Έχουν περάσει σχεδόν δέκα χρόνια από τότε που κάναμε το τελευταίο μας review σε album των Begging for Incest. Μια δεκαετία που τους βρήκε να σιωπούν δισκογραφικά, αλλά όχι να ησυχάζουν δημιουργικά. Φέτος επιστρέφουν όχι απλώς ανανεωμένοι, αλλά πιο κάφροι και φουριόζοι από ποτέ, παρουσιάζοντας τον τέταρτο ολοκληρωμένο τους δίσκο με τίτλο “Going Postal”. Δείχνοντας μηδενική διάθεση για συμβιβασμούς, το συγκρότημα από την Γερμανία πετάει κάθε φίλτρο και ξεσπά με τον πιο ακραίο και αδιαπραγμάτευτο τρόπο που ξέρει.
Αυτό που ξεχωρίζει στο “Going Postal” είναι η απόλυτη συνοχή. Παρά τον χαοτικό χαρακτήρα του ήχου, κάθε κομμάτι κουμπώνει στο επόμενο με μια σχεδόν χειρουργική ακρίβεια. Η παραγωγή είναι βρώμικη, όπως πρέπει, αλλά αρκετά ευκρινής ώστε να μην χαθεί καμία λεπτομέρεια μέσα στον ηχητικό ορυμαγδό. Το μπάσο δεν θάβεται σε κανένα σημείο, ενώ οι πιο χαμηλές συχνότητες χτυπούν σαν κομπρεσέρ, κρατώντας το σύνολο δεμένο και απειλητικό. Όσον αφορά τους στίχους, οι Begging for Incest παραμένουν πιστοί στις ακραίες τους θεματικές. Δεν υπάρχει ίχνος μεταφοράς ή ποιητικής διάθεσης, μόνο ωμή καταγραφή βίας και παρακμής. Αυτό ακριβώς, δηλαδή, που περιμένεις (και απαιτείς) να ακούσεις από μια brutal death metal μπάντα.
Ο δίσκος δεν προσπαθεί να καινοτομήσει, ούτε να “εκσυγχρονίσει” τον ακραίο ήχο. Αντίθετα, λειτουργεί σαν δήλωση πίστης στις ρίζες του είδους. “Yes We Slam!” δηλώνουν στην όγδοη σύνθεσή τους και πράγματι το τηρούν. Χωρίς περιττές εισαγωγές ή πειραματισμούς, κάθε κομμάτι επιτίθεται κατά μέτωπο, κρατώντας την ένταση στο κόκκινο από το πρώτο δευτερόλεπτο. Ίσως το μεγαλύτερο επίτευγμά του είναι ότι, παρόλο που διαρκεί μόλις μισή ώρα, σε αφήνει εξαντλημένο, σαν να βγήκες από μια ανελέητη μάχη σώμα με σώμα.
Αν έπρεπε υποχρεωτικά να φτιάξουμε μια top τριάδα τότε τα “Black Lung”, “Beneath the Surface” και “Bliss in Suffering” έχουν τον πρώτο λόγο. Το εναρκτήριο κομμάτι με την βοθρίλα του, κυρίως στα φωνητικά, σε αρπάζει με το καλημέρα και σε βάζει απευθείας στο νόημα. Το δεύτερο ξεχωρίζει για τα καταστροφικά του τύμπανα και το εξουθενωτικό του breakdown, ενώ το τελευταίο δεν σταματά την αιμορραγία, ρίχνοντας την αυλαία όπως ακριβώς αρμόζει σε έναν κάφρικο δίσκο.
Οι Begging for Incest επιστρέφουν λοιπόν, όχι για να κερδίσουν νέους φίλους αλλά για να υπενθυμίσουν στους παλιούς γιατί τους ακολούθησαν εξαρχής. Το “Going Postal” είναι ένα ανελέητο ξέσπασμα και η μπάντα δείχνει να το απολαμβάνει όσο ποτέ.
