Οι Common People στο Next In Line ακούγονται σαν μπάντα που ξέρει ακριβώς τι θέλει να παίξει και δεν χάνει χρόνο προσπαθώντας να το πασπαλίσει με περιττές ιδέες που υπάρχουν μόνο για να δείξουν εύρος ή πειραματισμό. Ο δίσκος πατά καθαρά πάνω στο rock songwriting, στις κιθάρες και στον ρυθμό.
Από την αρχή μέχρι το τέλος υπάρχει συνεχής κίνηση. Τα κομμάτια δεν κάθονται ποτέ ακίνητα αρκετή ώρα ώστε να κουράσουν. Άλλοτε ανοίγουν χώρο για μεγαλύτερα guitar hooks κι άλλοτε σφίγγουν τον ήχο και κινούνται πιο επιθετικά, όμως το άλμπουμ δεν χάνει ποτέ τον έλεγχο του tempo και της ροής του. Αυτό βοηθά ιδιαίτερα στο ότι το Next In Line ακούγεται σαν ολοκληρωμένος δίσκος και όχι σαν playlist διαφορετικών επιρροών.
Οι κιθάρες βρίσκονται συνεχώς μπροστά, αλλά όχι με τον κουραστικό τρόπο πολλών σύγχρονων rock κυκλοφοριών που γεμίζουν τα πάντα με distortion. Εδώ υπάρχει χώρος μέσα στις συνθέσεις. Τα riffs έχουν βάρος όταν χρειάζεται, τα leads βγαίνουν φυσικά και το rhythm section κρατά σταθερά τον δίσκο δεμένο χωρίς να πέφτει σε autopilot.
Επίσης, οι Common People αποφεύγουν μία μεγάλη παγίδα: δεν αντιμετωπίζουν το rock σαν νοσταλγικό costume. Οι αναφορές σε παλιότερους ήχους υπάρχουν, όμως η μπάντα παίζει σαν φρέσκο, μοντέρνο σχήμα και όχι σαν tribute σε δεκαετίες που πέρασαν. Αυτό κάνει τον δίσκο να ακούγεται σύγχρονος αντί “ρετρό”.
Η παραγωγή βοηθά αρκετά προς αυτή την κατεύθυνση. Ο ήχος έχει την απαραίτητη ένταση και τα κομμάτια δίνουν την αίσθηση ότι μπορούν να λειτουργήσουν το ίδιο καλά και πάνω στη σκηνή. Τίποτα πάντως δεν μοιάζει υπερβολικά υπολογισμένο. Και αυτό είναι σίγουρα στα pros.
Στο Next In Line, οι Common People γράφουν straightforward rock τραγούδια με αυτοπεποίθηση, σωστό ρυθμό και αρκετές καλές ιδέες ώστε ο δίσκος να μη μένει ποτέ στάσιμος. Αυτό αρκεί για να λειτουργήσει πολύ καλύτερα από αρκετές πιο ‘φιλόδοξες’ κυκλοφορίες της σκηνής.
