Την περασμένη Παρασκευή, οι νονοί του doom metal Candlemass βρέθηκαν στην χώρα μας και πιo συγκεκριμένα στη σκηνή του Piraeus 117 Academy για ένα μοναδικό live. Εκεί βρεθήκαμε και εμείς.
Aνταπόκριση: Γιώργος Τζώρτζης / Φωτογραφίες: Αναστασία Παπαδάκη (περισσότερες εδώ)
Συνεπείς στην ώρα που είχαν ανακοινώσει, οι Candlemass ανέβηκαν στην σκηνή και, υπό τους ήχους του “Marche Funebre”, το κοινό που από νωρίς γέμισε το χώρο, άρχισε να κουνάει ρυθμικά το κεφάλι του πάνω κάτω. Επιβλητικοί επί σκηνής δεν άφησαν χώρο για την παραμικρή “κοιλιά” κρατώντας το ενδιαφέρον όλων μας στα κόκκινα. Σύμμαχος τους μια ηχάκλα (sic) με περίσσιο όγκο που αναδείκνυε το κάθε όργανο ξεχώριστα αλλά και το όλο μουσικό σύνολο.
Οι κομματάρες έρχονται η μία μετά την άλλη: “Dark Reflections”, “Mirror Mirror” και η μπάντα δείχνει να είναι σε μεγάλα κέφια. Ο Leven διαρκώς ξεσηκώνει το κοινό και το παροτρύνει για sing alongs δείχνοντας να έχει πάρει το show πάνω του, έχοντας βέβαια και την διαρκή συμμετοχή και των υπόλοιπων μελών της μπάντας. Βαριά doom riffs πότε σκάνε αργόσυρτα και πότε πιο ρυθμικά με τα καταπληκτικά τύμπανα του Lindh να γεμίζουν διαρκώς το όλο σύνολο. Το κλείσιμο του live έγινε με το “Solitude” όπου πραγματικά ανατρίχιασα. Ίσως επειδή ήταν και το πρώτο κομμάτι που άκουσα από την μπάντα περίπου 22 χρόνια πρίν και έκτοτε κόλλησα, ίσως πάλι γιατί ακούγοντας και μόνο το συγκεκριμένο τραγούδι αντιλαμβάνεσαι στο 100% τι εστί doom metal, τόσο μουσικά όσο και στιχουργικά.
Περίπου μιάμιση ώρα καλής μουσικής ήταν ικάνη για να φύγουμε με ένα πλατυ χαμόγελο και τροφή συζήτησης για τις επόμενες μέρες. Είς το επανιδείν.
