32 χρόνια πήρε στους μαέστρους του τεχνικού thrash από την Ελβετία, να προσθέσουν ένα ακόμη album στο άψογο καλλιτεχνικό τους έργο. Βρήκαν δε ιδανικό θεματολογικό πλαίσιο να εκφράσουν τις ανησυχίες τους, εν έτει 2025, στη «θεωρία της γνωστικής ασυμφωνίας», στην οποία σκέψεις, απόψεις και συμπεριφορές οι οποίες είναι αντιφατικές αλλά συνυπάρχουν στο ίδιο άτομο, του προκαλούν μεγάλη ψυχολογική δυσφορία.
Ε, λοιπόν η τριάδα μας έδωσε, εύκολα και χωρίς συναγωνισμό, το metal album της χρονιάς. Όλα τα στοιχεία που αγαπήσαμε στους Coroner είναι εκεί, η τεχνική και η βαρύτητα, η μεγάλη σπουδή στις ενορχηστρώσεις και την παραγωγή, η εμβάθυνση στη θεματολογία στους στίχους. Και όμως το album, παρά το ότι είναι φυσική συνέχεια των Mental Vortex (1991) και Grin (1993) ακούγεται απόλυτα φρέσκο και γεμάτο ζωτική δημιουργία και ενέργεια.
Με το που σκάει το υπέρβαρο riff του “Consequence” αλλά και με τις διαδοχικές αλλαγές στην ατμόσφαιρα και στη δομή του, καταλαβαίνεις ότι εδώ έχουμε θέμα μεγάλο. Είναι απορίας άξιο πως ο, ίσως ουσιαστικότερος metal lead κιθαρίστας της εποχής μας, Tommy Vetterli καταφέρνει να πλέκει ένα πέπλο μελωδίας και να υφαίνει υποδόρια θέματα πάνω στο ογκώδες ρυθμικό υπόβαθρο των Ron Broder και Diego Rapacchietti και το αποτέλεσμα να ακούγεται με τόση συνάφεια. Παράδειγμα τραγούδια όπως τα “Sacrificial Lamb” και “Renewal”.
Ο Ron αγορεύει με τον χαρακτηριστικό του τρόπο, που δεν σηκώνει αμφιβολίες, πως οι διχασμένη ύπαρξη της κοινωνίας μας την κάνει ουσιαστικά ψυχικά άρρωστη. «Εγώ είμαι αυτό» λέει ο σύγχρονος Νάρκισσος βλέποντας το είδωλο που έχει φτιάξει στα social media και θεωρώντας τον ψεύτικο εαυτό του «μέτρο των πάντων» παραφράζοντας τον Πρωταγόρα στο εξαιρετικό “Symmetry”. Η πυρηνική απειλή επανέρχεται σε έναν κόσμο που θα έπρεπε να τη έχει ξεπεράσει εξελικτικά στο “Trinity”. Η κορυφή δε του album, το μεγαλειώδες “The Law” παραδίδει μαθήματα σύγχρονης metal ενορχήστρωσης με «ανοιχτά» παιξίματα και ζοφερή ατμόσφαιρα. Το καταληκτικό “Prolonging” δίνει φωνή στο περίεργα ταιριαστό Hammond του Dennis Russ o οποίος έχει γράψει στίχους, μέρος της μουσικής και συμμετέχει στην παραγωγή του album.
Το Dissonance Theory αποτελεί μία δήλωση από πλευράς της μπάντας, όχι ότι επανήλθαν, αλλά ότι είναι πάντα εδώ και έχουν εξελιχθεί σε μια νέα, διαφορετική αλλά και οικεία ταυτόχρονα, μουσική οντότητα που δείχνει πως πρέπει να παίζεται το metal σήμερα.
