Από τη Νορβηγία και το Όσλο, κυρίες και κύριοι υποδεχτείτε μετά από 22 χρόνια τους θρύλους του rock, Gluecifer! Κάπως έτσι ακούγεται στα αυτιά μου με το πάτησα το play για να δω πως ακούγονται μετά από τόσα χρόνια αποχής οι Gluecifer και η αλήθεια είναι ότι ελάχιστες φορές στα όσα χρόνια ακούω σκληρή μουσική είχα τέτοια ανυπομονησία για το πως θα ακούγεται ένας δίσκος.
Τι έχουν να μας προσφέρουν οι Gluecifer μετά από τόσα χρόνια; Υψηλών οκτανίων rock n’ roll που βρίσκει στόχο από το πρώτο δευτερόλεπτο του εναρκτήριου ‘The Idiot” και συνεχίζει ως το τέλος χωρίς να κοπιάζει ιδιαίτερα. Οι τύποι το έχουνε ακόμα μετά από τόσα χρόνια, δεν είναι τυχαίο άλλωστε ότι μαζί με τους Hellacopters και τους Turbonegro ηγούταν της συγκεκριμένης σκηνής όταν βρίσκοταν στο prime τους.
To “Same Drug New High” χωρίς να ανακαλύπτει τον τροχό είναι ικανό να σε κάνει να στήσεις party ακούγοντας το, καθώς κομμάτια όπως το “I’m Ready” το ομότιτλο, το εναρκτήριο “The Idiot” άνετα μπαίνουν σε κάθε playlist που σέβεται το εαυτό της και θέλει να λέγεται rock . Catchy ρυθμοί, refrains που τραγουδιούνται από υπόγεια clubs ως τις μεγάλες αρένες και έχουν αυτό το ‘θα σε κάνω να περάσεις καλά, θες δε θες’.
Και αν νομίζετε ότι υπερβάλλω -να είστε σίγουροι ότι το κάνω αυτό-, να ακούσετε και εσείς το “Same Drug New High”, την ίδια άποψη θα σχηματίσετε και εσείς. Το θετικό είναι ότι η νέα χρονιά μπαίνει ακριβώς όπως της αρμόζει, με αυτόν το δίσκο και εμείς ελπίζουμε κάποιος να φέρει τους Gluecifer κάποια στιγμή και από εδώ!
