Με το δεύτερο LP και συνολικά τρίτη δισκογραφική δουλειά των Honeybadger, ‘Let There Be Light’, να κυκλοφορεί ήδη μέσω της καναδικής SODEH Records, το συγκρότημα δεν θα μπορούσε να μην το γιορτάσει όπως του αξίζει, με μία εκρηκτική live παρουσίαση στο ιστορικό ΑΝ Club. Μια βραδιά γεμάτη heavy αλλά και alternative ηχητικές υφές, με τους Honeybadger να παρουσιάζουν ολόκληρο το νέο τους άλμπουμ αλλά και κομμάτια από όλη τη δισκογραφία τους. Για όλα τα παραπάνω, συζήτησαν με τον Άρη Ζαρκαδάκη και το rockinathens.gr
Το Let There Be Light μοιάζει να σηματοδοτεί μια πιο ώριμη, στοχαστική φάση για τους Honeybadger. Πότε καταλάβατε ότι ο δίσκος παίρνει αυτή την κατεύθυνση;
Η κατεύθυνση του άλμπουμ ήταν κάτι που μας ήρθε φυσιολογικά νομίζω. Περισσότερο όσο το συνθέταμε καταλάβαμε ότι θέλαμε σε ένα βαθμό να αφήσουμε κάποια πράγματα όπως π.χ. το γρέζι στη φωνή και να τονίσουμε κάποια άλλα όπως κάποιες πιο γρήγορες και πιο alternative ιδέες στις μελωδίες και στο ρυθμό. Το ώριμο και στοχαστικό που περιγράφεις πιθανότατα είναι το σταδιακό πέρασμα μας από το ξέσπασμα σε κάτι πιο πνευματικό και υπαρξιακό χωρίς όμως να του στερούμε το νεύρο και τη δυναμική.
Στιχουργικά και αισθητικά, ο δίσκος φαίνεται να διαχειρίζεται έντονα το δίπολο σκοτάδι–φως. Πόσο προσωπική ήταν αυτή η θεματική για εσάς;
Η περίοδος μέσα στην πανδημία που προέκυψαν τα κομμάτια αυτά ήταν αρκετά σκοτεινή για τους περισσότερους στον κόσμο, έτσι και για μας. Αυτή η περίοδος, μαζί με όλα τα νέα κοινωνικά καιπολιτικά προβλήματα που έχουν προκύψει ειδικά την τελευταία 15ετία (οικονομική κρίση, υπερπληροφορία, άνοδος του φασισμού, προβολή της βίας, αποξένωση), άφησε πάνω μας το σημάδι της και μας ώθησε σε αυτό το δίπολο το οποίο περιέγραψες. Πώς ο καθένας αλλά και όλοι μαζί θα ρίξουμε φως πάνω στο σκοτάδι μας έτσι ώστε να υπάρξει ελπίδα και πρόοδος.
Οι νέες μελωδικές γραμμές και οι πιο ατμοσφαιρικές στιγμές δείχνουν ένα άνοιγμα του ήχου σας. Ήταν μια συνειδητή επιλογή από την αρχή ή προέκυψε φυσικά μέσα στις πρόβες και τη σύνθεση;
Ήταν συνειδητή επιλογή, από τις πρώτες συνθέσεις του Let There Be Light είχαμε στο μυαλό μας μια διαφοροποίηση. Αυτή όμως πήρε μορφή μέσα από τη δουλειά στα κομμάτια, έγινε πιο συγκεκριμένη, ως προς την ατμόσφαιρα και τη μελωδία όπως ανέφερες, αλλά και με ένα εναλλακτικό ύφος “νεύρου” στην απόδοση του ρυθμού. Θέλαμε να εξερευνήσουμε το alternative χωρίς να χάσουμε τη ρίζα μας και τη δύναμη μας.
Η χρήση πνευστών στο ομώνυμο κομμάτι αποτέλεσε ευχάριστη έκπληξη. Τι σας τράβηξε σε αυτή την επιλογή και πώς νιώθετε ότι επηρέασε το συνολικό ύφος του δίσκου;
Τα πνευστά είναι από πάντα αδυναμία του τραγουδιστή μας Δημήτρη Βαρδουλάκη, ειδικά τα πιο μεξικάνικα με τον τρόπο που τα χρησιμοποιούν και οι Calexico σε κάποια album τους. Σχέση του desert rock με αυτούς τους ήχους υπάρχει, το Palm Desert είχε τέτοιες επιρροές. Τελικά τα δικά μας μπορεί να προέκυψαν λιγότερο μεξικάνικα στη σύνθεση αλλά με αρκετή τέτοια ατμόσφαιρα που για μας ήταν ό,τι έπρεπε για το ομώνυμο κομμάτι του δίσκου.
