Η συναυλία των Cave In στο Κύτταρο ήταν κάτι που περίμενα πως και πως όλο το καλοκαίρι (για την ακρίβεια, 22 χρόνια περιμένω να τους δω). Από την ημέρα που ανακοινώθηκε το λάιβ μετρούσα αντίστροφα τις μέρες, υπομένοντας μ’ εκνευρισμό το γνώριμο γλιτσερό Αθηναϊκό καλοκαίρι. Oι Cave In έχουν καταπιαστεί με διάφορα genres του ευρύτερου rock/metal, δημιουργώντας με τα χρόνια μια ιδιαίτερη ηχητική παλέτα. Αν και η περιοδεία τους ήταν στα πλαίσια των 25 χρόνων από τη κυκλοφορία του εκπληκτικού Jupiter, παίζοντας το άλμπουμ στην ολότητά του, κάτι μου έλεγε πως θα το “σπάσουν” εδώ πέρα, παρουσιάζοντας ένα all-around setlist, μιας και μας επισκέπτονται για πρώτη φορά. (Τηρώντας έτσι την άτυπη παράδοση σ’ αυτές τις περιπτώσεις…)
Ανταπόκριση: Ζακ Ανανιάδης / Φωτογραφίες: Δανάη Φωκίου (πλήρες photo report εδώ)
Οι Half Gramme Of Soma ήταν το warm-up act της βραδιάς, κάτι που κατάφεραν να κάνουν αρκετά καλά μιας και τα παιδιά έχουν ενδιαφέρον ήχο, μπολιάζοντας το stoner με το space rock (κι όχι μόνο). Οφείλω να ομολογήσω πως τα κομμάτια που μου τράβηξαν τη προσοχή ήταν εκείνα όπου τραγουδούσαν ο frontman και ο drummer παρέα, με το ‘Muck & Cheese’ να ξεχωρίζει. Στο τέλος του σετ μάλιστα ανέβηκε κι ο Σταύρος από Sadhus, The Smoking Community και τα έχωσε για τα καλά στο μικρόφωνο. Είχα αρκετό καιρό να δω λάιβ τους HGOS και μες το 40λεπτο που έπαιξαν η εξέλιξή τους “φάνηκε” στα αυτιά μου. Congrats guys!
Λίγο μετά τις 10, κι έπειτα από το απαραίτητο refill μπύρας του υποφαινόμενου και της παρέας του, οι Cave In ανέβηκαν στη σκηνή εν μέσω ένθερμου χειροκροτήματος. Χωρίς πολλά πολλά ξεκίνησαν με το ‘Off To Ruin’ ενώ ακολούθησε το ‘The World Is In Your Way’ – και τα 2 από το heavy rock/alternative album τους Perfect Pitch Black. To νευρικό ‘Moral Eclipse’, από τον αρκετά metalcore δίσκο Until Your Heart Stops, ήταν το τρίτο κομμάτι της βραδιάς, και στο break που έκαναν για τις χαιρετούρες και τα συναφή συνειδητοποίησα πόσο παιχταράδες είναι οι Βοστονέζοι. Οι τύποι έχουν τις εναλλαγές ύφους και ταχύτητας στο τσεπάκι τους!
H ώρα του Heavy Pendulum είχε φτάσει, όπως φάνηκε και στη συνέχεια από το μπαράζ κομματιών που ακολούθησε: ‘New Reality’, ‘Blood Spiller’, ‘Heavy Pendulum’, ‘Careless Offering’, αλλά και το αργόσυρτο ‘Blinded By A Blaze’. Αλλεπάλληλα συναισθήματα, “σκοτείνιασμα” και αχνές αχτίδες φωτός, με τις μελωδίες του Stephen Brodsky στα φωνητικά να χρωματίζουν το sludge/doom/space rock οικοδόμημα της μπάντας. Nate Newton έδινε ρέστα, γδέρνοντας το μπάσο του και δίνοντας πόνο στα growls ή στα backing vocals όπου χρειαζόταν, τιμώντας επάξια τη θέση του αδικοχαμένου Caleb Scofield.
O Adam McGrath από τη πλευρά του “ξέφευγε” με τη πρώτη ευκαιρία, σκύβοντας πάνω από τα πετάλια του πλάθοντας επί τόπου θορυβώδεις modulations, κάτι που συνδράμει στους πειραματισμούς των Cave In. Για τον John-Robert Conners δεν έχω να πω πολλά, ο άνθρωπος είναι τεχνίτης. Είτε στο “ξυλίκι” και πρωταγωνιστής, είτε σε συνοδευτικό ατμοσφαιρικό ρόλο, τα τύμπανα του ήταν πάντα ζυγισμένα με ιδανική ισορροπία στις εντάσεις. Κερασάκι στη τούρτα, οι συχνές αλλαγές στο κούρδισμά τους. Πάρε- δώσε οι κιθάρες επί σκηνής, έξυπνα ambient transitions για να σπάσει η αναπόφευκτη αμηχανία ανάμεσα στα κομμάτια, μεγαλείο!
‘Big Riff’ για τη συνέχεια, από το Jupiter, ένα από τα trademark κομμάτια τους που καθόρισε τον ήχο τους – το απόλυτο πάντρεμα sludge, indie & space rock. Στο άκουσμα του τυμπανικού, σχεδόν tribal, intro του ‘Sing My Loves’ ξελαιμιάστηκα από το head-banging και ξελαρυγγιάστηκα τραγουδώντας στα “κάφρικα” σημεία του Nate Newton, όπου έδωσε και πάλι ρέστα ο γερόλυκος. Στο encore οι Cave In έπαιξαν μια ανείπωτη διασκευή του ‘Dazed And Confused’, σε μια ultra-heavy psych rock εκτέλεση όπου θα ζήλευαν και οι ίδιοι οι Led Zeppelin. Kαι για το φινάλε το γλυκόπικρο ‘New Moon’ είχε την τιμητική του, κλείνοντας τη βραδιά και σφραγίζοντας με τον καλύτερο τρόπο το πρώτο δυνατό λάιβ της σεζόν.
Παρότι δεν άγγιξαν τίποτα από το Antenna ή το Final Transmission (προς μικρή έως ελάχιστη απογοήτευσή μου), οι Cave In έπαιξαν όπως έπρεπε να παίξουν (όπως είπε κι ένας φίλος). Το λάιβ ήταν υπεράνω των προσδοκιών μου και τα παλικάρια μας αποζημίωσαν με το παραπάνω. Ευελπιστώ και σε δεύτερη επίσκεψη διότι μια και μόνο εμφάνισή τους δεν καλύπτει το εύρος αυτής της μπάντας.
