Το deathcore έχει βγάλει τα τελευταία χρόνια αρκετές ενδιαφέρουσες μπάντες που έχουν και τα skills και τις ιδέες για να κρατήσουν το είδος σε υψηλό επίπεδο. Όσο καλές κι αν είναι οι νέες φουρνιές, όμως, υπάρχουν και οι μπαμπάδες του χώρου που κάθε φορά που επιστρέφουν δισκογραφικά, οι υπόλοιποι κάθονται προσοχή. Οι Carnifex ανήκουν δικαιωματικά σε αυτή την κατηγορία, κάτι που έρχονται να επιβεβαιώσουν για άλλη μια φορά με το νέο τους πόνημα, “More than Misery”.
Η δέκατη δισκογραφική δουλειά των Αμερικανών διατηρεί τη γνώριμη σκοτεινιά τους, αλλά αυτή τη φορά προσεγγίζει τον πόνο από μια διαφορετική οπτική. Αντί να εστιάζουν αποκλειστικά στην πτώση και την απόγνωση, οι Carnifex στρέφονται στην επιβίωση και σε όσα αφήνουν πίσω τους οι δύσκολες καταστάσεις. Το ενδιαφέρον δεν βρίσκεται μόνο στο πώς καταφέρνεις να αντέξεις, αλλά και στο πώς αλλάζεις μέσα από τις δυσκολίες και τι μένει όταν τελικά βγεις από αυτές. Μια βαριά και ασήκωτη θεματική που βρίσκει το ιδανικό της ταίρι στον κατάμαυρο ήχο της μπάντας και εκφράζεται κατάλληλα μέσα από τα αποκρουστικά φωνητικά του Scott Ian Lewis.
Μπορεί θεματικά να κοιτούν προς μια διαφορετική κατεύθυνση, μουσικά όμως παραμένουν πιστοί στη συνταγή που τους έχει καθιερώσει. Το death metal εξακολουθεί να αποτελεί βασικό συστατικό, ενώ η ωμή επιθετικότητα του πρώιμου deathcore συνυπάρχει με τα συμφωνικά στοιχεία που ενσωμάτωσαν στις μεταγενέστερες δουλειές τους. Ο συνδυασμός λειτουργεί ιδανικά, με τα χρόνια κοινής πορείας να έχουν δέσει πλέον τα μέλη σε τέτοιο βαθμό, ώστε όλα να βγαίνουν αβίαστα. Αυτή η οικειότητα αποτυπώνεται στον τρόπο που περνούν από τα καταιγιστικά σημεία στα πιο ατμοσφαιρικά μέρη, χωρίς να χάνεται το νόημα. Σημαντικό μερίδιο σε όλο αυτό έχει και η παραγωγάρα του Zach Householder, κιθαρίστα των Whitechapel, ο οποίος ξέρει καλά από deathcore και φροντίζει να δώσει στον δίσκο τον όγκο και την ένταση που απαιτεί ο ήχος των Carnifex.
Φρόντισαν να μας βάλουν από νωρίς στο κλίμα, τόσο με το αιματοβαμμένο εξώφυλλο όσο και με τα τρία πρώτα singles, που επιλέχθηκαν σοφά αφού αντιπροσωπεύουν απόλυτα αυτό που θα ακούσεις στο σύνολο του δίσκου. Η δίκαση από τον Shawn Cameron πάει σύννεφο, ο Scott Lewis είναι πιο τρομακτικός από ποτέ, εναλλάσσοντας screams και brutal με εκνευριστική ευκολία, ενώ τα breakdowns δεν αφήνουν τίποτα στη θέση τους. Την ίδια στιγμή η σκοτεινή ατμόσφαιρα έρχεται να ενισχύσει το evilness, χωρίς να επισκιάζει την επιθετικότη που βρίσκεται μόνιμα στο επίκεντρο. Στα highlights συναντάμε επίσης το “The Process of Pain” όπου η συμμετοχή της Chaney Crabb των Entheos προσθέτει έξτρα δόση καφρίλας, αλλά και το “No Gods Only Graves” με τα συμφωνικά μέρη να κάνουν την ήδη αποπνικτική ατμόσφαιρα ακόμα πιο απόκοσμη.
Σε μια σκηνή που συνεχώς ανανεώνεται, οι Carnifex παραμένουν σταθερή αξία εδώ και σχεδόν δύο δεκαετίες, χωρίς να χρειάζεται να κυνηγούν κάθε νέα τάση για να αποδείξουν ποιοι είναι. Το “More than Misery” είναι άλλη μια επιβεβαίωση πως ξέρουν πολύ καλά τι κάνουν, διατηρώντας αναλλοίωτα τα στοιχεία που τους καθιέρωσαν και συνεχίζοντας να παραδίδουν deathcore με χαρακτήρα και μπόλικη σκοτεινιά.