Στο Let There Be Light υπάρχει μια πιο έντονη προσοχή στη δομή και στη ροή των κομματιών. Πώς δουλεύετε πλέον τη σύνθεση σε σχέση με το παρελθόν; Έχετε αλλάξει διαδικασία;
Δουλεύουμε ακόμα με τον παραδοσιακό τρόπο “έφερα μια ιδέα, έφερα δύο στίχους, παίξε κάτι πάνω” μεν, αλλά με μεγαλύτερη νηφαλιότητα και προσοχή στη λεπτομέρεια, δεν τα βιαζόμαστε πια. Στο τελευταίο κομμάτι βοηθάει πολύ και ο παραγωγός μας ο Αλέξης Μπόλπασης όταν τα κομμάτια είναι να περάσουν από τη σύνθεση – προπαραγωγή στο στάδιο της ηχογράφησης – παραγωγής. Διαδικαστικά έτσι κυλάνε τα κομμάτια σε γενικές γραμμές.
Ο δίσκος αποπνέει μια ενέργεια λιγότερο “ωμή” και περισσότερο “εσωτερική”. Ήταν κάτι που θέλατε να μεταφέρετε ή προέκυψε από την περίοδο που διανύατε ως μπάντα;
Ακριβώς, είναι αυτό το οποίο αναφέραμε και προηγούμενα, μια ανάγκη μας να φύγουμε από την πιο ωμή εκρηκτικότητα και να περάσουμε σε ένα πιο εσωτερικό είδος νεύρου. Δε θέλαμε καθόλου να χάσουμε την προηγούμενη δυναμική μας αλλά θέλαμε να τη διαφοροποιήσουμε. Νομίζω ήταν επιλογή μας, το πώς βγήκε και εξελίχθηκε είχε τα ups and downs του σε σχέση με το mood μας και ό,τι περνάγαμε αλλά θα φανεί και στο αποτέλεσμα πια, πώς το εκλαμβάνει ο κάθε ακροατής.
O δίσκος είναι συνολικά πολύ συνεκτικός και λειτουργεί περισσότερο ως ενότητα παρά ως σύνολο “μεμονωμένων χιτ”. Αυτό ήταν στόχος σας; Σκεφτήκατε καθόλου το ενδεχόμενο ενός πιο ξεκάθαρου “single”;
Εκτός από το πρώτο single που βγάλαμε σε video clip, το Diamonds, που στο μυαλό μας ήταν να έχει το ρόλο του περάσματος από τον ήχο του προηγούμενου άλμπουμ μας, του Pleasure Delayer, στο νέο μας άλμπουμ, για όλα τα υπόλοιπα κομμάτια η διάθεση μας ήταν αυτή που τα έκανε μια ενότητα και όχι η επιλογή μας. Δηλαδή αυθόρμητα, χωρίς να το αποφασίσουμε, τα τραγούδια μας μας διαχέονται από τη συγκεκριμένη ατμόσφαιρα. Αυτό είναι μαγικό για μας και χαιρόμαστε που συνέβη.
Πώς ήταν η συνεργασία στο στούντιο αυτή τη φορά; Υπήρχε περισσότερη πειραματική διάθεση; Υπήρξαν στιγμές που αλλάξατε ριζικά μια ιδέα στην πορεία;
Σε όλη τη δημιουργική διαδικασία, παρόλο που δεν είχε προβλήματα, προέκυπταν διάφορα που έπρεπε να ξεπεράσουμε. Πρώτα ήταν οι περιορισμοί της πανδημίας. Προς το τέλος της αποχώρησαν και τα δύο παλιότερα μέλη μας (ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος ο lead κιθαρίστας και ο Δημήτρης Γιαννόπουλος ο μπασίστας) και ήρθε ο νέος μπασίστας μας ο Fogg, τότε άλλαξαν και οι ρόλοι στην ηχογράφηση των κομματιών. Π.χ. τα Let There Be Light, Empty-Handed, The Joke Is On Me, Filth And Disorder πρέπει να άλλαξαν 3, 4 μορφές το καθένα! Δημιουργικά και πρακτικά υπήρξαν προκλήσεις αλλά τελικά μπορεί και να βοήθησαν στο αποτέλεσμα. Όλα αυτά μας κάνουν αυτό είμαστε τελικά τώρα.
Πολλοί μιλούν για τον ιδιαίτερο τρόπο που συνδυάζετε groove και βάρος. Πόσο σημαντικό είναι για εσάς ο ρυθμός να είναι κεντρικό στοιχείο της ταυτότητάς σας;
Είμαστε σίγουρα μια heavy rock μπάντα, αυτό είναι το desert rock, αλλά “κλέβουμε” και κάποια grooves από το alternative rock, το metal, το grunge, νομίζω έτσι κινούμαστε. Ο ρυθμός για μας είναι το ίδιο κεντρικός με τη μελωδία, πρέπει τα δύο στοιχεία να συνδυάζονται ισότιμα. Κάτι που ιδανικά “κουνάει” τον ακροατή και σωματικά και ψυχολογικά.
