Δεν ξέρω αν έχει, ασυνείδητα, επιδράσει ο τίτλος του άλμπουμ στην ψυχοσύνθεσή μου, μα δυσκολεύομαι να συγκεντρωθώ, ώστε να αποτυπώσω την κριτική μου σκέψη, όπως έχω καλεστεί. Αντ΄αυτού, χάνομαι στη βουτιά της ακρόασης. Συμπεραίνω: Κι αυτό, επιτυχία ονοματίζεται. Τα έχω ξαναπεί πάντως, σε προηγούμενα άρθρα μου. Οι Dury Dava, έχουν ήδη πετύχει το πείραμά τους. Με ένα εντελώς δικό τους ηχοπαιχνίδι αναπτύξει, στα μουσικά δρώμενα, εμπνέουν ένα αλλιώτικο, με νεύρο, έξυπνο, ενίοτε πειρακτικό, ζωντανό και αγγελικά αισιόδοξο εσάνς αντίληψης, με ύφος ανάλογο της beat γενιάς που αναπνέει στο σήμερα. Ο ερωτισμός και το όνειρο του περιθωρίου πρωταγωνιστούν. O τρίτος δίσκος λοιπόν, είναι σαν το γεγονός που συνεχίζει, με νέα επεισόδια.
Διαθέτοντας μία ιδιαίτερη χροιά – τσαχπινιά – μαγκιά, τοποθετημένη στον ήχο που διαμορφώνουν, από τα ‘δάνεια΄-επιρροές τους, οι Dury Dava, γεννάνε νέο ήχο, έχουν να προτείνουν κάτι, κι ας μην τιτλοφορείται επακριβώς, είναι περισσότερα από ένα πράγμα/είδος. Επαναλαμβανόμενα τοπία-λούπες, ίσον, με αίσθημα εγρήγορσης, επανάκτησης, κυκλοθυμίας, μα και σταθερής. Τα τύμπανα σαν τον κορμό της σύνθεσης λειτουργούν, όταν τα κιθαριστικά μοτίβα, σαν άγρια νιαουρίσματα, την ψυχεδέλεια επιβάλλουν. Krautrock, punk, ethnic, fusion συνδιαλέγονται. Τα πλήκτρα εφετζίδικα εμβαθύνουν τη μελωδία ή εντείνουν το μέγεθός της. Όπου κλαρινέτο, διονυσιακά τροφοδοτεί. Όπου ζουρνάς, κατά ανατολή εκπέμπει. Το μπάσο σοβαρό, ζωηρά συμπληρώνει.
“Μπορεί να μην υπάρχει τελικά μυστικό, μα εγώ θα πάω να ψάξω και να βρω , τι να με κααα – τι να με κάνω, ότι βρω κοιτάω και δοκιμάζω” , «Τρύπιος Κουβάς». Παιδική η ελευθερία στην απόδοση των νοημάτων, άκριτα, αυθόρμητα, με φαντασία, ανοιχτά επικοινωνεί. Συχνά διάχυτα, αόριστα και σκανδαλιάρικα ξετρυπώνουν οι λέξεις στα φωνητικά, αποκλίνουν μετρικής και κανόνων, εκμεταλλευόμενες την ποιητική αδεία. Και σε αυτήν τη διάθεση και με παρόμοιες συμπεριφορές τους φαντάζομαι και στα jam τους, ειλικρινά να δημιουργούν, “δεν ξέρεις τι μα θέλεις να κάνεις κάτι” («Σκατζοχοιράδα») και φυσικά, αυτό να αποδίδει, εφόσον υπάρχει ενεργό το πεδίο της έρευνας, της δοκιμής και της εξέλιξης. Με δικαίωμα στις στιγμές της αστοχίας. Well done παιδιά, μαζί σας, καλοτάξιδοι!
