Στις αρχές της δεκαετίας του ’80, το βρετανικό heavy metal βρισκόταν μπροστά σε μια αλλαγή που σύντομα θα έπαιρνε διαστάσεις κινήματος. Οι Diamond Head είχαν ήδη αποκτήσει φήμη μέσα από τις ζωντανές εμφανίσεις τους και, πριν ακόμη εξασφαλίσουν την υποστήριξη μιας μεγάλης δισκογραφικής εταιρείας, μπήκαν στο στούντιο για να καταγράψουν τη μουσική τους. Το Lightning to the Nations, που κυκλοφόρησε στις 3 Οκτωβρίου του 1980, έμελλε να αποτελέσει μία από τις χαρακτηριστικές κυκλοφορίες της πρώιμης New Wave of British Heavy Metal. Ο Brian Tatler και ο Sean Harris δεν χρειάστηκαν περίπλοκες παραγωγές ή μεγάλο budget για να διαμορφώσουν τον ήχο τους. Στο Old Smithy Studio κατέγραψαν επτά τραγούδια που είχαν ήδη δοκιμαστεί στη σκηνή. Η διαδικασία ήταν γρήγορη και η παραγωγή απέχει πολύ από τα σημερινά δεδομένα. Οι κιθάρες είναι ωμές και επιθετικές, το rhythm section συμπαγές και οι συνθέσεις αφήνουν τα riffs να βρίσκονται διαρκώς στο επίκεντρο.
Οι πρώτες 1.000 κόπιες κυκλοφόρησαν σε λευκό εξώφυλλο, χωρίς κανονική τυπογραφική παρουσίαση, και διακινήθηκαν από το ίδιο το συγκρότημα. Παρά την περιορισμένη αυτή έκδοση, το υλικό άρχισε να ταξιδεύει γρήγορα στη βρετανική metal σκηνή. Ανάμεσα σε εκείνους που το ανακάλυψαν ήταν ο Lars Ulrich. Η μουσική των Diamond Head άφησε έντονο αποτύπωμα στους Metallica, οι οποίοι ενσωμάτωσαν στο ρεπερτόριό τους τα Am I Evil?, Helpless, The Prince και It’s Electric. Η σχέση αυτή βοήθησε να φτάσει η μπάντα σε ένα πολύ μεγαλύτερο κοινό, ενώ η κιθαριστική γραφή του Tatler έγινε σημείο αναφοράς για μουσικούς που διαμόρφωσαν αργότερα το thrash metal. Το παράδοξο είναι ότι η καλλιτεχνική σημασία της κυκλοφορίας δεν μεταφράστηκε ποτέ σε ανάλογη εμπορική πορεία για τους ίδιους τους Diamond Head. Το Borrowed Time ακολούθησε το 1982 και το συγκρότημα απέκτησε μεγαλύτερη δισκογραφική υποστήριξη, όμως η εξέλιξη δεν ήταν αυτή που θα περίμενε κανείς από μια μπάντα με τόσο ισχυρό ξεκίνημα.
Αυτό που παραμένει είναι η μουσική. Τα riffs του Tatler, οι μεγάλες κιθαριστικές δομές και η αμεσότητα των εκτελέσεων έδωσαν στα τραγούδια μια διάρκεια που ξεπέρασε κατά πολύ τις συνθήκες της εποχής τους. Χωρίς υπερβολές και χωρίς την ανάγκη ενός μεγάλου studio ή μιας ισχυρής εταιρείας, οι Diamond Head δημιούργησαν ένα έργο που πέρασε από τη βρετανική underground σκηνή σε μια πολύ ευρύτερη metal γλώσσα. Και ίσως αυτή να είναι η πιο ουσιαστική κληρονομιά του Lightning to the Nations.
