Από την πρώτη ακρόαση του “Innern”, τα ντραμς με κέντρισαν τόσο πολύ που, όταν ο δίσκος τελείωσε, δεν μου έμεινε μια μελωδία ή ένα riff, παρά μόνο αυτά και μια βαθιά μελαγχολία που απλώθηκε μέσα μου. Καθώς συνέχισα να τον ακούω, άρχισα να παρατηρώ τη δομή και τις λεπτομέρειες των συνθέσεων, και τότε μόνο συνειδητοποίησα πως κάτι με μπερδεύει. Τις επόμενες μέρες τον άκουγα ξανά και ξανά, σχεδόν ψυχαναγκαστικά, προσπαθώντας να ξεδιαλύνω αυτή τη σύγχυση, ένα συναίσθημα που δεν είχα νιώσει εδώ και καιρό από άλλο δίσκο. Η νέα τους κυκλοφορία ξεφεύγει από τη μονομέρεια, μιλάει πολλές διαλέκτους του ακραίου metal, αλλά όλα αυτά ενώνονται σε μια βαθιά, εσωστρεφή αφήγηση, ένα παλίμψηστο επιρροών που τελικά γεννά ένα προσωπικό, αμιγώς δικό της συναίσθημα.
Η εναλλαγή στην πυκνότητα των ντραμς του “Marter”, με έντονη χρήση ride, μετατρέπει το ρυθμικό υπόβαθρο σε κάτι ατμοσφαιρικό, θυμίζοντας τον τρόπο με τον οποίο οι Gaerea χτίζουν και αποδομούν την ένταση, ενώ σταδιακά τα φωνητικά του “Xibalba” ξεφεύγουν στιγμιαία από τον συνηθισμένο σπαραγμό, παίρνοντας μια λειτουργική, μυσταγωγική διάσταση, σαν ψαλμωδίες που αναδύονται από βάθη, με αναθυμιάσεις Batushka. Η αίσθηση μεγαλώνει στο “Eos”, όπου οι κιθάρες και τα drums αποκτούν επικό και θεατρικό βάρος, φέρνοντας στο μυαλό στιγμές Behemoth. Και λίγο πριν την κορύφωση, στο “Fragment”, η κιθαριστική γραφή με dissonant περάσματα και τα βαθιά, βίαια φωνητικά ανοίγουν μια χαράδρα ασφυκτικού, σπηλαιώδους ήχου, σαν Ulcerate, τραβώντας σε προς τα μέσα με μια διαρκή αίσθηση πίεσης. Η κινηματογραφική διάθεση συνεχίζεται στο “Finisterre III”, συνέχεια των προηγούμενων “Finisterre I” (2017) και “Finisterre II” (2021), φωτίζοντας τις συναισθηματικές εντάσεις που έχουν προηγηθεί και προετοιμάζοντας το έδαφος για το τελικό “Forlorn”, που κλείνει τον δίσκο με καθαρά -στο μεγαλύτερο μέρος του-, μελωδικά φωνητικά, μεταφέροντας φροντίδα, προστασία και μια γλυκιά αίσθηση ανακούφισης και ελπίδας, τραγουδώντας στίχους όπως: “Please don’t let me go, I won’t let you be alone… we can make it home”, χωρίς να χάνει την εσωτερική ένταση που διατρέχει ολόκληρο τον δίσκο.
Το “Innern” είναι γεμάτο συναισθήματα, δυναμικές και ατμόσφαιρες που ενεργοποίησαν βαθύτερες συγκρούσεις μέσα μου. Η μίξη τεχνικής δεξιοτεχνίας και βαθιάς εσωτερικής έκφρασης το έχει κάνει ήδη αγαπημένο μου, αφήνοντας ένα ανεξίτηλο αποτύπωμα που θα διατηρήσω με χαρά.
