Αλλόκοτο, ιδιαίτερο και κυρίως πολύ προοδευτικό. Αυτές είναι οι λέξεις με τις οποίες μπορεί κάποιος να χαρακτηρίσει το νέο άλμπουμ “The Exit Is Over There” από τους Νεοζηλανδούς Half Empty Glasshouse. Ο δεύτερος δίσκος τους, προσπαθεί να εξιστορήσει τις ιστορίες τριών διαφορετικών σημαντικών προσώπων στην ιστορία της μουσικής, του συνθέτη Igor Stravinsky, του επίσης συνθέτη Dmitri Shostakovich και του σαξοφωνίστα της τζαζ Ornette Coleman, πατέρα της free jazz. Το κοινό σημείο και των τριών κεντρικών ηρώων του άλμπουμ είναι η κοινή ιδιαίτερη μουσική προσέγγιση που είχαν στη μουσική τους, η οποία ήταν υπερβολικά προοδευτική για την εποχή τους.
Κάτι τέτοιο ισχύει και με το εν λόγω άλμπουμ, το οποίο προσπαθεί να μπλέξει πολλά και διάφορα μουσικά είδη μεταξύ τους. Ενδεικτικά, κάποιος μπορεί να ακούσει μέσα στα 7 τραγούδια του δίσκου jazz, κλασική μουσική δωματίου, όπερα, post-noise rock, blues και μια α λα Scott Walker φωνητική ερμηνεία, και όλα αυτά ταυτόχρονα την ίδια στιγμή. Σίγουρα ο δίσκος δεν είναι φτιαγμένος έτσι ώστε να μπορέσει να προσεγγίσει μαζικό κοινό, καθώς πέρα από το μεγάλο μήκος των κομματιών του, η σύνθεση τους είναι τόσο περίπλοκη και αγγίζει τα όρια πάνω από avant-garde.
Στα επόμενα 3 κομμάτια εκτυλίσσονται τρεις πραγματικά διαφορετικές ιστορίες για τους τρεις μουσικούς ήρωες του άλμπουμ. Ο μαζικός χλευασμός προς τον Stravinsky, το μεγάλο cancel του Shostakovich από τη Σοβιετική Ένωση και ο ξυλοδαρμός του Coleman μετά από μια παράσταση. Στο πρώτο και ας πούμε βασικό single του άλμπουμ, για το τραγούδι “A Brief History of Disgruntled Concert Attendees”, αποτυπώνεται στο εξώφυλλο του μια παραλλαγή της σκηνής της σταύρωσης με τους τρεις μουσικούς να παίρνουν θέση πάνω στο σταυρό.
Αναμφισβήτητα είναι ένα άλμπουμ το οποίο έχει επηρεαστεί κατά πολύ από τους Black Midi, και αυτό είναι εμφανές σε διάφορα σημεία του δίσκου. Σίγουρα αξίζει μια ευκαιρία, ειδικά για τους ήδη οπαδούς των Midi, οι οποίοι δεν είναι και λίγοι.
