Το live των Imminence στο Floyd αποτέλεσε ένα από τα πολυσυζητημένα γεγονότα της σεζόν, και όχι άδικα. Η πρώτη εμφάνιση των Σουηδών στη χώρα μας συνέπεσε με μια περίοδο όπου το όνομά τους συγκαταλέγεται στα πιο hot της σύγχρονης metalcore σκηνής. Μαζί τους είχαν ως support τους δικούς μας Spineless, δημιουργώντας ένα line up που από μόνο του υποσχόταν ένταση και ενδιαφέρον.
Ανταπόκριση: Πάνος Κουτσουράδης / Φωτογραφίες: Ιωάννα Κίτρου (περισσότερες εδώ)
Οι Spineless ανέβηκαν στη σκηνή την προγραμματισμένη ώρα, με το venue ήδη να είναι γεμάτο. Για περίπου μισή ώρα παρουσίασαν έναν βαρύ, επιβλητικό ήχο με έντονα ηλεκτρονικά στοιχεία, που μπορεί να μην ταίριαζε απόλυτα με το ύφος των headliners, αλλά λειτούργησε ιδανικά ως εισαγωγή για τη συνέχεια. Με σύμμαχο τον τούμπανο ήχο και την ενέργεια της στιγμής, κατάφεραν να ζεστάνουν το κοινό χωρίς κάποια δυσκολία. Ιδιαίτερη μνεία αξίζει στα φωνητικά της Chrysa Tsaltampasi, η οποία κινήθηκε με άνεση ανάμεσα σε screams και καθαρά μέρη, αποδίδοντας με ακρίβεια και ένταση. Συνολικά, ένα ιδανικό ορεκτικό πριν το κυρίως πιάτο.
Στις 10 ακριβώς, τα φώτα χαμήλωσαν και ο πρώτες νότες του “Temptation” έδωσαν σήμα εκκίνησης, με το κοινό να μπαίνει κατευθείαν στο κλίμα και να ανταποκρίνεται από τα πρώτα κιόλας δευτερόλεπτα. Η ένταση ανέβηκε ακόμα περισσότερο με την επόμενη τριάδα “Desolation”, “Heaven Shall Burn” και “Beyond the Pale” δημιουργώντας ένα δυνατό πρώτο σερί που έθεσε γερές βάσεις για όλη τη συνέχεια. Δυστυχώς, ο κακός προς μέτριος ήχος που επικρατούσε σε μεγάλο μέρος του setlist δεν επέτρεψε στην εμπειρία να φτάσει στο απόλυτο, κυρίως λόγω της χαμηλής ευκρίνειας σε βιολί και κιθάρες, στοιχεία που αποτελούν βασικό κομμάτι της ταυτότητας του συγκροτήματος. Παρ’όλα αυτά, το κοινό δεν φάνηκε να επηρεάστηκε ιδιαίτερα. Τα refrains τραγουδήθηκαν δυνατά και ασταμάτητα με highlights τα “Erase”, “God Fearing Man”, “Death by a Thousand Cuts” και φυσικά το “The Black” που έκλεισε ιδανικά τη βραδιά, αφήνοντας μια αίσθηση κορύφωσης και ικανοποίησης.
Αν εξαιρέσει κανείς τα ζητήματα στον ήχο, η μπάντα απέδειξε ξεκάθαρα γιατί το όνομά της έχει ανέβει τόσο τα τελευταία χρόνια. Με λιγοστά λόγια από τον frontman Eddie Berg και με την έντονη σκηνική παρουσία του κιθαρίστα Harald Barrett να προθέτει μια σχεδόν θεατρική διάσταση, οι Imminence παρουσίασαν ένα καλοδουλεμένο setlist που κάλυψε όλη τη δισκογραφία τους. Ιδιαίτερα στα πιο συναισθηματικά κομμάτια, η ατμόσφαιρα στο χώρο άλλαζε αισθητά, με τον κόσμο να συμμετέχει ενεργά και να δίνει επιπλέον παλμό στην εμφάνιση. Το κοινό έδειξε να το απολαμβάνει σε κάθε στιγμή, φεύγοντας με την αίσθηση ότι η επόμενη επίσκεψη της μπάντας είναι ήδη απαραίτητη.
Συνολικά, επρόκειτο για μια βραδιά που επιβεβαίωσε τη δυναμική των Imminence ως live act. Η σύνδεση με τον κόσμο ήταν εκεί, η ενέργεια δεν έπεσε ποτέ και το ενδιαφέρον παρέμεινε μέχρι το τέλος. Ένα πρώτο πέρασμα που, παρά τις ατέλειες, κράτησε ουσία και ένταση εκεί που είχε σημασία.
