρά των Angelo Perlepes’ Mystery, μιας μπάντας με τεράστια ιστορία στην εγχώρια σκηνή, που επέστρεψε ανανεωμένη με νέο τραγουδιστή και με ολοκαίνουριο δίσκο, το “Spelled By Fire”. Από την πρώτη στιγμή έγινε σαφές ότι η εμπειρία και το πάθος του Άγγελου παραμένουν αμείωτα, με τον ίδιο να αποδεικνύει για ακόμη μια φορά γιατί θεωρείται βιρτουόζος κιθαρίστας. Το setlist τους κινήθηκε κυρίως γύρω από το νέο υλικό, δίνοντας μια καλή γεύση από την τρέχουσα δημιουργική περίοδο του συγκροτήματος, χωρίς όμως να λείπουν οι κλασικές στιγμές που οι περισσότεροι περίμεναν. Ιδιαίτερη απήχηση είχαν τα “Stormrider”, “Spelled by Fire”, “Tales of the Unexpected” και το επικό “For the Love of God” που ανέβασαν κατά πολύ την ένταση και ζέσταναν αρκετά τον κόσμο. Επίσης, τα δεύτερα γυναικεία φωνητικά πρόσθεσαν έναν ατμοσφαιρικό χαρακτήρα στην όλη κατάσταση και έδωσαν μια όμορφη διάσταση στον ήχο τους. Το κοινό ανταπέδωσε με δυνατά χειροκροτήματα, δίνοντας την αίσθηση ότι οι Mystery γύρισαν, όχι απλά για να θυμίσουν το παρελθόν, αλλά για να χαράξουν ξανά το παρόν τους στη σκηνή.
Όταν ήρθε η ώρα των Jag Panzer, το Κύτταρο είχε ήδη ζεσταθεί για τα καλά, αλλά τίποτα δεν προμήνυε την καταιγίδα που ακολούθησε. Η μπάντα εμφανίστηκε σε απίστευτη φόρμα, ξεσπώντας με μια αστείρευτη ενέργεια από το πρώτο κιόλας δευτερόλεπτο και βάζοντας φωτιά στο κοινό. Για μιάμιση ώρα παρέδωσαν ένα set που ταξίδεψε σχεδόν σε κάθε εποχή της δισκογραφίας τους, με τον κόσμο να συμμετέχει ασταμάτητα και να δίνει τη δική του φωνή. Τα συνεχόμενα sing-along, τα σπρωξίματα, το headbanging και η ένταση δεν σταμάτησαν λεπτό, ενώ ο ήχος, καθαρός και δυνατός, λειτούργησε ως ο απόλυτος σύμμαχος.
Ο Harry “Tyrant” Conklin ήταν το απόλυτο επίκεντρο. Χαμογελαστός, επικοινωνιακός και αεικίνητος, διατηρούσε αδιάκοπη επαφή με το κοινό και φαινόταν να απολαμβάνει κάθε στιγμή πάνω στη σκηνή. Μαζί του, ολόκληρη η μπάντα ήταν σε φανταστική φόρμα, με εμφανή ενέργεια και ζωντάνια, σα να ζούσαν ξανά την κορύφωση της καριέρας τους. Τα κομμάτια “King at a Price”, “Iron Eagle”, “Licensed to Kill”, “Stronger than You Know” και “Warfare” προκάλεσαν κυριολεκτικά πανικό, με τον κόσμο να συμμετέχει με κάθε ίχνος δύναμης που του είχε απομείνει. Χωρίς καμία ανάγκη για encore, οι Jag Panzer έκαναν αυτό που υποσχέθηκαν: βγήκαν, τα ισοπέδωσαν όλα και άφησαν πίσω τους ένα κοινό εκστασιασμένο, χαμογελαστό και πάνω από όλα χορτάτο.
Η βραδιά στο Κύτταρο ήταν κάτι παραπάνω από μια συναυλία. Ήταν μια πραγματική γιορτή για το κλασικό heavy metal. Οι Thelemite απέδειξαν ότι με 15 χρόνια πορείας στο ενεργητικό τους μπορούν ακόμα να παραμένουν φρέσκοι, οι Mystery έδειξαν ότι η εμπειρία και η αφοσίωση δεν σβήνουν ποτέ και οι Jag Panzer έκαναν αυτό που περιμέναμε, χαρίζοντάς μας μια εμφάνιση που θα μείνει χαραγμένη στη μνήμη μας. Ένα live που επιβεβαίωσε γιατί το μέταλλο συνεχίζει να καίει δυνατά, δεκαετίες μετά.
