Εδώ μέσα έχετε καταλάβει μάλλον πως οι Black Soul Horde αποτελούν μια τεράστια αγάπη για τον γράφοντα. Δεν εξηγείται αλλιώς το ότι έχω αναλάβει στη σειρά τα album τους για κριτική ανά τα χρόνια, πάντοτε με θετικό πρόσημο στο τέλος. Με το Symphony of Chaos η μπάντα συνεχίζει την ανοδική πορεία, τέσσερα ολόκληρα χρόνια μετά την τελευταία της δουλειά, με τους απαραίτητους πειραματισμούς και την σαφέστατη εξέλιξη να υφίσταται σε όλη τη διάρκεια της ακρόασης.
Η κθουλιάρικη παραφροσύνη και η σκοτεινιά που κατέκλυζε το Horrors from the Void του 2021, δίνουν τη σκυτάλη σε πιο κλασικές power metal φόρμες σε ολόκληρο το νέο πόνημα της μπάντας. Ακόμη και το στιχουργικό περιεχόμενο, αρκούντως μυθολογικό, φανταστικό και ηρωικό, έρχεται να συμπληρώσει την πιο speed και in your face προσέγγιση της μπάντας. Ο παρατηρητικός ακροατής θα ανακαλύψει μπόλικες επιρροές κατά τη διάρκεια του ακούσματος τούτου, με τους Judas Priest, Gamma Ray και Queensrÿche να κρατούν τα σκήπτρα αλλά και μερικές εκπλήξεις να τονώνουν το ενδιαφέρον και να προκαλούν μικρές εκπλήξεις.
Ακούστε για παράδειγμα την riffάρα στο Wrath of the Pharaohs που αποτελεί μέγιστο φόρο τιμής στους τεράστιους Mercyful Fate. Top συνθέσεις όπως το εναρκτήριο και καταιγιστικό Lady of Shadows, το επικό In The Realm Of Silver Light και το Julian Graves που με τα αφηγηματικό του μέρη προσφέρει τα μέγιστα στη ατμόσφαιρα του album, συμπληρώνουν άλλο ένα εξαιρετικό μουσικό puzzle των Αθηναίων. Κανένα από τα εννέα κομμάτια του album δεν υστερεί και όλα έχουν λόγο ύπαρξης και θέση στο μουσικό αυτό ψηφιδωτό. Fillerάκια και μέτρια ακούσματα δεν έχουν θέση στο Symphony of Chaos.
Με συνέπεια, ποιότητα και σαφή εξέλιξη, οι Black Soul Horde συνεχίζουν να μας εντυπωσιάζουν. Στο Symphony of Chaos μόνο χάος δε θα βρείτε. Αν ψάχνετε όμως για ένα speedάτο, δυναμικό, μελωδικό και άκρως εύπεπτο δίσκο, δε χρειάζεται να ψάξετε αλλού. Η Ελληνική σκηνή μπορεί να υπερηφανεύεται για μια ακόμη φορά με μια κυκλοφορία που βάζει τα γυαλιά σε πολύ κόσμο εκεί έξω.
