Υπάρχουν μεγάλα live, και μικρά live (που συμπεριφέρονται σαν μεγάλα). Οι Dwarves στο πλαίσιο των εορτασμών τους για τα 40 χρόνια παρουσίας τους στην αφρόκρεμα του αμερικάνικου punk rock, επισκέφτηκαν την πόλη μας για μία ακόμη εκρηκτική -και σε σημεία επεισοδιακή- εμφάνιση. Αν και απο άποψη προσέλευσης κοινού μοιράστηκαν το μικρότερο κομμάτι της πίτας (είχαμε και τα πρόσφατα live των Circle Jerks, Bad Religion/Offspring), ο Black Dahlia και η παρέα του έδειξαν να μην πτοούνται καθώς μας παρουσίασαν ένα επετειακό set γεμάτο πάθος, γκάζι και -εννοείται- φουλ χαβαλέ.
Ανταπόκριση: Πάνος Παναγιωτόπουλος / Φωτογραφίες: Δώρα Μπελογιάννη (full photo report)
Χωρίς support και ιδιαίτερες αναμονές, οι Dwarves ανέβηκαν στη σκηνή , με το σχήμα πλέον να το αποτελούν δυό φοβεροί πιτσιρικάδες σε κιθάρα/τύμπανα, τον σπουδαίο Nick Oliveri στο μπάσο, και φυσικά τον Black Dahlia στα προβοκατόρικα -η χαρά του cancel- φωνητικά. Ολα τα “hits” ήταν εκεί, σε ένα ατελείωτο medley απο 30+ κομμάτια, διαλεγμένα απο ολόκληρη τη δισκογραφία τους. “Better Be Woman”, “I Will Deny”, “Drugstore”, “Free Cocaine”, “Let’s Fuck”, “Demonica”, “How It’s Done”, “Everybodies Girl” μεταξύ άλλων, και μια γηπεδική μπαχαλιάρικη διάθεση απο το λιγοστό ωστόσο κοινό. Είχαμε mosh pits, απόπειρες για stage dive, crowd surfings απο αγόρια και κορίτσια, sing alongs, μπύρες στον αέρα, μπύρες στα πατώματα (ενίοτε και ανθρώπους στα πατώματα), και όλες τις εκφράσεις ενθουσιασμού που περιμένει κανείς σε ένα punk rock show. Ωραίος και ο ήχος τους, και τίγκα air-condition. Αφού δε σκοτωθήκαμε, πάλι καλά να λέμε.
Η αλήθεια είναι πως η θεματική της μουσικής των Dwarves μια ετεροντροπή στην προκαλεί, καθώς το να είναι ενοχλητικοί και άβολοι ήταν και αρχικός σκοπός τους απ’ τα μέσα των 80’s. Απο την άλλη, εν έτει 2026, το group δείχνει -και συμπεριφέρεται σαν- να ξέρει ακριβώς που πατάει και που βρίσκεται. Το χιουμοράκι (και το shock value) που κέρδισε τη σχετική δημοφιλία τους, μπορεί να μην είναι πια ελκυστικό για να τραβήξει νέους fans, μα σίγουρα οι αμερικανοί παραμένουν ένα σημαντικό group του ανεξάρτητου punk rock. Δεν ξεπουλήθηκαν ποτέ, και αυτό τουλάχιστον είναι προς τιμήν τους. Fuck ’em All.
