Ύστερα από σχεδόν τρεις δεκαετίες ύπαρξης, οι Godsmack πραγματοποίησαν επιτέλους την πρώτη τους εμφάνιση στην Ελλάδα, προσφέροντας στο κοινό του σχετικά γεμάτου Δημοτικού Θεάτρου Λυκαβηττού μια συναυλία αντάξια της φήμης τους. Για χρόνια, το όνομα των Godsmack βρισκόταν σχεδόν σε κάθε συζήτηση γύρω από τα μεγάλα συναυλιακά απωθημένα του ελληνικού rock κοινού. Μια μπάντα που σημάδεψε τις αρχές των ’00s με αλλεπάλληλες επιτυχίες και εκατομμύρια πωλήσεις είχε αφήσει την Ελλάδα εκτός των πλάνων της. Μέχρι τώρα. Η εμφάνισή τους στον Λυκαβηττό έβαλε τέλος σε αυτή την εκκρεμότητα, με χιλιάδες φίλους του συγκροτήματος να ζουν επιτέλους τη στιγμή που περίμεναν εδώ και πολλά χρόνια.
Ανταπόκριση: Άρης Ζαρκαδάκης / Φωτογραφίες: Detox Events – Μαρίζα Καψαμπέλη
Οι SixForNine ανέβηκαν πρώτοι στη σκηνή, προετοιμάζοντας ιδανικά το έδαφος για τους πρωταγωνιστές της βραδιάς. Όταν οι Godsmack εμφανίστηκαν υπό τους ήχους του “When Legends Rise”, η ατμόσφαιρα άλλαξε αμέσως. Από τις πρώτες κιόλας νότες έγινε φανερό ότι το συγκρότημα δεν αντιμετώπιζε την αθηναϊκή στάση ως μία ακόμη ημερομηνία της περιοδείας του, αλλά ως μια ξεχωριστή βραδιά που περίμενε τόσο το ίδιο όσο και το ελληνικό κοινό. Ο Sully Erna απέδειξε για ακόμη μία φορά γιατί παραμένει ένας από τους πιο επιβλητικούς frontmen της αμερικανικής hard rock σκηνής. Η φωνή του διατηρήθηκε σε εξαιρετικά επίπεδα, ενώ η επικοινωνία του με το κοινό ήταν αδιάκοπη, είτε μέσα από σύντομες παρεμβάσεις είτε μέσα από τη συνολική σκηνική του παρουσία. Δίπλα του, ο Robbie Merrill κράτησε ακούραστα τον χαρακτηριστικό groove της μπάντας, ενώ οι Sam Bam Koltun και Mike Mangini απέδωσαν με άνεση τόσο τα κλασικά όσο και τα νεότερα κομμάτια, επιβεβαιώνοντας την εξαιρετική χημεία του σημερινού σχήματος.

Η επιλογή των τραγουδιών κάλυψε σχεδόν κάθε σημαντική περίοδο της πορείας τους. Τα “Cryin’ Like a Bitch!!”, “Straight Out of Line”, “Awake”, “Keep Away” και “Speak” διατήρησαν αμείωτη την ένταση, ενώ το “Voodoo” δημιούργησε μία από τις πιο ατμοσφαιρικές στιγμές της βραδιάς, με το κοινό να ακολουθεί κάθε λέξη και κάθε ρυθμική αλλαγή. Όπως συμβαίνει σχεδόν σε κάθε περιοδεία τους, έτσι και στον Λυκαβηττό δεν έλειψε το καθιερωμένο drum battle. Ο Sully Erna και ο Mike Mangini αντάλλαξαν ρυθμούς και εντυπωσιακά περάσματα, ενσωματώνοντας γνωστά rock μοτίβα σε ένα από τα πιο απολαυστικά σημεία του προγράμματος, το οποίο απέσπασε ενθουσιώδη ανταπόκριση από το κοινό. Η συμμετοχή του κόσμου υπήρξε αδιάκοπη από την αρχή μέχρι το τέλος. Από τις πρώτες σειρές μέχρι τις τελευταίες θέσεις του θεάτρου, οι στίχοι ακούγονταν δυνατά σχεδόν σε κάθε τραγούδι, επιβεβαιώνοντας ότι η πολυαναμενόμενη αυτή πρώτη συνάντηση είχε αποκτήσει εδώ και χρόνια ιδιαίτερη συναισθηματική αξία για τους Έλληνες φίλους της μπάντας.

Μία από τις πιο ουσιαστικές στιγμές της συναυλίας ήρθε όταν ο Sully Erna κάθισε μόνος του στο πιάνο, χαμηλώνοντας για λίγο τους τόνους. Πριν ξεκινήσει να παίζει, αναφέρθηκε στους ανθρώπους που χάθηκαν πρόωρα εξαιτίας των εξαρτήσεων, αλλά και σε πολλούς μουσικούς και καλλιτέχνες της rock σκηνής που δεν βρίσκονται πλέον μαζί μας, τονίζοντας πως πίσω από τη δόξα και την επιτυχία κρύβονται συχνά προσωπικές μάχες που μένουν αόρατες. Μίλησε για τη σημασία της αλληλεγγύης, της στήριξης προς όσους δοκιμάζονται και της ανάγκης να μη θεωρούμε κανέναν δεδομένο. Χωρίς ίχνος διδακτισμού, ο λόγος του δημιούργησε μια έντονα φορτισμένη ατμόσφαιρα, με το κατάμεστο θέατρο να τον παρακολουθεί σχεδόν απόλυτα σιωπηλό πριν τον ανταμείψει με ένα παρατεταμένο χειροκρότημα.

Στο encore, το “Under Your Scars” λειτούργησε ως φυσική συνέχεια αυτής της συναισθηματικής κορύφωσης, πριν η διασκευή του “Come Together” ανεβάσει ξανά τη διάθεση και οδηγήσει στο δυναμικό φινάλε με τα “Bulletproof” και, φυσικά, το “I Stand Alone”, το οποίο μετατράπηκε σε μια μεγάλη γιορτή με ολόκληρο τον Λυκαβηττό να τραγουδά μαζί με τη μπάντα. Οι Godsmack δεν χρειάστηκαν εντυπωσιακά σκηνικά ή περίπλοκες παραγωγές για να κερδίσουν το κοινό. Βασίστηκαν εκεί όπου διαχρονικά υπερέχουν: στις δυνατές συνθέσεις, στο στιβαρό παίξιμο και στην εμπειρία που τους επιτρέπει να κρατούν αμείωτο το ενδιαφέρον για περισσότερο από μιάμιση ώρα. Το αποτέλεσμα ήταν μια συναυλία με εξαιρετικό ρυθμό, ένταση και ελάχιστες κοιλιές.
Η πρώτη τους επίσκεψη στην Ελλάδα άργησε πολύ περισσότερο απ’ όσο θα έπρεπε. Η ανταπόκριση όμως του κόσμου απέδειξε ότι η αναμονή όχι μόνο δεν μείωσε τον ενθουσιασμό, αλλά τον έκανε ακόμη μεγαλύτερο. Αν αυτή η βραδιά αποτέλεσε την αρχή μιας πιο σταθερής σχέσης των Godsmack με το ελληνικό κοινό, τότε το πρώτο κεφάλαιο γράφτηκε με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