Υπάρχει κάποιο κομμάτι από το Let There Be Light που νιώθετε ότι “απογειώνεται” διαφορετικά ή πιο έντονα όταν παίζεται ζωντανά;
Για όσο τα έχουμε αναπαράγει live έχουμε νομίζω περίπου παρόμοιες αντιδράσεις για τα The Green και Filth And Disorder. Σε αυτά τα δύο γίνεται πιο πολύ “παιχνίδι” και αυτό μας δίνει φοβερή ικανοποίηση.
Στην Αθήνα έχετε δημιουργήσει ένα πολύ πιστό κοινό τα τελευταία χρόνια. Πώς εισπράττετε αυτή τη σχέση; Νιώθετε ότι ο νέος δίσκος ενδέχεται να επηρεάσει την επικοινωνία σας επί σκηνής;
Η Αθήνα είναι και η πόλη που μεγαλώσαμε για όλη μας τη ζωή, έχουμε παίξει και δημιουργήσει πιο πολύ από παντού. Μας αρέσει που υπάρχει ένα κοινό που να μοιραζόμαστε την αγάπη μας για τη μουσική και θέλουμε να γίνει μεγαλύτερο εντός και εκτός Ελλάδας. Και με μια πιο ενωμένη rock σκηνή στην Ελλάδα, να έχουμε αρκετούς κοινούς σκοπούς και ωραίες στιγμές μεταξύ μας οι μπάντες. Έχουν γίνει καλά βήματα ως προς αυτό, το προσπαθούν και το πετυχαίνουν αρκετοί.
Η ελληνική heavy/stoner σκηνή έχει ωριμάσει σημαντικά τα τελευταία χρόνια. Πώς βλέπετε τη θέση σας μέσα σε αυτή; Σας επηρεάζει ο ανταγωνισμός ή λειτουργεί κυρίως ως κίνητρο;
Εδώ, από την προηγούμενη απάντηση μας, ερχόμαστε να πούμε ότι μας αρέσει η σκηνή μας να είναι αγαπημένη, ώριμη όπως ανέφερες, να μοιράζεται προβλήματα και επιτεύγματα, σε γενικές γραμμές να περνάμε καλά μεταξύ μας. Ανταγωνισμός πάντα θα υπάρχει και είναι καλό. Είναι κίνητρο να βλέπεις κάποιον να έχει πετύχει κάτι ψηλότερο, η καλή “ζήλεια” σε βοηθάει να βρεις τρόπους να φτάσεις κι εσύ ψηλότερα. Όταν έχουμε καλές προθέσεις μεταξύ μας όλοι θα προοδεύσουμε, όσο μπορέσει και αντέξει ο καθένας μας γιατί η βιομηχανία είναι σκληρή, ειδικά στο οικονομικό κομμάτι.
Τι θα θέλατε να κρατήσει μαζί του κάποιος μετά την πρώτη του ακρόαση του Let There Be Light; Υπάρχει κάποιο μήνυμα ή αίσθηση που θέλατε συνειδητά να αποτυπώσετε;
Συνειδητά μεν αλλά εκ των υστέρων, μετά την ολοκλήρωση αυτής της δουλειάς, θα θέλαμε να κρατήσουν όλοι ότι το σκοτάδι που υπάρχει μέσα και έξω μας μπορεί να φωτιστεί αν οι ίδιοι το θέλουμε και το επιδιώξουμε. Και το λέμε με ανθρώπινη, πνευματική και όχι με θρησκευτική διάθεση.
Κλείνοντας — τι να περιμένει το κοινό από την προσεχή live παρουσίαση του άλμπουμ; Υπάρχουν εκπλήξεις ή ειδικές στιγμές που έχετε προετοιμάσει;
Σκεφτόμαστε κάποια πράγματα που θα μπορούσαν να είναι εκπλήξεις αλλά δεν έχουμε ακόμα καταλήξει 100%. Σίγουρα όμως θα δουν μια δυνατή παρουσίαση του νέου άλμπουμ μας μαζί με στοιχεία από το παλιό μας, με τα κομμάτια του Let There Be Light να παίζονται όλα μαζί live για πρώτη φορά. Και με ιδανικούς punk n roll special guests τους Nothing Thrives και opening act τις φοβερές Scab Rosa. Ανυπομονούμε να σας συναντήσουμε όλους στο An Club στις 12 Δεκεμβρίου!
