Για τους fans του ακραίου/experimental ήχου, το βράδυ της περασμένης Τρίτης ήταν μια ευχάριστη -μα ιδιαίτερα εκκωφαντική- αποκάλυψη. Το μπουλούκι απο το Maryland κατέβηκε τα σκαλιά του ιστορικού club των Eξαρχείων και μας κέρασε σκηνές απείρου χάους. Οι Full of Hell και οι Jarhead Fertilizer (πάνω-κάτω τα ίδια πρόσωπα) επιδόθηκαν σε ασκήσεις grindcore/hardcore/noise παράνοιας, και βγήκαν νικητές.
Ανταπόκριση: Πάνος Παναγιωτόπουλος / Φωτογραφίες: Ηλίας Σταθόπουλος (πλήρες photostory εδώ)
Με το venue σχεδόν γεμάτο απο γνώριμες φάτσες, αλλά και κάμποσους θαρραλέους πιτσιρικάδες που μπήκαν στην πρώτη γραμμή των mosh pits που ακολούθησαν, οι Jarhead Fertilizer ανέλαβαν πόστο και κατάφεραν μια εξαιρετική performance. Με βασικό άξονα τον Dave Bland και τις αξιοθαύμαστες επιδόσεις του στα τύμπανα (μέλος και των Full Of Hell που ακολούθησαν) το κουαρτέτο μας έμπασε για τα καλά σε ένα απόλυτα συντονισμένο grindcore/death metal show που δεν άφησε κανέναν παραπονεμένο. Τεχνικά άψογοι, οι Αμερικανοί κέρδισαν τις εντυπώσεις (και τα πρώτα μπάχαλα) προετοιμάζοντας ιδανικά το έδαφος για τους συντοπίτες τους και πρώτο όνομα της βραδιάς.
Αυτό που ακολούθησε δύσκολα το περιγράφεις αν δεν το έχεις ζήσει. Εν ολίγοις, οι Full Of Hell μας κέρδισαν (ή μας διέλυσαν) απο τα αποδυτήρια., καθώς ο Dylan Walker και η παρέα του μας παρουσίασαν ένα από τα πιο επιβλητικά live sets που έχουμε παρακολουθήσει επί ελληνικού εδάφους. Είτε είσαι του extreme χώρου ή όχι, είτε πήγες για το hype που γυροφέρνει τις ζωντανές τους εμφανίσεις είτε επειδή πραγματικά τους γουστάρεις, η αλήθεια είναι πως οι Full Of Hell τικάρουν όλα τα κουτάκια που χρειάζεται ένα heavy show για να επιβιώσει για καιρό στις μνήμες μας.
Φουριόζοι όπως είπαμε απ’ το πρώτο λεπτό και απόλυτα συντονισμένοι με το κοινό τους (είχαμε stage dives με το καλησπέρα σας), το group επιβεβαίωσε τις υψηλές προσδοκίες μας, φλερτάροντας οριακά με το να χάσουμε το μυαλό μας. Ναι, σίγουρα παίζουν σε πολύ δυνατές εντάσεις και σίγουρα πρόκειται για μιά “not for the faint hearted” performance,, μα τη στιγμή που θα πιάσεις το “κόλπο” τους αρχίζεις να το απολαμβάνεις. Η μουσική τους φυσικά και δεν είναι ένα μάτσο θόρυβος (οκ, χοντρικά ίσως είναι), καθώς σταδιακά σου τα σκάνε αρκετές ρυθμικές στιγμές -μη φανταστείς τίποτα breakdowns- hardcore αισθητικής, μα και κάμποσο παραδοσιακό sludge metal για να σπάσουν τα άλατα. Φύσικα όλα αυτά γίνονται με τον δικό τους παράδοξο τρόπο, ξεχωρίζοντας ανάμεσα απο noise layers/grind περάσματα και τα brutal φωνητικά του Walker, που μας βασάνιζε όμορφα με την περιβολή τουρίστα στα στενά της Πλάκας.
Οι Full Of Hell μας κέρδισαν, μα καθώς φάνηκε τους κερδίσαμε λίγο και εμείς με τις αντιδράσεις μας κάτω απο τη σκηνή. Το αγαπημένο μας υπόγειο, έζησε στα σίγουρα μία απο τις καλύτερες βραδιές του τα τελευταία χρόνια. Ας ελπίσουμε να μας ξανακάνουν τη χάρη (και την τιμή) και να τα ξαναπούμε.
